Buffalo Tom - Three Easy Pieces (2007)

Verwacht niks nieuws maar wel een album vol met superpakkende, melancholische liedjes!
Er zijn weer een aantal klassiekers-in-spé aanwezig op dit fonkelnieuwe album, zoals de titelsong "Three Easy Pieces" en "Renovating". Super!

Wat ontzettend fijn om ze weer met nieuw werk te horen. De cd luistert alsof ze niet zijn weggeweest. Lekker ongedwongen gitaarplaatje, wat in de juiste sferen, een prachtig goud randje krijgt, wat het vervolgens niet meer verliest. HeerlijK !
Deze comback hoor ik vele malen liever dan die van smashing pumpkins ...

'Thrown' is geweldig !

Je maakt me nieuwsgierig! Ik ga ze volgende week voor het eerst sinds 14 jaar weer eens live zien (in de Melkweg). Hopelijk bevallen de nieuwe songs (en natuurlijk hoop ik ook dat ze veel oud werk gaan spelen).

Ik zie je in de Melkweg dan

Hmm, een beetje vlak allemaal. Ik mis het heilige vuur. Hearts of Palm is wel weer ouderwets mooi, maar voor de rest, mwah. 3* voor de moeite.

Hanzie28, ik zou zeggen, gewoon nog 5 keer draaien, en je zult zien dat het heilige vuur er wel degelijk is!!

Hartstikke leuke plaat. Vraag me altijd af waarom sommige andere bandjes zo moeilijk doen, terwijl Buffalo Tom zo op het gehoor met speels gemak geweldige muziek weet te produceren.

Three easy pieces klinkt zo vanzelfsprekend, fantastisch dat ze er weer zijn!

Wisselvallige plaat. Er staan een aantal nummers op die duidelijk tot het beste van Buffalo Tom-werk horen (Three Easy Pieces, Bottom of the Rain , September Shirt). Maar tegenover elk sterk nummer staat een minder overtuigende broeder. Een aantal ontbeert pit en slepen zich moeizaam voort. Ik twijfel tussen 3 en 3.5, door het fantastische Bottom of the Rain rond ik het af naar boven.

Ondanks de lovende recensies kan "three easy pieces" me niet helemaal bekoren. Er staan een aantal prachtsongs op zoals alleen Colbourn en Janovitz ze kunnen schrijven, maar na iedere klassesong volgt steevast een doorsnee rocker. De concerten in de melkweg en vorig jaar in de w2 waren niettemin fantastisch. Helaas lijkt het erop dat de band niet de ambitie heeft om een enorme comeback te maken. Ondanks de recente release staan er nauwelijks tourdata gepland. Soul Asylum deed hetzelfde na het zwaar ondergewaardeerde "The silver lining".

In de nogal vermoeiende reüniekoorts van het laatste jaar waarbij werkelijk IEDEREEN zich weer geroepen voelt om de kompanen van weleer bij elkaar te trommelen is de hereniging van Buffalo Tom één van de leuke uitzonderingen.

Temeer omdat het Buffalo Tom niet enkel ging om het oprakelen van vergane glorie maar wel de opname van een kakelverse nieuwe cd Three Easy Pieces.

Niets vernieuwends, niets trendbreuk met vroeger werk maar 'meer van hetzelfde'. En wetende dat datzelfde van een zeer hoog niveau was (de Buffalo's hebben eigenlijk nooit een slechte lp/cd geproduceerd) mogen we opnieuw niet klagen.

Gepassioneerde gitaarrock met veel overgave gebracht.
U hoort ons, zoals al gezegd, niet klagen, verre van.
Een echte klassieker als Taillights Fade of Would Not Be Denied heb ik (nog niet) gehoord maar zoals gewoonlijk groeien Buffalo Tom-songs langzaam maar zeker... hopelijk ook op deze Three Easy Pieces.

Bad Phone Call zit al onder mijn huid....

