John Hiatt - All of a Sudden (1982)

Hmm, ben er toch vrij zeker van dat dit 1982 moet zijn....

daar ben ik ook vrij zeker van. niet alleen vrij zeker, helemaal zeker

Aardige plaat maar zo ongelofelijk zwaar overgeproduceerd dat Hiatt' s brillante songs regelmatig verzuipen in wat de achtergrond muziek had moeten wezen. Jammer maar helaas.

Ja, te vètte eightiesproductie, spuuglelijk drumwerk (syndrums waren dé pest van de eightiesplaten!). Daarom niet mijn favoriete Hiattplaat!

Om het nieuwe jaar goed goed te beginnen leek het mij wel een aardig idee dit Hiatt-album eens te gaan beluisteren, temeer daar dit er in het verleden nog niet van was gekomen.
De kennismaking stelde helaas enigszins teleur, en dat komt inderdaad door de loodzware productie, waarin de songs (die volgens mij helemaal niet zo slecht zijn) geheel verdwijnen. Het begint gelijk al met I Look For Love, dat ontsierd wordt door een lelijke synthesizer, dat is iets waar ik heel allergisch voor ben. Jammer, ik had Visconti anders ingeschat, daar zijn productie van diverse Bowie-albums mij wel kon bekoren.

Deze plaat kwam uit in een periode dat John Hiatt veelvuldig door Nederland tourde, ik heb hem toen vaak gezien, deze plaat markeert voor mij die periode ,een periode waarin ik zijn muziek ben gaan warderen, veel van deze songs kwamen in een vlammende uitvoering voorbij.

Miischien vind ik daarom deze plaat beter te pruimen dan de meeste John Hiatt fans hier op MM.

Ik zag hem in '83 in een bijna lege zaal in Heerlen. Van dit album speelde hij toen Doll Hospital en My Edge Of The Razor.

En die synths, en Visconti... Krampachtig najagen van commercieel succes. Probeerde ie later nog eens met Warming Up to the Ice Age.