Ryan Adams - Rock n Roll (2003)
mijn stem
154 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Lost Highway
-
This Is It (3:19)
-
Shallow (4:04)
-
1974 (3:06)
-
Wish You Were Here (2:59)
-
So Alive (3:58)
-
Luminol (3:24)
-
Burning Photographs (4:12)
-
She's Lost Total Control (3:05)
-
Note to Self: Don't Die (2:13)
-
Rock N Roll (1:59)
-
Anybody Wanna Take Me Home (4:46)
-
Do Miss America (2:30)
-
Boys (3:31)
-
The Drugs Not Working (5:31)
-
Hypnotixed * (3:35)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
48:37
(52:12)
0
geplaatst: 14 maart 2004, 15:11 uur
Blind gekocht nadat ik alleen "so alive" had gehoord. Maar naast dit geweldige nummer kon de rest mij (nog) niet zo boejen.
2,5 sterren maar wie weet
2,5 sterren maar wie weet
0
geplaatst: 15 maart 2004, 11:05 uur
Ik geloof dat ik een haat/liefde verhouding heb met Ryan Adams. Zijn cd's met Whiskeytown zijn onsterfelijk voor mij en die eerste twee solo-cd's zijn àf.
Maar dit - sja, wat moet ik ervan denken - het blaast koud en warm tegelijk. Er staan een paar schitterende tracks op: "Luminol", "Rock "n" Roll", "Burning Photographs", "So Alive", ...
Alle songs hier zijn in feite pastiche-songs: zingen als Bono, songtitels die verwijzen naar Joy Division, Pink Floyd, The Smiths, The Strokes, ...
Het hoesje verwijst naar Elvis Costello enz ... de tattoo op z'n arm (bangelijk!). Maar het werkt dus niet helemaal ...
"Anybody Wanna Take Me Home" is een flauw aftreksel van "There is a light that never goes out" van The Smiths.
Het grote verschil is echter dat je Morrissey zou willen meenemen in je auto en samen met good ol' Mozzer een potje janken over de ellende in deze wereld. Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dichtst bijzijnde betonnen duiker - Morrissey klaagt grappig, Ryan Adams speelt het "oei-mama-ik-ben-van-mijn-fiets-gevallen- en-het-doet-zo'n-pijn-krijg-ik-geen-kusje?"-type.
En dat is dus echt irritant.
Wat nog erger is - ik geloof geen ene fluit van z'n "tough guy" imago. Het komt niet geloofwaardig over - een beetje zoals Jan-Pieter Balkenende die in Nova zou komen te zeggen: "Nou - jôh - gisterenavond een potje lekker geneukt met het wijffie".
Maar dit - sja, wat moet ik ervan denken - het blaast koud en warm tegelijk. Er staan een paar schitterende tracks op: "Luminol", "Rock "n" Roll", "Burning Photographs", "So Alive", ...
Alle songs hier zijn in feite pastiche-songs: zingen als Bono, songtitels die verwijzen naar Joy Division, Pink Floyd, The Smiths, The Strokes, ...
Het hoesje verwijst naar Elvis Costello enz ... de tattoo op z'n arm (bangelijk!). Maar het werkt dus niet helemaal ...
"Anybody Wanna Take Me Home" is een flauw aftreksel van "There is a light that never goes out" van The Smiths.
Het grote verschil is echter dat je Morrissey zou willen meenemen in je auto en samen met good ol' Mozzer een potje janken over de ellende in deze wereld. Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dichtst bijzijnde betonnen duiker - Morrissey klaagt grappig, Ryan Adams speelt het "oei-mama-ik-ben-van-mijn-fiets-gevallen- en-het-doet-zo'n-pijn-krijg-ik-geen-kusje?"-type.
En dat is dus echt irritant.
Wat nog erger is - ik geloof geen ene fluit van z'n "tough guy" imago. Het komt niet geloofwaardig over - een beetje zoals Jan-Pieter Balkenende die in Nova zou komen te zeggen: "Nou - jôh - gisterenavond een potje lekker geneukt met het wijffie".
