The Chieftains - Tears of Stone (1999)

Ik heb dit album aangeschaft vooral om de bijdrages van Natalie Merchant, Joni Mitchell en Sinead O'Connor, en hij maakte een aantal ritjes door Ierland het aanschaffen waard!

Een opvolger van The Long Black Veil, maar nu zijn de gasten uitsluitend vrouwen. Joni Mitchell valt tegen, Akiko Yano klinkt vreemd, Diana Krall klinkt niet goed op Danny Boy. De rest is om van te smullen.

"a collection of love songs from The Chieftains and special guests" (zie boven). op dit album staan vrijwel uitsluitend traditionals, uitgezonderd "Never Give All the Heart" (muziek Paddy Moloney, tekst van de Ierse dichter W.B. Yeats), het Joni Mitchell nummer "The Magdalene Laundries" en een soort van Japanse remake
"Sake In the Jar" van de klassieker "Whisky in the Jar".

hoogtepunten zijn de versies van Bonnie Raitt, Natalie Merchant, Joni Mitchell, Sinead O'Connor en Joan Osborne. met name de laatste maakt indruk met haar versie van een andere klassieker "Raglan Road".

de bijdragen van o.a. Loreena McKennitt, de Japanse pop en jazz zangeres Akiko Yano en de 2 laatste nummers, het lang uitgesponnen, instrumentale "The Fiddling Ladies" en de jazzy uitvoering van de klassieker "Danny Boy" door de Canadese jazz zangeres/pianiste Diana Krall beklijven een stuk minder. "Siuil a Run" in een versie van de Noorse sopraan zangeres Sissel had een prima afsluiter van dit nogal wisselvallige album kunnen zijn.

deelcitaat uit de liner notes van wijlen Paddy Moloney (November 1998)

"For more than three years, balanced between the continents, the cultures and the impossible schedules of intersecting careers, we labored in love. Our goal was to marry the many-faceted voices of contemporary women artists from around the world with the simple beauty of traditional Irish music. Our dream was that through the interpretive power of these many voices a new voice might be created to accompany that tradition into the future"