Ian Siegal - Meat & Potatoes (2005)

Tijd voor een nieuw gezicht op de internationale podia!? Ian Siegal is de aangewezen man! Als je hem niet kent moet je hem gaan zien! Als je hem aan het werk ziet ben je na een song of drie vier bekeerd tot de blues-leer die deze man verkondigt.
Doorleefd en écht zijn zomaar twee woorden die bij je opkomen als je muziek van deze man mag beleven.
Wellicht zijn de drank, drugs, nicotine en vrouwen een tikkie aangedikt maar je snapt waar het om gaat. Zoals het echte blues betaamt gaat het hier over de overspeligen die door de 'backdoor" verdwijnen maar het zou zomaar Ian zelf kunnen zijn die zichzelf realiseert dat ie zich in 'another mans bed with another mans wife" bevindt. Een tip van Ian: Always keep your boots on!" - dan kun je m snel smeren. Vooral live komt deze verhalende muziek tot zijn recht want het publiek reageert en krijgt vaak een grappige clou mee en Ian kent ook zijn klassiekers vooral omdat ie zelf natuurlijk een groot Johnny Cash, Elvis, Tom Waits, Stones, BB King etc etc kenner en fan is...dus telkens weer word je verrast... Vaak gaat zijn stem richting Tom Waits, lekker gedrenkt in de Whiskey en Wodka ('special water' noemt ie het zelf) en geschuurd door de Marlboro's... Eindelijk weer een ECHT talent die alles in zicht heeft om in de blues scene een legende te worden - uit Engeland, welteverstaan! Probeer overigens het album met de extra cd "An Extra Plate of Meat And Potatoes" te scoren want dan pak je meteen een live dvdtje mee van Ians concert op North Sea Jazz in 2005 en daarop staat zijn GEWELDIGE publieksfavoriet "She's Got The Devil In Her (I've Got To Try You Baby") door kenners meteen herkend van Buddy Guy. KOPEN DIE PLAAT!!!!

Gisteren toevallig voor het eerst gehoord en ik kan niets anders dan het pleidooi van Frank Langeweg krachtig onderschrijven. Ik ben in de loop der jaren mijn interesse voor de blues langzaam verloren, maar Siegal serveert een versie die het bloed weer doet stromen. En zijn drummer Nikolaj Bjerre is hors categorie! 4*

Amen!

Mag ik je dan via deze weg een aantal tips meegeven om je BLUESBLOED weer nog meer te gaan laten stromen...?:

1. Check regelmatig www.bluesmagazine.nl
2. Check de Hollandse bluesband "Big Blind"
3. Check de Hollandse bluesband "The Rhythm Chiefs"
(voorprogramma Ian Siegal in 2008 en gemiddelde leeftijd pas 17 jaar oud...belofte voor de toekomst...!)
4. Kijk ook eens naar het concert van Ian op Fabchannel.com. (Concert van hem in Paradiso in januari 2008)
5. Check de laatste nieuwe van BB KING, One Kind Favor, ouderwets goed!
6. Buddy Guy's Sweet Tea...een aanrader (uit 2001...dat wel!)
7. ...etc...de rest komt vanzelf wel weer...! HAHA!

Welkom thuis broeder!

En vergeet de "nieuwe "lichting Blues gitaristen niet.

Joe Bonamassa
Mat Scofield
Ruben Ford
Robin Rogers

En oudjes als:
Lesly West
Gary Moore
Alvin Lee
Savoy Brown

The Rhythm Chiefs heb ik dit jaar live gezien, inderdaad opvallend wat die broekies al presteren.

Ik heb Big Blind gezien in het voorprogramma van Matt Scofield.
Erg goed en allemaal jonge gasten.
Het swingde prima en een charismatische zanger.

Big Blind in het voorprogramma van Johnny Winter! Maar het had net zo goed andersom kunnen zijn. Winter stelde zwaar teleur, Big Blind speelde in de Effenaar de sterren van de hemel. Jammer dat de band alweer ter ziele is.

