Eefje de Visser - Heimwee (2024)

Ik wil het zo graag mooi, lekker, fijn, goed, knus, enz. willen vinden.
Maar ik vind het eigenlijk zooo verschrikkelijk saai.

Gister live gezien in Paradiso, ze speelde het hele album wel, en het was, en klonk, geweldig!!

Tijdens het concert merkte ik echt dat Eefje zelf optreedt met veel bass. Het concert klonk heel warm, niet alleen door de prachtige klanken van Eefje en haar band, maar ook dankzij de bass, die duidelijk in de muziek wordt gebruikt.

Thuis opnieuw deze plaat gedraaid, subwoofers aan, volume flink hoger, en wauw!!! Prachtig!!

Sublieme show gisteravond in Vredenbrug. Zang, band, choreografie, en vooral de lichtshow: echt perfect. Voor mij het beste van Nederlandse bodem dat dit jaar rondtoert. Gaat dat zien beste mensen.

19 November, papat.

Ik heb nog steeds erg goede herinneringen aan 'Het Is', maar haar werk daarna bleek toch te beperkt. Het gaat iets te ver om te stellen dat ze een parodie op zichzelf is geworden, maar ik heb bij dit album echt weer zoiets van "ok daar gaan we weer". Op voorgaande albums experimenteerde ze een beetje met elektronica, op dit album horen we weer wat meer van het organische geluid van de eerste albums. In die zin kun je dus niet stellen dat ze qua sound stil blijft staan. Het zit qua productie ook weer erg goed elkaar.

Het probleem zit hem toch vooral in het songmateriaal dat steeds meer inwisselbaar begint te worden. En voorspelbaar. Steeds weer dezelfde soort zanglijnen. Overgangen en afbrekingen die voorheen onverwacht aanvoelden hoor je nu mijlenver aankomen. 'Het Is' was echt een spannend, heerlijk broeierig album met opvallende tracks. Dat kunnen we van 'Heimwee' helaas niet zeggen.

Ik heb 'Vlammen' en 'Reizen' in mijn playlist gezet, de rest doet me vooralsnog te weinig om vaker te beluisteren.

Ik ben het in bijna alle opzichten oneens met de review hierboven.

Ik kan me helaas wel een beetje in de woorden van Faalhaas vinden. Ten opzichte van Nachtlicht en vooral Bitterzoet vind ik het in ieder geval zeker geen stap vooruit en de zanglijnen zijn typische Eefje, maar inmiddels inderdaad wel wat voorspelbaar.

Prima album verder, maar het voegt eigenlijk niet zo veel toe en dat had ik met alle vorige platen wel.

In de NRC van vandaag staat dat er een tweede versie van Heimwee komt, genaamd Heimwee II. Meer details staan er niet bij.

Quote: "Een hint heeft ze achtergelaten op de vinyl-versie van Heimwee, tussen de kleine lettertjes van de auteursrechten: ‘Heimwee II will be released soon’ staat er."

Ik ben benieuwd!

Bron: Zangeres Eefje de Visser: ‘Ik ben een enorme twijfelaar. Maar ik krijg toch best veel voor elkaar’ - NRC

Wat een live show kan doen..
Ik dacht dat songmateriaal minder was dan de corona-classic Bitterzoet.

Ik zat mis. Live benadert de absolute perfectie.. Licht, choreo,samenzang. Aan de eenzame top van de Nederlandstalige muziek, ook al versta je haar meestal toch niet. Haha.

Een beetje vertraagd, maar vier maanden later kan ik concluderen dat dit weer echt top notch Eefje is, na het kleine dipje dat Bitterzoet heette. Deze plaat blinkt precies uit in datgene wat die vorige plaat miste, namelijk verfijndheid van de liedjes. Eefje is weer terug naar intelligente popliedjes schrijven die een klein beetje desoriënteren, met melodieën die nét de andere kant opgaat dan wat je zou verwachten. Het helpt daarbij dat het instrumentarium en de productie verfijnder dan ooit zijn: het overdondert misschien niet meteen, maar je blijft er wel naar teruggrijpen als geen ander. Muzikale naturelchips, in andere woorden. En oh ja, Wolk Breekt moet wel haar meest catchy nummer sinds De Bedoeling zijn.

Livestream van het concert van vanavond in de AB!! (ook terug te kijken)

Beeldkwaliteit is abominabel (zeker voor 2025), maar geluid was goed. Vond de performance in Amare iets beter, alsof ze nog een beetje shaken was van AFAS.

