Ry Cooder - Ry Cooder (1970)

Leuk begin van een duizelingwekkende carriere, bovendien ook muzikaal erg de moeite. Niet alles is even sterk, maar over het algemeen zijn alle nummers best te genieten. En One Meat Ball is prachtig, niet enkel wegens de tekst maar ook door de leuke zagerige klank (dat is niet neerdunkend bedoeld, maar wel vol bewondering voor de muzikale kwaliteiten) en het herhalen van steeds dezelfde elementen. De rest is vrij constant zonder uitschieters maar wel interessant. Een paar her-beluisteringen zouden daar wat meer klaarheid in kunnen brengen, daar wordt dus aan gewerkt.

Je moet eens letten op die achteloos passerende strijkers in Do-Re-Mi - prachtig gewoon

Prachtig begin van een glansrijke carrière en Do-Re-Mi is een waar eerbetoon aan Woody Guthrie.

leuk om een nummertje available space te noemen. vaak hoor je moderne gitaristen een countryblues nummer spelen wat dan nergens op trekt, maar cooder klinkt precies als blind blake. dark was the night komt in 1985 terug als paris, texas. meat ball klinkt vreemd door van dyke parks. het is toch bewonderingswaardig dat cooder "vergeten" liedjes uit lang vervlogen tijden ophaalt. ik denk dat die in 1970 nog onbekender waren als nu. hulde!

Met name Ry Cooder is er verantwoordelijk voor dat ik artiesten als Blind Willie Johnson, Blind Blake en Sleepy John Estes ben gaan beluisteren. Zijn eigen platen vind ik over het algemeen niet echt spannend, maar zijn werk als blues-missionaris is van onschatbare waarde!

Merkwaardig allegaartje, maar zo blijft de plaat wel spannend.

Wat precies het eerste Ry Cooder-album was dat ik beluisterde, ik kan het me niet meer herinneren. Waarschijnlijk Paradise and Lunch. Wel was ik er al snel van doordrongen dat hij voor mij gelijk bij de belangrijke artiesten van zijn tijd hoorde. Zijn muzikale visie, zijn terugverwijzen naar oude blues, folk e.d. , maar ook natuurlijk zijn gitaarspel namen hem al snel voor mij in. Bovendien kwam hij op mij sympathiek over, al mag dat uiteraard je muzikale oordeel niet beïnvloeden. Dit debuutalbum heb ik pas in de jaren 80 (op cd) gekocht en sindsdien heel erg vaak beluisterd. Wat ik aanvankelijk vooral een aanstekelijk album vond, bleek gaandeweg een uiterst boeiende mix van diverse stijlen te zijn, waar bovendien ook ruimte was voor hier en daar een meer contemporaine (we hebben het uiteraard over 1970) insteek: bemoeienis van zijn muzikale vrienden Van Dyke Parks en van Randy Newman, die een liedje leverde. Mede daardoor is het voor mij anno nu nog steeds een boeiende en spannende plaat, al heeft Cooder nóg betere albums afgeleverd.

los van het eerdere "Rising Sons" album ( de man was 17 jaar! toen hij lid van deze band werd met o.a. Taj Mahal) is dit het debuutalbum van Ry Cooder uit 1970. A long time ago. geproduceerd door Van Dyke Parks en Lenny Waronker. de 1e (solo) staalkaart van 's mans niet geringe kunnen. niet zo samenhangend als de 2 albums die hierop volgden t.w. Into The Purple Valley en Boomer's Story. er staat 1 "original" van de man zelf op, de fraaie instrumental 7) Available Space. dat nummer vormt een heel fijn trio van instrumentale nummers tezamen met 9) Police Dog Blues en 11) Dark Is The Night, waarop zijn gitaarspel (o.a. bottleneck) al in volle glorie te horen is. hoogtepunt van dit album vind ik zijn bruisende uitvoering van het John Estes nummer 10) Goin' To Brownsville", van wie hij een bewonderaar was. op het album "Boomer's Story" staat het nummer "Ax Sweet Mama" van "Sleepy" John Estes, die tevens zingt op het eveneens door hem geschreven "President Kennedy". hij covert hier 5) My Old Kentucky Home van Randy Newman. zij speelden begin jaren 70 op elkaars albums mee. de strijkers op dit nummer, alsmede op de Woody Guthrie klassieker 5) Do Re Mi en 6) How Can A Poor Man Stand Such Times And Live? hadden wat mij betreft achterwege kunnen blijven. 6) is Ry Cooder kennelijk aan het hart gelegen; een nummer dat heel vaak op zijn setlist stond. onder de muzikanten die op dit debuut meespelen bevinden zich de Little Feat leden van het 1e uur Roy Estrada mede oprichter van de band (ex lid van Frank Zappa's Mothers Of Invention) op bas en Richie Hayward op drums. Ry Cooder speelde op 2 nummers mee op het gelijknamige debuut "Little Feat" uit 1971