Blues gaat om gevoel, echtheid en authenticiteit. Al is de muziek nog zo goed, als ik niet geloof in hetgeen er wordt verkondigd, dan heb ik er geen "feeling" (om maar eens een populaire term te gebruiken) mee. Dit zal me bij Ian Siegal niet snel gebeuren. Deze Britse blueszanger en gitarist (1971) verkondigt blues diep geworteld in de rootsmuziek en met een flinke donder soul in zijn stem. De als Ian Berry geboren Siegal zou je kunnen typeren als doorleeft en echt.

Siegal haalt zijn inspiratie bij legendes als Muddy Waters, Howlin' Wolf, Bo Diddley, Son House, Junior Kimbrough en Tom Waits. En dit hoor je. Echter Siegal is in staat om er zijn eigen draai en invulling aan te geven. Siegal's broeierige muziek is verhalend en geeft je het gevoel dat je onderdeel uitmaakt van zijn teksten. Dit komt met name live goed tot zijn recht. Ik heb het voorrecht gehad een aantal van zijn concerten mee te maken en dat is een echte beleving. Siegal is niet alleen een fantastische zanger en(slide)gitarist maar ook een charismatische verhalenverteller en showman.

Op deze plaat uit 2005 wordt Siegal, naast zijn stuwende ritmesectie (Andy Graham op bas en Nicolaj Bjerre op drums), ondersteund door twee topmuzikanten, namelijk Matt Schofield op gitaar en Jonny Henderson op de hammond orgel. Schofield is een van mijn favoriete gitaristen en samen met de warme klanken van de toetsen van Henderson is dit de perfecte aanvulling op Siegal's stem en (slide)gitaarpartijen.

Hoogtepunt van de plaat is wat mij betreft het religieus getinte "Revelator (John the Apostle)". Siegal beschrijft op een indringende en intrigerende manier het einde der tijden. Het gitaarwerk (zowel solo als ritme) is ronduit fantastisch, om over de tekst nog maar te zwijgen.

When the first seal is broken, the sword of God on a white charger
With the second seal the horse is red, the sword of violence and fever
The third horse will be black, toil and greed consume the nations
And then will come the fourth horse, apocalypse and starvation
With five and six will come destruction, and when the seventh seal is broken
There will be silence up above while all below is devastation

Van deze plaat is ook een deluxe editie op de markt getiteld "A Bigger Plate of Meat & Potatoes". Aan deze editie is een bonus DVD toegevoegd met daarop de registratie van het concert dat Ian Siegal en band (inclusief Schofield en Henderson!) gaf op het North Sea Jazz Festival van 2005. Een werkelijke fenomenale show met veel werk van "Meat & Potatoes" en een aantal eigenzinnige uitvoeringen van bluesklassiekers.

Is aan dit album nog aan te komen. Ik heb diverse wel eens waar populaire sites bekeken...maar daar wordt ie niet aangeboden.

Je zou verwachten dat een album van dit kaliber nog wel te krijgen zou zijn, maar ik heb ook even rondgekeken en zie hem ook nergens meer terug. Wellicht via Nugene Records, zijn platenmaatschappij?

Ga eens kijken of hem daar nog wel op voorraad hebben..

Ronald5150, bedankt voor de tip. Ik had nog diverse sites nagekeken. De platenmaatschappij bleef enigste optie. Besteld daar maar geplaatst. Nu effe afwachten hoe lang het duurt voor ik hem binnen heb.

Ben blij dat je hem gevonden hebt. Hij zal je zeker niet teleurstellen, ondanks de omwegen om hem te bemachtigen.

Besteld via platenmaatschappij en vandaag al binnen, da's rap. Dan ook maar eens rap gaan beluisteren.
Komt zo'n eerste keer heerlijk relaxt en wat rauw over. Zo af en toe moet ik bij de stem van Ian denken aan Joe Bonamassa. Geheel is wat soberder dan bij JB en bij JB wat meer gitaar gericht.
Geniet ervan.