Meteen deze cd opgezet vanmorgen, blijft een enorm goed album. Al blijven Weekenden en Uit Het Oog wat minder bekoren.

Ik vond het live in de Afas ook geweldig, met de enige kanttekening dat het nóg beter had kunnen zijn als ze in een andere zaal had gestaan. Want wat blijft de Afas een wanstaltige troosteloze bedoeling. Geen sfeer, beroerd zicht, geen scherm(en) en een vreselijke route naar kluisjes en het toilet. Alles is stom aan die zaal. Was er nou geen andere middelgrote zaal met meer zicht, 013 bijvoorbeeld?

Verder niets dan lof voor het prachtige concert. Mooi gedoseerd, goed gezongen en met een sterke choreografie. Daardoor is heimwee ook hier wat beter blijven hangen, zeker met dat lenteweer van gisteren was het flink genieten.

de bijen zoemen als de lente start…..

Ik zag Eefje afgelopen zondag voor het eerst live in het Zuiderparktheater in Den Haag. Was een leuke ervaring. Een deel van de liedjes waren erg meeslepend, de rustiger liedjes vond ik minder pakkend.

Eefje is naast de Jeugd van Tegenwoordig mijn favoriete Nederlandse artiest van dit milennium, vooral vanwege Bitterzoet dat ik in de coronatijd ontdekte. Haar muziek is af en toe hypnotiserend, je wordt echt een sfeer ingetrokken. Dat heb ik met liedjes als Storm, Zwarte Zon, Bitterzoet en de Parade.

Tegelijkertijd heb ik net als een aantal andere mensen hier het idee dat ze in herhaling valt en zich nauwelijks ontwikkelt. Ik luister nu (niet voor de eerste keer) naar Heimwee. Het is allemaal smaakvol en erg veilig en wat mij betreft geen vooruitgang en een kleine teleurstelling na het wat meer uitgesproken en uitbundiger Bitterzoet. Haar stem en de sfeer zijn steeds rustig, melancholisch en zalvend. Het kabbelt allemaal voort.

Eefje kiest zelf natuurlijk de artistieke weg die voor haar goed voelt. Voor mij is ze de beste Nederlandse artieste van het moment en er zit m.i. meer in dan er nu uit komt. Ik zou het mooi vinden als ze eens het voorbeeld van Kate Bush (die toch invloed op haar gehad moet hebben), David Bowie of Prince volgt, zichzelf heruitvindt en met een nieuwe invalshoek en een nieuw geluid op de proppen komt. Dat zou mijn interesse in haar nieuwe muziek in ieder geval doen versterken in plaats van wegebben.

Relatief gezien is ook Heimwee een prima album met fijne liedjes. Maar ook ik vind het -met veel anderen hier- geen topper. Liedjes zijn wat eenvormig, allemaal in dezelfde lome maar vooral saaie uitvoering, en ze missen de scherpe randjes van haar vorige albums. Ook de mooie, maar inmiddels belegen, choreografie tijdens haar optredens doet het voor mij niet meer. Bitterzoet kreeg een extra boost door de COVID periode, en dat maakte het allemaal wat meer mystiek. Eefje de Visser zal zichzelf volgende keer moeten vernieuwen om mijn interesse vast te houden.

Vorige week Eefje voor t eerst live gezien op de laatste show van de Heimwee-tour, in Caprera in Bloemendaal. Geweldig sfeervolle locatie! Ik ging de plaat pas kort voor het concert luisteren, na Bitterzoet en alle lovende recensies had ik blind vertrouwen!

Vond de plaat wat tegenvallen. Kon haar teksten vaak niet verstaan (nòg minder dan bij Bitterzoet) en dat vond ik jammer. Hoewel het muzikaal nog steeds fijn klinkt.

Live miste ik vooral de emotie. Ik merkte wel emotie in de zin dat de band er zin in had, en het was merkbaar dat het voor hen bijzonder was dat het de laatste show van de tour was. Maar emotie die past bij de teksten, van waar de nummers over gaan. Op de plaat vond ik dat - als ik de teksten kon verstaan- voelbaar. Verdrietige teksten klinken verdrietig. Speelse teksten klinken speels. Enzovoort. Nu live miste ik dat een beetje. Alsof ze t niet allemaal meende.
Dat gezegd hebbende, veel complimenten: de dans, achtergrondzang, mooie podiumopstelling, geweldige muzikanten, goed geluid. Alles met zorg gedaan.