Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

Het viel me net, na al die jaren, voor het allereerst op dat de Kapitein een badmintonshuttle op zijn hoed heeft staan. Hij liet ook echt niets aan het toeval over.

https://i.imgur.com/RIoEjSJ.jpeg

Een valide vraag. Is de term "meesterwerk" een objectieve of subjectieve kwalificatie? Een "meester" is volgens mij iemand die zijn vak uitzonderlijk goed verstaat. Als het gaat over houtbewerking of zo, dan is er volgens mij al snel consensus over de vraag of iemand daar heel goed in is. Bij een abstractere kunstvorm als muziek denk ik dat dat lastiger ligt. De Kapitein, en dan met name dit album van hem, daar zal niet snel een consensus over komen. En zelfs al was dat wel zo, wat zegt een consensus van de goegemeente mij of jou persoonlijk? ik ben eigenwijs genoeg om het oneens te zijn met behoorlijk wat "consensussen" in de muziekwereld en daarbuiten. Dus wat mij betreft is "meesterwerk" lekker subjectief.

Maar daarom ook: ja, een album kan een meesterwerk zijn als je hem niet uit kunt zitten. Misschien alleen niet voor jou.

Of ik zin in heb om naar dit album te luisteren is meestal niet de vraag; dat heb ik zelden.
Toch is er weinig lelijke muziek waar ik zo van kan genieten als hier, of muziek wat ik ken dat uberhuapt zó lelijk is.
Maar vooral die polyritmes en soms ook 'polyakkoorden' voor zover dat een ding is, zijn oprecht interessant, hoe verschrikkelijk ook, omdat het dus níet random gekloot is geweest! Ze hebben dit geloof ik zelfs live gespeeld, dat zou een onmogelijke opgave moeten zijn.
De absurde humor maakt deze chaos compleet. In wat voor staat ik ook ben, ik kan mijn lach moeilijk de hele tijd inhouden.
Vooral als er iemand bij is die dit nooit heeft gehoord en dit ongevraagd in het gezicht krijgt.
Ik hecht wel meer waarde aan mijn relaties hoor, ik zou het hele album hen niet aandoen...
Mijzelf daarentegen doe ik er dus wel plezier mee en ik ben blij dat ik niet de enige ben

Een briljant gedrocht van een plaat.
Alleen al vanwege de verhalen over de opnames de moeite waard om te willen luisteren.
Je moet er wel een huid voor kweken zegmaar hahaha

"Dachau Blues.... those poor Jews...."

true story

misschien niet de juiste timing nu... maar de timing van dat nummer liep toch al anders

Aanrader voor liefhebbers van dit album: deze zeer aardige analyse op YouTube van Frownland door componist (kennelijk) Samuel Andreyev. Interessant om eens behoorlijk gedetailleerd uitgeplozen te zien hoe dit nummer concreet in elkaar zit en op welke manieren het verschilt van andere rockmuziek.

(En om eventuele misverstanden maar meteen uit de weg te gaan: nee, dit soort analyses zijn niet bedoeld om te bewijzen dat muziek 'goed' of 'geniaal' is ofzo, zo werkt dat niet. Het is vooral beschrijvend.)

Ik ben de afgelopen dagen in een soort Trout Mask Replica-fase'tje beland. Wat blijft het toch een extreem vermakelijke, prikkelende trip. Kan er even moeilijk vanaf blijven, duurt vaak een paar dagen en dan gaat zoiets weer over Overigens staat dit album ook weer op Spotify, sinds vorige maand.

Andreyev heeft ook interviews met bandleden die op dit album hebben meegespeeld, eens kijken of die de moeite waard zijn.

Dit is geen muziek. Het is kunst. Perfect voor op de achtergrond. Als ik zelf aan het kliederen ben. Ik ben dol op hem. Bevrijding ten top. Alles in de kast. Bij het polijsten kies ik Clear Spot en/of Shiny Beast.

Volgens jou kan muziek geen kunst zijn?

Tuurlijk wel. Jouw lijstjes bevestigen dat. Maar veel muziek naar mijn smaak ook niet. Deze proeve zeker wél. En uiteraard nog veel meer moois... Om dat verder te kunnen ontdekken heb ik me hier onlangs aangemeld.

Daar is deze site zeker geschikt voor. Veel plezier met ontdekken.

Daar verheug ik me op. Als een minder toegankelijk album als dit hier al 21 pagina's aan reacties oplevert dan kom ik zeker aan mijn trekken. Informatief én vermakelijk leesvoer. Als ik dit werkstuk beluister moet ik altijd denken aan de deense schilder Asger Jorn. Kijk maar even. De moeite waard. Dit terzijde.

Voor hen die geïnteresseerd zijn in de persoonlijke ervaringen van de muzikanten die op TMR (en alle andere Bieflap platen overigens) hebben meegespeeld, kan ik zeer van harte het boek Beefheart: Through The Eyes Of Magic van John "Drumbo" French aanraden. John was de drummer op oa TMR en heeft dit zeer lezenswaardige boek geschreven.

John heeft nagenoeg iedereen uit de Beefheart historie weten te traceren en laat ze hun kijk op de geschiedenis, de muziek en Beefheart zelf uiterst gedetailleerd uit de doeken doen. Mooie verhalen ook van alle ooggetuigen die samen met John zijn opgegroeid in het pittoreske Lancaster in Californië eind jaren 50.

Dit was de plek waar ook Frank Zappa, Beefheart en sommige latere leden van de Mothers of Invention, alsook leden van The Magic Band een persoonlijke historie hebben.

Verder schrijft John ook tot in detail over de totstandkoming en de opnames van Trout Mask Replica. Voor nagenoeg alle muzikanten een niet al te fijne herinnering. Uitgehongerd en zonder geld levend als soort sekte in het beruchte Woodland Hills House, met Beefheart als soort van sekteleider/tiran die ze eindeloos de muziek liet oefenen en spelen die later TMR werd.

Geen makkelijke tijd en een hoop muzikanten kijken er met gemengde gevoelens op terug. Ook op Beefheart zelf overigens. Geen makkelijke man, maar soms had hij toch ook weer zijn magische momenten. Een dikke aanrader dus dit boek.

Eeuwig zonde dat Beefheart zijn vrouw Jan Van Vliet nooit een boek geschreven heeft over haar leven met de Kapitein. Ze zijn in 1969 getrouwd en tot Don zijn dood samen gebleven.