Joy Division - Live in Holland (2019)

Sinds wanneer is deze officieel?
Joy Division - Paradiso | Releases | Discogs

Vandaag verschenen naar aanleiding van Record Store Day.

Maar dan op een ander label dan hier vermeld? En de releasedatum zoals hier aangegeven klopt dan ook niet. De versie die hier nu staat, lijkt me een bootleg.

Nee, net gekocht. Label (DOL) en jaar (2015) staan er zo op. Is alleen nu op gezellig lichtblauw vinyl. Soort van heruitgave van Concerto.

Hoe is de geluidskwaliteit? Zag hem op de site van Sounds Haarlem. Overweeg een aanschaf. Legendarisch optreden...Some of us were there, but not me...

Heel behoorlijk. Waren volgens mij radio opnamen.

Ok, hij is nu aangepast naar de RSD issue van Concerto. Laten we maar aannemen dat die dan nu officieel is. Is zo'n release die in het grijze gebied zit. Net als heel veel opnames van radio-uitzendingen.

Overigens is mijn overtuiging dat hij nog steeds in het grijze gebied zit. De Concerto uitgave heeft dezelfde barcode als de DOL issue. Edit: op foto's al gezien dat op het label ook DOL staat.

Vergelijk:
https://www.facebook.com/permalink.php?id=241861439245180&story_fbid=2076031612494811 (hij staat in die lijst met een link naar de onofficiële uitgave op discogs) en Joy Division - Live In Holland - At The Paradiso Club In Amsterdam, January 11, 1980 (Vinyl, LP, Unofficial Release) | Discogs
Die bij Sounds Haarlem te koop is heeft ook dezelfde barcode: Joy Division | Live In Holland | 1 LP | 0889397520205 | Sounds Haarlem - soundshaarlem.nl

Een nieuwe andere (ditmaal legale) uitgave kan geen zelfde barcode hebben. Ikke niet begrijpen in elk geval. Volgens mij kan iedereen dat album laten persen, niemand heeft de rechten, denk ik.

Een grijs gebied kan er eigenlijk niet zijn. Bij wie liggen de rechten van deze opnames? Heeft de rechthebbende de uitgave van DOL geautoriseerd? Zelfde vraag voor de uitgave van Concerto? Dus toch de vraag: is dit gewoon niet een bootleg? Zoals er overigens al meerdere zijn van dit optreden.

Ook via YouTube te beluisteren, maar dan nog 5 extra nummers. Dit is de geremasterde versie, volgens mij gelijk aan dit album.
De rechten van de opnames liggen bij de VARA volgens mij.

Grijs gebied in die zin dat dit releases zijn die via reguliere wegen gedistribueerd worden, bij een gewone groothandel/winkel te koop zijn. Met echte bootlegs is dat niet.

Ik kom dit album trouwens ook niet tegen in de lijst van albums die ter gelegenheid van RSD 2019 zijn uitgebracht. Zie: https://recordstoreday.nl/releases/rsd-2019/#query=j&perpage=36

Is het wel een uitgave ter gelegenheid van RSD? Mistig plaatje dit...

Wel is deze uitgebracht door Sounds Haarlem: LOVEFIELD | Record Store Day - recordstoreday.nl

En die heb ik maar meteen besteld.?

Goh, verrassend

Wat had Ivan Pavlov daarover ook alweer te melden??

Ja wel:
https://www.facebook.com/ConcertoRecordstore/posts/2233386380033529

Maar 300 stuks op blauw vinyl, zo creëer je weer een collectors item.

Precies! Wil ik hem hebben, is nu de prangende vraag? Als de geluidskwaliteit excellent is...Heb een deel van het optreden ergens op tape. Die kwaliteit is niet te best, zegt mijn herinnering me.

Kun je leven met de uitstekende registratie op YouTube? Is de andere levensvraag...

Die ga ik deze nacht maar eens tot me nemen....maar ik wil eigenlijk HEBBEN (sorry hoor). Kan alleen maar in waarde toenemen toch? En morgen is hij mss uitverkocht. Ai, dilemma's..

Een kind van deze tijd
Ik kan me voorstellen dat Mjuman deze als vinyloloog en bezoeker van dit legendarische concert wil HEBBEN.

H3: een afflicatie waarvan men zelden geneest, maar waarmee men wel met mate(n) kan leren omgaan.

De mooiste opnames zijn bovendien vastgelegd in het interne geheugen. Het uiterst dubieuze van deze uitgave is ook een remmende factor.

Van origine een Russische release zorgt dit ervoor dat de rechten zeker niet gecleard zijn.Verder hoeven we ons ook geen illusies te maken voor wat betreft Concerto -of menig ander detaillist - men verkoopt gewoon waar een koper voor is, ongeacht herkomst. Genoeg dubieuze releases gezien die in gewone ('nette') winkels te koopwaren, variërend van een non-gatefold van From the Lions Mouth, via een enkele lp van Spiritchaser tot een splinternieuwe Coil - Horse Rotorvator - dat laatste bij jawel, Concerto - kijk maar eens op Disogs vwb die uitgave.

