Bruce Springsteen - Lucky Town (1992)

Absoluut niet! Ik blijf het wijten aan het ontbreken van de E Street Band dat het merendeel der fans dit bij voorbaat al als 'minder' bestempeld. Mijns inziens is een goed nummer een goed nummer. Ik ben ook groot fan van de E Street Band maar vind dit album geweldig!

Helemaal met je eens Vielip. Zelfs in de score zitten we op hetzelfde

Sterk album inderdaad, voor mij zelfs 4 1/2 ster. Pakkende nummers, sterke teksten en ongedwongen opgenomen. Een van zijn meest 'frisse' albums.

Klassieker en qua waardering zeker een ondergeschoven kindje. Ik kan 'm draaien en draaien en draaien...

Inderdaad een pracht album met een geweldige afsluiter "My Beautiful Reward".
Er staan voor mij 4 nummers op waar ik zeer van kan genieten.

Een heel degelijk album van Springsteen. Onder veel liefhebbers van The Boss staat deze schijf niet goed aangeschreven, waarom is mij een beetje een raadsel. De man klinkt energiek, hier en daar zelfs stemmig (zo hoor ik trouwens Springsteen het liefst) en alle nummers halen wij mij betreft een voldoende tot uitstekend. Better Days en het titelnummer zijn typische Bruce songs. Lekker energiek en weinig mis mee. Het sfeervolle If I Should Fall Behind is het eerste nummer dat er uitspringt, The Big Muddy is het volgende hoogtepunt, de akoestische gitaar op de achtergrond, heerlijk. Souls of the Departed ademt een beetje dezelfde sfeer en behoort ook tot het betere werk op deze plaat.
Wellicht dat de kritiek op Lucky Town schuilt in het feit dat nummers als Local Hero, Leap of Faith, Book of Dreams en misschien ook Living Proof wat gewoontjes aan doen en niet echt loskomen. Het ontbreken van de The E- Street Band vormt voor mij trouwens geen enkel probleem. Een degelijk plaatje.

Lucky Town, een companion piece voor Human Touch. Het is bij vlagen ook een antithesis voor Human Touch. Waar voor Human Touch allerlei hippe productiefoefjes zijn uitgehaald, is Lucky Town in al zijn eenvoud in Springsteen's eigen studio opgenomen. Waar op Human Touch een grote pot met bekende sessiemuzikanten werd geopend, speelt Springsteen de liedjes op Lucky Town grotendeels zelf in. Waar de songs op Human Touch doorspekt zijn met pop, gospel, soul en héél véél synthesizer riedeltjes bestaat Lucky Town voornamelijk uit meer bluesy gitaar-georiënteerde songs. Toch zijn er ook de nodige overeenkomsten. Ook Lucky Town kent een paar simpele uitbundige rockers als ''Leap of Faith'' en ''Local Hero'', vol met groots aangezette achtergrondkoren die impliceren dat dit album inderdaad rond hetzelfde tijdsbestek als Human Touch is opgenomen. Songs als ''Better Days'', ''Local Hero'' en ''Living Proof'' klinken net als ''Real World'' van het Human Touch-album vrolijk en jolig, maar bevatten telkens een diep persoonlijke tekst die doen vermoeden dat Springsteen hier tracht af te rekenen met een zware gemoedstoestand. ''Yeah just sittin' around waitin' for my life to begin/while it was all just slippin' away'', ''when you find yourself pretendin'/to be a richman in a poor man's shirt'' en ''you shot through my anger and my rage/to show me my prison was just an open cage''. Een veertiger die zich na hectische jonge jaren en een mislukt huwelijk achter zijn naam ten doel stelt dat zijn nieuwe familieleven koste wat het koste mòèt slagen. ''Better days are shinin' through''. Nog nooit was hij zo direct en to-the-point in zijn teksten als op dit album.

