De afgelopen dagen las je al in wat regionale sites dat de band een EP uitbracht waarvan 01 ws de eerste van een aantal opvolgers zal zijn.
De band, zoals ik las, ziet dit kleine album als een soort reactie op de Lock-Down. Ze mogen weer en ze hebben zeker het podium gemist. Jakobsen geeft aan dat hij het thuis ook eigenlijk wel prima naar zijn zin heeft gehad. Zoek je wat verder dan heeft toetsenist Bas Kennis juist wat last van
oververmoeidheid. Ergens zijn de leden toch wel aan het twijfelen over het voortbestaan van de band. Maar goed, diep kijkend in je eigen ziel kom je altijd terug op dat wat je werkelijk bent en deze mannen zijn podium dieren. Maar daarvoor moet je wel de band Bløf zijn want solo stellen de mannen weinig voor. En, voor je het podium opgaat, moet je wel iets nieuws uitbrengen.
Blijkt, uit de interviews, dat ze eigenlijk weinig energie krijgen van studio opnames maken. En dat hoor je heel goed aan deze 5 'kiekjes' (waarvan ééntje wel heel lang...).
Peter Slager zijn teksten zijn allang niet meer scherp, wereldbestormend of diepgaand. Geen vrouwen meer te veroveren, geen stormen op zee meer te doorstaan, geen alcohol meer om volledig gelukkig in te verdrinken. En wat mis ik dat soms.
Muzikaal merk je dat de mannen elkaar ook niet echt opfokken in de studio. Een weinig gedreven, de instrumenten worden niet meer uitgedaagd en de zang van Jakobsen beklijft niet. Je merkt nog wel een bijzondere opleving in het nummer 'Wonderen zijn Welkom" wat ze zelfs als een soort (vooral door de lengte van 9.25 minuten) Bohemian Rhapsody beschouwen.
Dat de mannen dadelijk het podium zullen gaan betreden zal goed voor ze zijn. De door het publiek gegeven energie hebben ze net zo keihard nodig als een bloem de zon. Daar zijn ze op hun sterkst. Het is lang geleden dat ik een concert van ze bezocht heb en ik heb een vaag vermoeden dat er ergens licht aan het einde van het bestaan van deze band komt.