Album is misschien een leuk dingetje, maar oorspronkelijke band/label wordt er geen haar beter. Wie wel, da's de grote vraag - Discogs vermeldt dit soort "unofficial releases" nog wel -je moet goed zoeken - maar staat de handel via de site niet meer toe. Lijkt me niet moeilijk om te raden waarom niet

De nieuwe issue staat inmiddels op discogs. Vooralsnog niet als unofficial: Joy Division - Live In Holland (Vinyl, LP, Album, Limited Edition, Numbered, Reissue) | Discogs Het is gewoon een reissue van de DOL issue, dus zou niet weten waarom hij nu wel ineens officieel zou zijn.

Officieel, niet-officieel: ....boeien.
Wel een vette opname van een getergd optreden, die me nu al beter bevalt dan de tweede Still-plaat.
(uiteraard vind ik het wel netjes als alle rechthebbenden hun centjes hiervoor krijgen)

Ik geloof dat jij een essentieel punt niet snapt: in de gewone wereld wordt de verkoop van (semi-)illegale produkten flink aangepakt - filmpjes van walsen die over nep-rolexen heenrijden, marktverkopers van nep-geuren fiks beboet - in de platenbranche wordt de verkoop van counterfeits niet aangepakt, alleen de up-/downloader aangepakt; alsof bij counterfeits de artiest wel zijn royalties zou vangen. Niet alleen koop je een product met dubieuze status (kort door de bocht: in Rusland en China heeft auteursrecht nauwelijks status), ook komt er niets van je geld terecht bij degene die er het meeste recht op heeft, de muzikant.
Op de grote platenbeurs in Utrecht was op de stand van Concerto de lp overigens niet verkrijgbaar

Snap ik Mjuman. Heb mijn bericht ook iets genuanceerd.
Feit is wel dat ik tegen deze plaat gewoon in een gewone platenzaak aan ben gelopen. Op zoek naar iets anders, maar deze kon ik zo niet laten liggen. Heb dan ter plekke niet de tijd en zin om de hele rechtenkwestie uit te gaan lopen pluizen.

Dat snap ik ook wel: de handel wil verkopen en de verzamelaar wil hebben (=H3). Het merkwaardige is gewoon dat je in een normale platenzaak platen kunt kopen, waarvan de herkomst en de kwaliteit onduidelijk zijn en waarvan de royalties niet naar de rechthebbende artiest gaan.

Op Discogs wordt de handel in unoffical releases niet meer toegestaan - lijkt me niet zo moeilijk om te raden waarom dat is.

Voor mij blijft het een heel groot vraagteken hoe het mogelijk is dat je steeds vaker (en meer) platen op ziet duiken waarvan je je afvraagt wat de kwaliteit ervan is en waar ze vandaan zijn gekomen - ik noemde al eerder Coil- Horse Rotorvator, maar ook bepaalde Neil Young albums, die dus niet offcieel opnieuw zijn bijgeperst. Ook op de grote platenbeurs zag ik allerlei splinternieuwe persingen liggen (bijv van Beatles-albums) voor een prijs - 10 - 12,- en lager - waarvan ik dacht hoe kan dat?.

Om een vergelijking te maken - het is een beetje alsof je denkt een Audi A3 te kopen en dan blijkt dat er (inferieure) nep-onderdelen in zitten die het na 40.000 km al begeven.

Nu is op Discogs het gros van de handel natuurlijk tweedehandsspul. Waar de artiesten vervolgens ook geen stuiver van terugzien.

Verschil is wel dat de artiest daar oorspronkelijk wel aan verdiend heeft.

Joy Division wordt alleen getolereerd als het op Factory is verschenen. Al die vage labels kunnen meteen de kliko in.

Zie Joy Division - Paradiso (CDr, Album, Partially Unofficial) | Discogs, dit is de enige 'officiële' versie: Beeld & Geluid beheerde indertijd al die radio-opnames en zal dat ook hoogstwaarschijnlijk met de rechthebbenden geregeld, want anders kun je die muziek sowieso niet via de publieke omroep uitzenden. Dan heb je meteen de BUMA-STEMRA in je nek hangen. De rest van die persingen op de Discogs site zijn versies van inferieure herkomst. En DOL is toch geen maatschappij, maar een bedrijf dat zonder enige visie van alles uitbrengt. Vergelijk het met een Louis Vuitton tas die op de bazaar koopt in Turkije als je daar op vakantie bent.

Even terug naar de muziek hoor. Want die is toch wel erg de moeite.
Het begint nog weifelend; Passover staat er maar half op en het geluid is nog zoekende. Maar dan gaat het los. Rommelig en elementair zoals JD live kon zijn. Day of the Lords gaat naar een intense climax en Disorder is furieus.
New Dawn Fades en Transmission krijgen ook een uitvoering als een uitdrijvingsseance.
Geluid is verder heel behoorlijk voor zo’n semi-bootleg. Al met al toch een mooie aanvulling.

Dit is een oudje. Ik heb hem op lp als "Last Order" uit 1981. Ik was toen al verrast door de prima geluidskwaliteit en de kracht van de lve uitvoeringen. Exact hetzelfde concert is hier te horen: Joy Division - Paradiso, Amsterdam (1980/01/11) Full. HQ Sound - YouTube - m.youtube.com

Is deze echt veel beter als Still? Die dubbelaar heb ik destijds gekocht maar vond het een rommelige plaat de me niets deed.

Still is ook een rommelige restjesplaat. Mooie restjes wel, maar het blijft een ratjetoe. Met als curiosum het laatste concert van de band erbij. De opname op deze is van drie maanden eerder en gewoon van een veel beter concert.