Ik heb, hoe raar het ook mag klinken eventjes moeite gehad met dit album. Bij de eerste luisterbeurten vond ik niet echt geluiden of nummers die bleven hangen, dus belande deze maar gewoon terug op zijn plaats in de kast om niet echt in de nabije toekomst opnieuw naar te luisteren. Maar toch, na een goeie 3 weken had ik een hele week de nacht op mijn werk en deze cd lag ook in de auto. Opeens tijdens de terugweg gebeurde het : alle stukjes vielen op zijn plaats en "three easy pieces" had mij volledig te pakken. Cd heeft er nog de rest van de week gekampeerd in de auto om nooit echt meer te verdwijnen. Mijn persoonlijke favoriet is "lost downton" maar eigenlijk zijn het allemaal pareltjes van songs. Dit was ook de eerste cd die ik van hen kocht maar de back-catalogue is snel gevolgd . Live heb ik ze onderetussen ook gezien in Vooruit in Gent en dat was ook een concertje om u tegen te zeggen. Zeker 1 van de platen van 2007

Ernie

raar dat niemand Bad Phone Call vernoemd. Wat een ongelooflijk pakkende song

2 stukjes boven het jouwe, jovad.
en ik zelf vind het ook een prachtig nummer

Dan moet je die ook wel geven he.

Ik vind het trouwens raar dat You'll Never Catch Him niet vernoemd word

vandaag nog eens beluisterd tijdens een autoritje en het valt echt op hoe makkelijk en vlot deze plaat je oren binnendringt. ik vind het eingelijk zelfs de beste plaat van buffalo tom. You'll Never Catch Him, Bottom of the Rain , Lost Downtown en Pendleton zouden zich zeker kunnen rechthouden op de oudere en , naar de reacties die ik hier lees, betere platen van deze groep.

Ben het met Ernie eens. Ik vind deze Buffalo Tom plaat de meest consistente die ze gemaakt hebben (en ik was al gek op Red letter day).

Ze weten de rockers goed af te wisselen met de rustigere nummers en die afwisseling vind ik ook terug in de afzonderlijke nummers. Meer van hetzelfde? Ja en nee. Het Buffalo Tom geluid is er zeker, maar ik kan niet anders horen dan dat er ook een zekere diepgang in zit die er eerder niet in elk nummer op een album zat. Buffalo Tom heeft hier het heilige vuur hervonden.

Bad phone call is een heerlijke opening en Hearts of palm eigenlijk ook. Maar ze staan allemaal wel.

Zeer herkenbaar als Buffalo Tom, weinig echte verandering door de jaren heen. Dezelfde logge melodieuze muziek met die 2 verschillende stemmen. Zelf heb ik wat meer de voorkeur voor de ruwere zang. Op dit three easy pieces doen ze dan ook waar ze goed in zijn en dat luisterd lekker weg. Niet meer of minder.

Ik vind dit het beste album van Buffalo Tom. Het album heeft me vanaf minuut 1 gepakt en nu een paar jaar later vind ik hem nog steeds geweldig.

Buffalo’s Tom’s comeback album ”Three Easy Pieces” staat bol van de melancholische gitaarpopliedjes. Pakkende melodieën en onweerstaanbare refreinen volgen elkaar moeiteloos op. Voordat je het weet zitten de liedjes permanent tussen je oren. Een klassieker als ”Taillights Fade” vind ik hier niet direct op staan, maar echte missers zul je hier ook niet vinden. De donkere en intense sfeer van mijn favoriete Buffalo Tom album ”Let Me Come Over” wordt niet gehaald, daarvoor klinkt ”Three Easy Pieces” opgewekter en luchtiger. Maar dat doet verder niets af aan ”Three Easy Pieces”. Met zo’n album terugkomen is gewoon ijzersterk en bewijst de klasse van Buffalo Tom.

Toen Buffalo Tom naar Europa kwam om deze plaat te promoten, zag ik dat ze Groningen/VERA niet aandeden. Ik heb toen Peter Weening gevraagd of hij de mannen ook niet kon inplannen. Gelukkig vond Peter het een goed idee en kon de boeking gedaan worden. (Al vermoed ik nog steeds dat ook zonder mijn verzoek Buffalo Tom ook in VERA terechtgekomen zou zijn.)

Aangezien ze in oktober in Sneek spelen ben ik de albums weer aan het verkennen.

Toen September Shirt voorbij kwam moest ik steeds aan Big Star denken. Juist; aan hun prachtige September Gurls.

Zou Buffalo Tom hier een pastiche in gedachten gehad hebben?