0
geplaatst: 15 maart 2004, 22:20 uur
Zachary Glass schreef:
Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dicht bijzijnde betonnen duiker
Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dicht bijzijnde betonnen duiker
Tja, Ryan Adams. Typisch zo iemand waar die Mart Smeets, met zijn afschuwelijk correcte smaak, zo'n fan van is.
Hoop dat je plaats voor drie hebt in je nederige autootje?
0
geplaatst: 15 maart 2004, 22:28 uur
Ja - hoor, maar als het hetzelfde is voor jou - zou ik er op het laatste nippertje willen uitspringen 
0
geplaatst: 20 mei 2004, 19:56 uur
Verhoogd van 2,5 naar 3,5 sterren. De meeste nummers lijken nu wel te "clicken".
0
josbanaan
geplaatst: 4 april 2005, 01:03 uur
Deze plaat is eigenlijk nogal saai en alle nummers lijken op elkaar. Toch kan ik er behoorlijk van genieten als ik in de stemming ben en deze plaat keihard opzet. Vooral Luminol en So alive zijn fantastisch.
0
tondeman
geplaatst: 22 juni 2005, 00:02 uur
na alleen ''so alive'' gehoord te hebben gekocht. er staan nog wel enkele aardige nummertjes op (1974, rock n roll) maar voor de rest is t gewoon over gehypte troep
0
beaster1256
geplaatst: 28 december 2005, 14:30 uur
zeer goeie plaat van ryan , uit het vlees gesneden stukken muziek die meer met de stones te maken hebben dan een ieder denkt , echte rock and roll
0
geplaatst: 21 januari 2006, 14:34 uur
Jammere plaat. Hij heeft het blijkbaar vooral leuk gevonden om deze plaat te maken. Ik kan sommige nummers wel waarderen, Maar over het algeheel genomen vrij matig. Ik moet erbij zeggen dat ik het wel geweldig vind dat hij zijn eigen gang gaat. Ik hoop dat hij het in ieder geval leuk gevonden heeft. ***
0
geplaatst: 2 april 2006, 09:59 uur
Erg jammer. Ik ben een groot fan van Ryan Adams maar dit album raakt me totaal niet. Ik heb het meerdere keren geprobeerd maar helaas. Gelukkig is de opvolger Cold Roses weer geweldig.
0
geplaatst: 14 mei 2007, 22:58 uur
Een goede muzikant, een hele goede plaat. Ik vind dit toch echt de best plaat die hij gemaakt heeft. In tegenstelling tot de meeste Ryan Adams fans die ik ken.
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 20 mei 2007, 08:48 uur
Ambrym schreef:
Een goede muzikant, een hele goede plaat. Ik vind dit toch echt de best plaat die hij gemaakt heeft. In tegenstelling tot de meeste Ryan Adams fans die ik ken.
Een goede muzikant, een hele goede plaat. Ik vind dit toch echt de best plaat die hij gemaakt heeft. In tegenstelling tot de meeste Ryan Adams fans die ik ken.
Ik vind dit niet zijn beste, maar het is ook niet één van zijn minste;
Deze plaat zit in het peloton en zal de koers niet winnen, maar toch... dit is wel zijn hardste plaat tot nu toe, het is af en toe happen naar wat adem !
Verkies toch eerder Love is Hell of Heartbreaker, maar voor deze geef ik toch 3.5 ster *** 1/2
0
geplaatst: 15 juni 2007, 22:32 uur
Ik vind deze cd ook niet slecht hoor, verre van zelfs! Luminol -al genoemd- is een geweldig nummer, evenals So Alive, Shallow, 1974 eeeh... ga zo maar door.
0
Zigstar
geplaatst: 9 september 2007, 11:24 uur
Zachary Glass schreef:
Ik geloof dat ik een haat/liefde verhouding heb met Ryan Adams. Zijn cd's met Whiskeytown zijn onsterfelijk voor mij en die eerste twee solo-cd's zijn àf.
Maar dit - sja, wat moet ik ervan denken - het blaast koud en warm tegelijk. Er staan een paar schitterende tracks op: "Luminol", "Rock "n" Roll", "Burning Photographs", "So Alive", ...
