Supergrass - In It for the Money (1997)

Jammer waar zijn ze gebleven. Lekker powertrio voor een zomers sfeertje

In de battle tussen Oasis en Blur was Supergrass het sympathieke kleine broertje. Ik heb ze live ook gezien in Vredenburg en daar bevestigden hun imago van pretentieloze maar energieke (bijna punky) Britpoppers. Dit album is minder verrassend dan het debuut misschien, maar zeker niet minder (onweerstaanbaar). Stuk voor stuk heerlijke nummers.

Veel, heel veel gedraaid destijds - maar de B-kantjes uit die periode kende ik niet. Staan op schijfje twee van een heruitgave, en het is fijn nu, na een dikke 20 jaar, een soort van mini-bonus album te krijgen vol puike songs ter aanvulling van wat misschien wel het meest volwassen Supergrass album is.

Verwacht overigens dat de heren over een paar jaar de handen wel weer ineen gaan slaan, they're in it for the money after all!

Hoewel Supergrass niet per sé het qua coolness en momentum voor mij niet zal halen bij de Britpoppers Oasis, Blur, Suede en zelfs Pulp, kan ik niet ontkennen dat er achter hun banale uiterlijk en de flauwe humor van hun video's een paar hele goede songs verscholen zijn.

Deze plaat is een combinatie van rootsy instrumentatie, maar ook een circusachtige scope. Hoewel de productie van de distortion op een song als Cheapskate voor mij wat soundwall-achtig aandoet (iets waar ik bij de eerste twee Oasis-albums bijvoorbeeld geen last van heb), en ze voor mij soms iets te veel lenen van The Beatles zonder dezelfde charme, staan er een paar hele puike songs op deze plaat:

In It for the Money, G-Song, Sun Hits the Sky, It's Not Me, Cheapskate, You Can See Me, Hollow Little Reign
zijn allemaal puike songs met ijzerksterke melodieën en vernuftig samenspel tussen verschillende instrumenten.

Reint
Op één of andere manier heb ik een tijdlang over dit album heen gekeken. Nu ik hem weer eens een keer opzet valt het me op dat er eigenlijk geen enkel minder nummer op staat (alleen de afsluiter is iets minder, maar die zie ik meer als een grapje) - als totaal zelfs beter dan hun deuut. Dat ze minder verbeelding hadden dan Oasis, siert ze alleen maar. Ok, het is niet zo'n artistiek zwaarwichtig monument als Blur's '13' maar die pretentieloosheid past ook gewoon bij Supergrass (en volgens mij is dit album ook gewoon beter dan menig Blur-album). Resumerend kan ik gewoon niet anders dan dit album opwaarderen tot de volle vijf sterren; een significant album in de Britpophistorie.

Ik heb hem net binnen en het is een lekker energetisch album. Het merendeel van de nummers heb ik op de sampler maar hier merk je dat de volgorde ook mee helpt zo'n album net weer wat sterker te maken.
Zo'n nummer als Late in the Day. De schwung in dat nummer is briljant gevonden: de basloop, die hi-hat, de klavier aanslagen, het jankorgel, het vertragen en temporiseren....

Aangenaam album als je van luchtdrumgitaar gedoe houdt

Album komt eindelijk opnieuw uit op vinyl (eind augustus). Het origineel gaat voor woekerprijzen rond. Nu gelukkig weer betaalbaar. Draai dit album nog regelmatig. En dat al 24 jaar lang

Ik ben mijn platenkast wat aan het opruimen en dit is één van de albums (op cassette eigenlijk) die ik toch maar van de hand ga doen. Ik mis de flair van het eerste album. Waar het aan ligt kan ik niet precies duiden, maar ik denk dat ik 'In it for the money' hoger gewaardeerd zou hebben als de productie niet zo luidruchtig was geweest. Het moest blijkbaar allemaal wat harder, wat kwaaier - waardoor heel wat subtiele accenten, die er in compositorisch opzicht zeker zijn, verdrinken in het lawaai.

Cheapskate Beste van de plaat, sowieso!