Er sprankelt hier meer urgentie af van Springsteen dan op Human Touch – het eigenlijke ''hoofdproduct'' om het zo maar uit te drukken. Anders kan ik het niet brengen. Het mag geen wonder heten dat het album in rap tempo is opgenomen en afgewerkt. Springsteen klinkt gepassioneerd en geïnspireerd. Naar mijn weten is er zelfs geen enkele outtake van deze sessies buiten het album beland. Het album is vele malen compacter dan Human Touch (waar dik twee jaar aan is gewerkt), doch werden er meer nummers van Lucky Town live gespeeld naarmate zijn wereldtournee vorderde, dan van Human Touch. Waar een song als ''Man's Job'' soms nogal ongemakkelijk met dito ongemakkelijke podiumact werd ingezet, daar werden songs als ''Lucky Town'' en ''Better Days'' met het nodige vuur en daadkracht gebracht. Het klinkt allemaal wat organischer en meer naar wat Springsteen uiteindelijk voor ogen had voor zijn nieuwe liveband. Er is zelfs weer ruimte voor een mondharmonica zo nu en dan.

Dat betekend niet dat dit album perfect is. Nee, verre van. ''Local Hero'' en ''Leap of Faith'' zijn wat generieke rockers die Springsteen op any given day uit z'n mouw gooit, en ''Book of Dreams'' is een wat aarzelend zoet liedje met misplaatste synthfills. Aan de andere kant brengt het album ook de sterke westernrocker ''Lucky Town'' en het ambigue (in de zin dat het zowel als huwelijks- als uitvaartlied kan worden gebruikt) ''If I Should Fall Behind'' dat in al die jaren is uitgegroeid naar klassiekerstatus. Voor mij een van de meest beladen composities van Springsteen, daar het lied in de prachtige ''MTV Plugged'' uitvoering op de uitvaart van mijn grootvader werd gedraaid afgelopen jaar. Dan volgt nog ''The Big Muddy'', gebaseerd op een gelijknamige Vietnam-protestsong van Pete Seeger, een moerassige meanderende blues dat doet denken aan de akoestische oerversie van ''Soul Driver'' zoals te horen op de Christic Shows om weer een link te leggen tussen Human Touch en Lucky Town. ''The Big Muddy'' is thematisch haast een voortzetting van de Woody Guthrie songs die Springsteen ten tijde van Tunnel of Love zong en alvast een voorbode op het Tom Joad-album dat hierna zou volgen. En dan is er nog ''Living Proof'' waarin Springsteen met de geboorte van zijn eerste kind in het reine probeert te komen met zichzelf.

Per slotsom horen we hier zeker een meer geïnspireerde Springsteen dan op Human Touch, maar ook hier bekruipt mij het gevoel dat er meer in het vat had gezeten. Waar ik bij Human Touch nog schreef dat ik de E Street Band niet per se mis, is dat hier wel het geval. Het geheel klinkt qua sound zeker meer aangenaam dan Human Touch, maar ik mis soms wat muzikaal vakmanschap tussendoor. Het ge-musiceer is allemaal wel heel basic en mist net dat beetje extra. Een ''My Beautiful Reward'' bijvoorbeeld wordt in een apart tempo ingespeeld en er danig snel doorheen gejast. Meer geduld was voor dit album op z'n plaats geweest. Lucky Town klinkt verder gewoon onwijs als een album dat voor de E Street Band is geschreven. Op momenten verwacht ik Federici's orgel te horen; op spaarzame momenten fantaseer ik de aanwezigheid van Clarence's sax in de mix en in mijn hoofd hoor ik 'Miami' Steve van Zandt op de achtergrond kenmerkend de refreinen van ''Better Days'' en ''Lucky Town'' meeschreeuwen. Latere live-rendities door de E Street Band lijken mijn vermoedens te bevestigen dat het album in de handen van de E Street Band op handen gedragen zou worden. Al ontkom je ook dan niet aan het feit dat een aantal composities gewoon niet van het hoge niveau is als dat we dat na al die jaren van Springsteen gewend zijn geraakt. Maar het album zelf is niettemin van een prima niveau en aardig onderschat. Ik verwacht in de komende jaren eigenlijk dat critici het album positiever zullen gaan benaderen. Dat begint bij mij in ieder geval wel steeds meer te gebeuren.

