808 State - ex:el (1991)

Een van mijn eerste Electronic/Dance albums en ik heb er nog altijd een beetje een zwak voor. Tegenwoordig klinkt het allemaal erg gedateerd, nu en dan zelfs een beetje lomp. Neemt niet weg dat men toen toch wel een trend zette met het uitnodigen van gastzangers/zangeressen op hun albums (in dit geval Björk en Bernard Summer, en later o.a. Ian McCulloch en James Dean Bradfield). Cübik blijft natuurlijk het ultieme 808-nummer, een onvervalste klassieker als je het mij vraagt (alhoewel er betere versies bestaan dan de versie op dit album).

Leuk dat er eindelijk een berichtje wordt gepost bij dit album. Voor mij was dit echt een absolute mijlpaal, en dan zelfs zonder dat ik Cübik kende. Ik denk dat het Ex:El is geweest waardoor ik me destijds head first in de electronica ben gaan storten. Een beest van een plaat, nu nog steeds. En mijn eerste kennismaking met Björk.

mijn eerste kennismaking met hardere electronische muziek.

Na twee geweldige albums vind ik deze toch een stuk minder, een wat sfeerloos geheel.

Cubik . Deze moet ik nog eens van onder het stof halen .

Live zijn deze heren echt een sensatie. Wat een geweldige muziek is dit toch. Behoort samen met The Prodigy tot mijn favorieten. Dit album was een absolute mijlpaal in de dance geschiedenis. Tijdloze tracks als Cubik en In Yer Face zijn enkele van de vele hoogtepunten van deze pioniers. Gedateerd? misschien wel, maar nog steeds beter te pruimen dan 90% van alle dance/electro troep die nu wordt uitgebracht. Voor mij zijn dit echt tijdloze krakers.

Groot gelijk geef ik je. De productie is heel vet bij 808 State. Voelt heel dynamisch en muzikaal knap uitgevoerd en nodigt mij daarmee meer uit diep in op te gaan dan veruit de meeste dance releases van vroeger en nu. De manier waarop ze oude electro/hiphop invloeden mengen met techno en house zorgt voor een eclectische mix.
Lange tijd uitgesteld om hun latere werken te luisteren, omdat ik meer opzoek was naar de vroege rauwere underground sound van ze, maar dit is ook goed spul. Het heeft grotendeels een lolligere inslag dan hun eerste releases, iets wat je onder meer aan de samplekeuze kunt horen.

Qmart en Ooops luister ik de laatste dagen geregeld, omdat ik benieuwd was naar meer muziek van Björk uit haar pre-Debut periode. Wat me opvalt is hoeveel moderner deze nummers klinken ten opzichte van de muziek op 90, het vorige album van 808 State.

Verder is Cubik natuurlijk een knaller van jewelstje.

Ik moet snel maar eens het hele album luisteren, leuk ook dat er een track met Barney van New Order op staat.

Een wat rommelige plaat imo. Net of het een verzamelaar is met muziek uit verschillende tijden van een groep. Maar wel met een aantal toffe tracks.

Vandaag voor het eerst in jaren weer geluisterd. Hij blijft gewoon goed! Ik houd ook erg van Björk, maar hier vind ik de nummers met haar juist wat minder. Die halen voor mijn gevoel de snelheid er wat uit.

Wat Roger zegt klopt wel: de plaat doet wat rommelig aan en klinkt als een soort verzamelaar waar alles zo op een hoop is gegooid. Maar daardoor is het ook juist wel een erg gevarieerde en dynamische plaat dus voor mij is dat niet per se een zwakte. Al kun je je afvragen of alle tracks op deze manier wel even goed tot hun recht komen. Ik vind de track met Björk losstaand eigenlijk beter klinken dan in de context van dit album.

Wat heb ik zitten genieten van deze plaat zeg! ik kende hiervoor alleen hun debuut "Newbuild" die ik vaak toch net iets te rauw vond (maar op bepaalde momenten zeer fijn Over de rommeligheid ben ik het met Herman eens, ik zie het meer als iets positiefs dan iets negatiefs. Maar al met al is dit echt een top plaat voor mij! 4,5*

Prachtige tracks met Bjork en Sumner worden afgewisseld met een Lambrusso Cowboy (We're here ) of Leo Leo. Misschien wordt je in dit album teveel heen en weer geslingerd, maar biedt toch voldoende afwisseling met typisch 808 tracks als Cubik, Lift of Empire.

Jaar of 20, misschien eerder 25 niet meer gedraaid tot vandaag, trof m voor een euro aan.
Wat ik destijds bijzonder vond, dat deze artiest elektronische minimalistische dance zowel op als buiten de dansvloer status gaf. Net als bijvoorbeeld the Shamen (die wel wat meer uptempo-energie als basis geven en minder bekenden zoals Future Sound of London.

Had idee dat t anno 2019 wel iets zou tegenvallen, omdat de elektronische muziek sinds 1991 nogal geëvolueerd is. Maar valt me 100% mee, vind het juist extra boeiend, er wordt weinig geïmiteerd zoals in moderne elektronische muziek vrijwel onvermijdelijk is, het meeste klinkt hier nogal orgineel.
En verrassend afwisselend. Nephatiti mengt minimalistische kilheid met melancholieke warmte. En In Yer Face overweldigt: wie hierop stil kan zitten moet naar de dokter.