Alle songs hier zijn in feite pastiche-songs: zingen als Bono, songtitels die verwijzen naar Joy Division, Pink Floyd, The Smiths, The Strokes, ...
Het hoesje verwijst naar Elvis Costello enz ... de tattoo op z'n arm (bangelijk!). Maar het werkt dus niet helemaal ...
"Anybody Wanna Take Me Home" is een flauw aftreksel van "There is a light that never goes out" van The Smiths.
Het grote verschil is echter dat je Morrissey zou willen meenemen in je auto en samen met good ol' Mozzer een potje janken over de ellende in deze wereld. Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dichtst bijzijnde betonnen duiker - Morrissey klaagt grappig, Ryan Adams speelt het "oei-mama-ik-ben-van-mijn-fiets-gevallen- en-het-doet-zo'n-pijn-krijg-ik-geen-kusje?"-type.
En dat is dus echt irritant.
Wat nog erger is - ik geloof geen ene fluit van z'n "tough guy" imago. Het komt niet geloofwaardig over - een beetje zoals Jan-Pieter Balkenende die in Nova zou komen te zeggen: "Nou - jôh - gisterenavond een potje lekker geneukt met het wijffie".
Ik geloof dat ik een haat/liefde verhouding heb met Ryan Adams. Zijn cd's met Whiskeytown zijn onsterfelijk voor mij en die eerste twee solo-cd's zijn àf.
Maar dit - sja, wat moet ik ervan denken - het blaast koud en warm tegelijk. Er staan een paar schitterende tracks op: "Luminol", "Rock "n" Roll", "Burning Photographs", "So Alive", ...
Alle songs hier zijn in feite pastiche-songs: zingen als Bono, songtitels die verwijzen naar Joy Division, Pink Floyd, The Smiths, The Strokes, ...
Het hoesje verwijst naar Elvis Costello enz ... de tattoo op z'n arm (bangelijk!). Maar het werkt dus niet helemaal ...
"Anybody Wanna Take Me Home" is een flauw aftreksel van "There is a light that never goes out" van The Smiths.
Het grote verschil is echter dat je Morrissey zou willen meenemen in je auto en samen met good ol' Mozzer een potje janken over de ellende in deze wereld. Met Ryan Adams in je auto zou je jezelf te pletter willen rijden tegen de eerste dichtst bijzijnde betonnen duiker - Morrissey klaagt grappig, Ryan Adams speelt het "oei-mama-ik-ben-van-mijn-fiets-gevallen- en-het-doet-zo'n-pijn-krijg-ik-geen-kusje?"-type.
En dat is dus echt irritant.
Wat nog erger is - ik geloof geen ene fluit van z'n "tough guy" imago. Het komt niet geloofwaardig over - een beetje zoals Jan-Pieter Balkenende die in Nova zou komen te zeggen: "Nou - jôh - gisterenavond een potje lekker geneukt met het wijffie".
je weet duidelijk de geschiedenis van de plaat niet. ga naar wiki en zoek info erover, deze plaat wou hij helemaal niet maken! love is hell was zijn doel. hij wou helemaal niet de 'tough guy' uithangen hoor..
als je zijn geklaag irritant vindt, dan snap ik niet hoe je zijn eerste platen wel goed kan vinden.. hij klaagt en dat is het gewoon, hou je daar niet van, luister dan niet naar ryan. want het is alles wat hij doet. hij doet het echter met zoveel klasse dat ik het waard vind even te luisteren naar de "problemen" van deze man.
de constante vergelijkingen met zeemmuil morrisey/smiths snap ik al helemaal niet, ik zie de link niet die je daar tracht te leggen..
zijn zwakste album inderdaad, maar gezien de geschiedenis die eraan voorafgaat vergeef ik hem dit foutje graag.
0
Zigstar
geplaatst: 9 september 2007, 12:09 uur
ik ben nog eens aan het luisteren naar het album en merk op hoeveel shallow weg heeft van "bang a gong" van T-Rex!