Dat laatste is bij mijn weten al een jaar of wat geleden begonnen. Ik heb althans al in diverse blogs, vlogs, of hoe het allemaal mag heten, gelezen waarin min of meer een lans wordt gebroken voor het album. Dat het allemaal zo slecht nog niet is. Of iets in die geest.
Trouwens, je noemt bij zowel Human touch als Lucky town dat een aantal composities gewoon niet van het hoge niveau is dat we van Bruce gewend zijn. Ik snap en onderken die bewering wel. Alleen ben ik van mening dat hij al vanaf het begin van z'n loopbaan op elk album mindere nummers heeft staan. Maar ik snap ook dat dat allemaal subjectief is. Wederom een mooi verhaal overigens

Thanks! Ik kan mij op zich zeker vinden in je mening, maar ik loop er vooral bij de jaren 90 nogal tegen aan bij Bruce dat ik een hoop nummers wat ondermaats vind en de hoogtepunten net te spaarzaam om het geheel groots te maken. Mijn favoriet, The River, is natuurlijk een goed voorbeeld waar een aardig aantal standaard-rockers op staan. Maar op de een of andere manier voelt dat album zodanig als organisch geheel dat zelfs de standaard-rockers wat met mij te doen. De afwisseling tussen die rockers en de zwaarwichtige nummers als ''The River'' en ''Point Blank'' brengt voor mij echt het gevoel over van een liveshow van Bruce. De Jersey shore-sound en het live sfeertje doen daar echt wonderen en maken van doodgewone humoristische rocksongs juist ronkende barroom stompers. Dat mis ik hier een beetje.

En daar ben ik het dan weer volkomen mee eens! Ik redeneerde alleen vanuit de nummers op zichzelf staand. Qua flow kan bijna geen album tippen aan The river wat mij betreft. Het is in die zin stiekem een soort van concept album. En dat gevoel is op zowel Human touch als Lucky town ver te zoeken. Maar juist als ik die nummers afzonderlijk in bijvoorbeeld een playlist voorbij hoor komen dan vind ik ze altijd weer lekker om te horen.

Heel veel goede outtakes van de sessies voor "Human Touch" en "Lucky Town" staan op de "Tracks" boxset, die hadden beide albums zeker verrijkt. Nummers als "Loose Change", "Sad Eyes", "Over the Rise", "Trouble River", "Leavin' Train" en "Gave it a Name" bijvoorbeeld.

Heerlijke plaat en waarom zo lang niet gedraaid?
Fijn in het gehoor liggende rockers en een paar mooie ballads.
Geluid is lekker into the face.
Voorlopige favorieten alweer Better Days (nummer 21 in juni 1992), Lucky Town, Leap Of Faith (nummer 35 in november 1992), The Big Muddy (prachtig) en Souls Of The Departed.

Kan zo maar misschien 5 sterren worden.

Lelijke en oubollige hoes maar wat een topalbum! Luistert lekker weg zowel als behangetje over de speakers als 's avonds in alle rust over de koptelefoon. Lage waardering hier is vreemd maar boeit mij verder niet.
5-sterren album voor mij.

Met E Street band of zonder , het zal me een worst zijn. Dit is een prima plaat van the boss. Better days , lucky town en local hero openen de plaat lekker rockend. If I Should Fall Behind vind en blijft en prachtig nummer met een lading erin dat me altijd en beetje kippenvel bezorgd. Booke of dreams en My Beautiful Reward mogen er trouwens ook zijn kwa ballads living proof en leap of faith zijn weer lekkere rockers, vooral living proof blijft en dijk van en nummer. Is er geen min puntje ? Jawel. The big muddy heb ik persoonlijk wat minder mee. Maar en standaard skip nummer is het ook weer niet dus geef de plaat en nette 4 sterren!

The Big Muddy is dan weer mijn favoriete nummer van dit album. Voor de rest ben ik het grondig met je eens.

sad eyes