Emmylou Harris - Wrecking Ball (1995)

Ik ben het eens met erwinz wat dit album betreft (ik vind Wrecking Ball ook het beste album van Emmylou Harris) maar een ramp waren haar albums tussen 1981 en 1995 ook weer niet. Met name The Ballad of Sally Rose en Bluebird vind ik ook heel mooie albums, temeer omdat haar country authentiek bleef en niet toegaf aan de (AOR)tendenzen of de mierzoete ballads in de jaren '80 (waar Linda Ronstadt en Dolly Parton wel soms aan zondigden).

Erwin en Luc M, ken er nog wel een paar Emmylou cd's, die ik altijd met veel genoegen beluister, zoals Quarter moon in a ten cent town, Light of the stable (favoriete Kerst cd), Cimarron (gistermiddag nog naar geluisterd), White shoes, Angel Band, Cowgirl's prayer en de albums met Mark Knopfler en vooral Rodney Crowell en nog een paar live cd's waarbij Live in Germany Baden Baden 2000, een bootleg absolute favoriet is naast Last date, At the Ryman en Ramble in Music City. Ik kan wel blijven doorgaan. Oh ja, Alison Krauss is een andere favoriet.

Emmylou Harris was 48 jaar oud toen dit album werd uitgebracht, een samenwerking met muzikant/producer Daniel Lanois. een vrij rigoureuze, gedurfde stijlbreuk met de bluegrass, country (rock) en folk van haar vorige albums, hoewel het album hierboven onder "country" wordt gerangschikt.

woorden als bedwelmend, bezwerend, dreigend, intens, sfeervol maar ook warm en vooral ontroerend komen bij mij 30 jaar na de release nog steeds op als ik dit magistrale album beluister.

de samenwerking met Daniel Lanois pakt wonderwel goed uit. de covers "Goodbye" van Steve Earle's album "Train a Comin" (1995), "All My Tears" (Julie Miller) dat zij eerder in duet zong op Julie Miller's album "Orphans and Angels" (1993), "Goin' Back to Harlan" (Anna McGarrigle) dat een jaar later eveneens verscheen op het Kate & Anna McGarrigle album "Matapedia" (1996) , zoals dat ook het geval was met "Orphan Girl" (wat een vondst trouwens met o.a. een dulcimer bespeeld door Daniel Lanois) van Gillian Welch op haar album "Revival" (1996) zijn stuk voor stuk 5 sterren nummers die binnen komen en je als luisteraar raken. zoals Neil Young opmerkte in de uitzending van "Het uur van de wolf" van afgelopen week dient goede muziek de luisteraar kippenvel te bezorgen en dat is precies wat deze nummers doen, zeker als je ook oog/oor hebt voor de teksten van deze nummers.

ook het als een mantra klinkende "Where Will I Be" (Daniel Lanois), het bloedmooie, ontroerende "Sweet Old World" (Lucinda Williams) en de afsluiter "Waltz Across Texas Tonight" (R. Crowell/E. Harris) hebben dat effect. dat laatste nummer overtreft de versie op het album "Trio: Farther Along" van Dolly Parton, Linda Ronstadt en Emmylou Harris.

slechts 2 nummers ervaar ik als minder dan 5 sterren, de Neil Young cover "Wrecking Ball" en het atmosferische "May This Be Love" een cover van de meer dan gemiddeld unieke Jimi Hendrix, wellicht 1 van de weinige muzikanten die zich moeilijk laat coveren, maar dat weerhoudt mij er niet van om dit album met 5 sterren te waarderen. een tijdloze klassieker met 10 bovengemiddeld goede composities prachtig gezongen door Emmylou Harris. het album "Wrecking Ball" staat (althans voor mij) voor Muziekbeleving met de hoofdletter M.

Prachtig gelaagde muziek die me niet snel verveelt.