Wednesday - Bleeds (2025)

Wound up here & Elderberry Wine zijn twee fijne voorproefjes. Beide singles voelen aan als een logisch vervolg op Rat Saw God.

Dit is de overtreffende trap van alles dat hieraan vooraf ging. Nog één week geduld.....

Hoezo geduld, je hebt hem al gehoord aan je stem te zien?

De singles zijn in ieder geval veelbelovend.

herman, ja, een van de gelukkigen. Hij is echt prachtig. Meer later als hij uit is vrijdag.

Ook erg benieuwd hier! Vond Raw saw god echt een geweldige plaat!

Bleeds. Het is alsof zangeres Kathy Hartzman in een rubberboot zit. Onder haar mogen dan wel piranha's zwemmen, krokodillen proberen aan boord te klimmen, maar zij blijft volkomen rustig. De rivier is dan weer rustig, dan weer een razende, kolkende massa. Hartzman dobbert rustig verder in haar boot. Tot het moment dat zij er niet een beetje, maar volkomen genoeg van heeft, om alles en iedereen de huid vol te schreeuwen. Daarna de rust in de boot terugkeert en dobbert zij rustig naar zee.

Dat is het beeld dat Bleeds bij mij opriep. Het is een album met louter hoogtepunten. Een van de beste albums dit jaar tot op heden.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Wednesday - Bleeds - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Wednesday - Bleeds
Wednesday leverde in het voorjaar van 2023 met Rat Saw God een jaarlijstjesalbum af, maar laat op het afwisselend met gruizige indierock en Amerikaanse rootsmuziek gevulde Bleeds horen dat het nog veel beter kan

Toen ik voor het eerst kennis maakte met de muziek van de Amerikaanse band Wednesday lag de vergelijking met Big Thief er wel erg dik bovenop, maar aan die vergelijking heeft de band uit Asheville, North Carolina, zich inmiddels wel ontworsteld. Wednesday is ook niet zomaar een band, want het beschikt, in ieder geval op het nieuwe album nog, in de persoon van MJ Lenderman over een geweldige gitarist en heeft met Karly Hartzman een zeer getalenteerd boegbeeld. De band kan ook nog eens uit de voeten met zowel rauwe indierock als doorleefde Amerikaanse rootsmuziek en in beide genres excelleert de band uit North Carolina op haar geweldige nieuwe album.

De Amerikaanse band Wednesday bracht aan het begin van 2020 haar debuutalbum I Was Trying To Describe You To Someone uit. De releasedatum viel zo ongeveer samen met de start van de coronapandemie, waardoor we aan het begin van 2020 wel iets anders aan ons hoofd hadden dan luisteren naar gruizige gitaarbands en er ook niets kwam van de promotie van het album.

Wednesday revancheerde zich in de zomer van 2021, toen het coronavirus even in een dipje zat, knap met het uitstekende Twin Plagues, dat ik schaar onder de beste gitaaralbums van het betreffende jaar. Iedereen die nog twijfelde aan de kwaliteiten van de band werd in 2023 over de streep getrokken door het geweldige Rat Saw God, dat volkomen terecht heel wat jaarlijstjes haalde, inclusief dat van mij.

Met haar mix van rauwe indierock en invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek wordt de band uit Asheville, North Carolina, vaak vergeleken met Big Thief. Daar is wel wat voor te zeggen, maar met een album van het niveau van Rat Saw God zette Wednesday zich wat mij betreft op de kaart als een van de betere rockbands van het moment.

Dat dankt de band zeker aan het gitaarspel van MJ Lenderman en aan de productionele vaardigheden van producer Alex Farrar, maar in de band draait het vooral om zangeres Karly Hartzman, die verantwoordelijk is voor de meeste songs en de teksten en die met haar stem bovendien voor een belangrijk deel van het geluid van Wednesday bepaalt.

MJ Lenderman timmerde de afgelopen jaren stevig aan de weg met zijn eigen muziek en heeft de band naar verluidt inmiddels (in ieder geval op het podium) verlaten, maar op het deze week verschenen Bleeds is hij gelukkig nog gewoon te horen. Ook producer Alex Farrar is weer van de partij, waardoor het vierde album van Wednesday voor een belangrijk deel een feest van herkenning is.

Ook op Bleeds vertrouwt de band weer op lekker ruw, gruizig en stevig gitaarwerk, dat werkelijk uit de speakers knalt en dat laat horen dat MJ Lenderman zeker niet minder wordt als gitarist. Ook de zang van Karly Hartzman wordt alleen maar beter. De Amerikaanse muzikante zingt af en toe wat onvast, ze wordt ook niet voor niets veelvuldig vergeleken met Big Thief’s Adrianne Lenker, maar de zang is echt stukken beter dan op het debuutalbum van de band, zowel als ze ingetogen zingt als wanneer ze de longen uit haar lijf schreeuwt.

Wednesday komt uit Asheville, North Carolina, en dat is een plek waarin Amerikaanse rootsmuziek het altijd goed doet. Dat hoor je ook in de muziek van Wednesday, die hier en daar flink uitslaat richting gruizige indierock, maar die ook absoluut invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek bevat en bovendien soms volledig opschuift richting folk en country.

Bleeds klinkt in muzikaal opzicht voor een belangrijk deel bekend en dat geldt ook voor de zang op het album, maar het klinkt allemaal net wat beter. Dat geldt in nog veel sterkere mate voor de songs op het album. Wednesday was op Rat Saw God al heel erg goed, maar is op Bleeds nog veel beter. Iedere song op het album is raak, waarbij het niet uitmaakt of de band kiest voor rauwe indierock of meer ingetogen rootsmuziek.

Direct vanaf de eerste noten grijpen Karly Hartzman en de andere leden van de band je bij de strot en ze laten pas los wanneer het album er na 12 songs en 36 minuten en 49 seconden op zit. Jaarlijstjesmateriaal, dat is zeker, maar Bleeds kan het nog wel eens beter gaan doen dan zijn al zo uitvoerig geprezen voorganger. Erwin Zijleman

Ik had een week geleden, eerlijk gezegd, nog nooit van deze band gehoord, maar dit is voor mij wellicht het beste album van 2025. Van rustig (The Way Love Goes, Carolina Murder Suicide) tot hectisch (Candy Breath, Wasp), van alt rock (Townies, Bitter Everyday) tot country pop (Elderberry Wine, Gary’s II); de grote variatie in stijl zorgt er, in combinatie met de korte speelduur, voor dat het bij herhaalde beluistering leuk blijft. Er steekt voor mij één nummer bovenuit en dat is Pick Up That Knife, daar zit echt alles in en daar kan ik 10 keer achter elkaar naar luisteren. (Trust me, I’ve done it...)