0
wcs
geplaatst: 26 april 2008, 13:47 uur
Half geslaagd, er staan wat te veel vullertjes op en hij lijkt me meer een pose te willen innemen dan zich op de muziek te concentreren.
Hij kan wel degelijk rocken maar hier lijkt het allemaal iets te geforceerd. Geef mij dan maar liever een album als love is hell waarop hij afwisseld tussen zijn zachte en wat ruigere kant. Deze is iets te eentonig, en ryan is op zijn best als hij meer afwisselt.
Hij kan wel degelijk rocken maar hier lijkt het allemaal iets te geforceerd. Geef mij dan maar liever een album als love is hell waarop hij afwisseld tussen zijn zachte en wat ruigere kant. Deze is iets te eentonig, en ryan is op zijn best als hij meer afwisselt.
0
geplaatst: 22 augustus 2008, 14:25 uur
Mijn eerste kennismaking met Ryan Adams, waardoor ik een totaal verkeerd beeld kreeg van deze artiest. Toch blijft het een vermakelijke plaat die ik eens in de zoveel tijd op zet. Verstand op nul en weg rocken.
0
Father McKenzie
geplaatst: 25 oktober 2008, 13:15 uur
wcs schreef:
Half geslaagd, er staan wat te veel vullertjes op en hij lijkt me meer een pose te willen innemen dan zich op de muziek te concentreren.
Hij kan wel degelijk rocken maar hier lijkt het allemaal iets te geforceerd. Geef mij dan maar liever een album als love is hell waarop hij afwisseld tussen zijn zachte en wat ruigere kant. Deze is iets te eentonig, en ryan is op zijn best als hij meer afwisselt.
Half geslaagd, er staan wat te veel vullertjes op en hij lijkt me meer een pose te willen innemen dan zich op de muziek te concentreren.
Hij kan wel degelijk rocken maar hier lijkt het allemaal iets te geforceerd. Geef mij dan maar liever een album als love is hell waarop hij afwisseld tussen zijn zachte en wat ruigere kant. Deze is iets te eentonig, en ryan is op zijn best als hij meer afwisselt.
Zeker geen slechte plaat, ik herbeluister alles van de beste man, voor het moment;
Maar je hebt gelijk; ik verkies ook afwisseling in tempo en moods, hier is het iets teveel van hetzelfde, en niet alle songs zijn even sterk.
En jawel, Adams wil zich hier teveel de pose van een rocker aanmeten, wat hem niet geheel lukt.
Een nummer over zijn geboortejaar, 1974 mocht natuurlijk niet ontbreken, één van de betere rockers, vind ik !
0
geplaatst: 8 september 2009, 01:32 uur
Wat een vent die Adams!!
Komt na zijn Americana & Country gerichte platen met deze ragplaat aanzetten en als alle stofwolken zijn opgetrokken heb ik flarden The Stones,Oasis, Editors & The Clash voorbij horen komen.
Zeker niet zijn beste album en ik geef ook de voorkeur aan zijn meer ingetogen platen, maar toch is dit zeker geen slecht album, integendeel zelfs.
Nummers als This Is It, So Alive, Burning Photographs & 1974 kunnen me zeker bekoren.
Komt na zijn Americana & Country gerichte platen met deze ragplaat aanzetten en als alle stofwolken zijn opgetrokken heb ik flarden The Stones,Oasis, Editors & The Clash voorbij horen komen.
Zeker niet zijn beste album en ik geef ook de voorkeur aan zijn meer ingetogen platen, maar toch is dit zeker geen slecht album, integendeel zelfs.
Nummers als This Is It, So Alive, Burning Photographs & 1974 kunnen me zeker bekoren.
0
geplaatst: 4 augustus 2010, 17:37 uur
Ik vind dit toch een meer dan degelijk rockalbum van Ryan Adams! Akkoord, ook ik hoor liever z'n country/ballad kant, maar hier slaat hij de bal ook zeker niet mis.
This Is It is een geweldige albumopener en wat mij betreft één van z'n betere nummers. Jammer genoeg ook meteen het beste nummer op het album. verder zijn ook 1974, Wish you were here, So Alive, Note to self: don't die en Anybody wanna take me home meer dan goed.
Enige minpunt is dat er ook iets te veel vullers op het album staan.
Hoewel hij dicht tegen 4 zit, hou ik het bij 3,5*.
This Is It is een geweldige albumopener en wat mij betreft één van z'n betere nummers. Jammer genoeg ook meteen het beste nummer op het album. verder zijn ook 1974, Wish you were here, So Alive, Note to self: don't die en Anybody wanna take me home meer dan goed.
Enige minpunt is dat er ook iets te veel vullers op het album staan.
Hoewel hij dicht tegen 4 zit, hou ik het bij 3,5*.
0
geplaatst: 5 oktober 2010, 14:02 uur
Sanvean schreef:
Tja, Ryan Adams. Typisch zo iemand waar die Mart Smeets, met zijn afschuwelijk correcte smaak, zo'n fan van is.
Hoop dat je plaats voor drie hebt in je nederige autootje?
(quote)
Tja, Ryan Adams. Typisch zo iemand waar die Mart Smeets, met zijn afschuwelijk correcte smaak, zo'n fan van is.
Hoop dat je plaats voor drie hebt in je nederige autootje?
Mja, altijd nog beter dan door Ivo Niehe grappig gevonden humor...
Anyway, inderdaad niet Ryan's beste plaat, beetje te eentonig daarvoor, maar er valt best wat te genieten, zoals op 1974, This is It, Note to Self: Don't Die en Anybody Wanna Take Me Home.
Al met al geen plaat die ik vaak draai, maar zo af en toe vindt ie zijn weg naar de CD speler en dan is het inderdaad verstand op nul en rocken maar!
1
geplaatst: 16 maart 2012, 23:27 uur
Jammer dat niet al het song materiaal goed is, maar in deze plaat zit tenminste een beetje pit! Een plaat als deze zou ik veel eerder opleggen dan bijvoorbeeld het debuut met al die luisterliedjes. Maar zoals gezegd, jammer dat er een boel mindere nummers opstaan....
0
geplaatst: 4 februari 2013, 13:48 uur
Ik heb Love is Hell ook van hem wat een hele andere sound heeft, maar moet zeggen dit bevalt me toch echt ook wel. Meer recht toe recht aan rock. Luistert lekker weg zonder echte hoogte of dieptepunten.
Love is Hell heeft veel meer hoogtepunten...maar ik kan dit toch altijd makkelijk afluisteren zonder irritaties van bepaalde nummers, daarom 3,5*
Love is Hell heeft veel meer hoogtepunten...maar ik kan dit toch altijd makkelijk afluisteren zonder irritaties van bepaalde nummers, daarom 3,5*
0
geplaatst: 7 februari 2021, 18:19 uur
Tja, Ryan Adams laat z’n spierballen zien. Hij kan echt wel goede rocksongs schrijven en spelen, maar dit is over de hele linie te geforceerd en te gemanieerd.
0
geplaatst: 6 juli 2021, 14:24 uur
Mijn favoriet van Ryan Adams. Alle liedjes zouden zo op single kunnen. Alle remmen los, Ryan Adams op zijn best.
0
geplaatst: 29 september 2021, 08:26 uur
een heerlijke no-nonse eigenzinnige rockplaat. Eentje waarmee hij aangaaf niet in het stramien van 'wij verwachten van jou hetzelfde album al heartbreaker', maar eentje van ik-doe-waar-ik-zin-in-heb. Het gevolg: puntige rockers, mooie adrealinekicks.
0
geplaatst: 23 november 2024, 12:29 uur
Goede stevige plaat , zonder al teveel pretenties. Gewoon versterker open knallen en gaan. Adams doet niks anders dat door anderen al niet beter is gedaan , maar het enthousiasme spreekt me hier wel aan. Van dik hout zaagt men planken en het is een prima plaat om mee te zingen tijdens het klussen. Meer hoeft het soms ook niet te zijn, hoor. Wel hoor ik prima liedjes met kop en staart , dus daar kan ik wel 3 en halve ster aan kwijt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.