Neil Young - Live at Massey Hall 1971 (2007)

Cellar Door is beduidend minder goed dan deze plaat. Hier barst Neil van het zelfvertrouwen en er lijkt meer focus in te zitten dan in Cellar Door, als je het mij vraagt. Hij is hier ook wat beter bij stem, die klinkt hier wat rijker. Dit is echt een Must Have, Cellar Door meer een 'ook leuk om te hebben'. Is ook een beetje mosterd na de maaltijd, Archives Vol. 1 was al uitgebracht en van Cellar Door zouden wat nummers via BD-live worden uitgebracht, maar dat is er nooit van gekomen. Ten opzichte van Live at the Riverboat, Live at Sugar Mountain en het CSNY live materiaal is Cellar Door ook maar weinig toegeveogde waarde, terwijl je op dit album juist de nummers van Harvest, toch wel zijn grootste commerciele succes, in het ruwe, pure vorm mag aanhoren, waardoor je die nummers leert herwaarderen. Dat doet Cellar Door nergens, ook niet op Cinnamon Girl op Piano.

Ho, ho harm1985, nu vlieg je wat uit de bocht, zeker wat het woord 'beduidend' (minder goed) betreft. Tegenover het zelfvertrouwen hier staat dat in The Cellar Door gespeeld wordt door een nog relatief jonge Neil Young, nog wat schuchter en breekbaar, maar met heel veel klasse. Ik word juist door deze muziek vol geraakt, het komt diep uit de ziel vandaan bij Young.
Wat ook leuk is aan the Cellar Door is dat de zaal nog zo klein is. Ik krijg er een soort jazzclub gevoel bij. Daarnaast staat de helft van de setlist juist weer niet op dit Massey Hall, zodat de platen elkaar mooi aanvullen en op Cellar Door zijn opvallend veel nummers ook nog eens hele mooie pianoversies.

Hopelijk zijn dit genoeg argumenten voor anderen om vooral Live At The Cellar Door niet over te slaan, net als trouwens Sugar Mountain Live At Canterbury House 1968. De voorganger weer van Cellar Door. Ik denk dat deze 3 platen een mooi trio vormen, die mooi de ontwikkeling van Neil Young laat zien in die tijd en dat ze elkaar dus ook goed aanvullen.

Cellar Door is amper twee maanden voor Massey Hall opgenomen, dat weet je hè? Ik vind Cellar Door echt een album voor de verzamelaar, die alles wil hebben. zoals ik. Ik zou eerder Sugar Mountain Live aanraden voor de breekbare Neil Young dan Cellar Door. Ik vind eigenlijk geen enkele vertolking van dat album beter dan Massey Hall. Extra bijzonder is dat er hier een keur aan nieuw materiaal wordt gespeeld. Nummers die we inmiddels door en door kennen van o.a. Harvest, maar hier nog vers waren en hoe hij zijn publiek daarmee grijpt. Dat mis ik echt bij Cellar Door.

Old Man & See the Sky About to Rain zijn het mooiste op Cellar Door. Cinnamon Girl, Flying on the Ground Is Wrong, Expecting to Fly & After the Gold Rush zijn hier niet te horen en daar op een werkelijk hele fraaie wijze. Zo vult het elkaar juist mooi aan. Ik zou dus echt naast Massey Hall & Sugar Mountain Live, Live at the Cellar Door van harte aanbevelen. Bij elkaar heb je dan veel moois.

Eigenlijk moet daar dan ook Fillmore East bij, eigenlijk zou dat album met Cellar Door een dubbel album vormen, maar daar is het nooit van gekomen.

Prachtig om het proces van 1.5* naar 5* van ricardo te lezen.

Verder dan 5 kan ik niet gaan.

Dit is het allerbeste materiaal dat ik ken van deze grootmeester, op zijn studioalbums, tijdens de periode met Crosby, Stills en Nash en verder livewerk is Neil in de regel fenomenaal.

Dit album echter, behoort in mijn ogen simpelweg tot het allerbeste live album dat ik ooit heb gehoord.

Zo hoor ik Neil gewoon het liefst; alleen met zijn gitaar en microfoon, intiem en ingetogen, kwetsbaar en vanuit de ziel.

Daadwerkelijk iedere versie van elk nummer op dit album is superieur aan het origineel.

Zijn zang gaat door merg en been en dat in combinatie met ogenschijnlijk simpel gitaarspel zorgt ervoor dat je als luisteraar niet anders kunt dan met open mond en ingehouden adem te luisteren.

Inderdaad, beter dan dit word het niet meer.

Beter dan dat wordt het wel.

Wat een prachtige plaat! Geweldig ingetogen album van Neil Young, deze week pas aangeschaft. 11 jaar te laat blijkt nu☹️

Parel van een live plaat, Neil in een akoestische setting is altijd al genieten. Was niet bekend met het nummer Love In Mind wat ik dan ook maar direct onder de hoogtepunten reken. Grappig dat de nummers die 1 jaar later op Harvest verschenen nog geen enthousiasme teweeg brengen onder het publiek vanwege het feit dat men hiermee nog onbekend was. Neil is goed bij stem en speelt adembenemende mooie nummers. Deze plaat is gewoon 67 minuten lang genieten.

Recentelijk de vinyl uitgave gekocht, behoort zowel qua opname als uitvoering in de top 20 van mijn favoriete platen.

Deze op dit moment aan het beluisteren, maar wat een prachtige intieme sfeer heeft dit album, en wat een helder geluid ook. En de emotie komt hier ook super en direct over, want wat een mooie breekbare stem heeft hij op deze plaat. Het is net of Neil voor je neus staat te spelen. Echt nog steeds een geweldige live plaat waar je zuinig op moet zijn, en zoals ze tegenwoordig niet meer gemaakt worden.

Oei.... wat is dit verschrikkelijk gevoelig en intens gespeeld. Ik ben mezelf via Neil Young and the Crazy Horse toch maar gaan verdiepen in Neil Young solo. Via alle lovende verhalen hierover op deze site de cd met dvd toch maar aangeschaft... Ik weet zeker zeker dat dit niet mijn laatste cd van Neil Young gaat worden. Maar vast wel een van mijn meest dierbare. Want wat is dit een ongelooflijk sterk en puur optreden een ware vakman. Nergens zwakt het af of gaat het even op de automatische piloot.
De glimlach na de nummers zegt soms meer dan het applaus. Het is genieten voor iedereen.

Een kleine 2 weken terug op de jaarbraderie van onze camping in Voorthuizen stond in de hoek van het laatste marktkraam een grote box met Neil Young Archives Vol I op de bovenrand vermeld. Neil Young, waar ik alleen de lp Harvest van heb, en de cd Mirror Ball en de ep Merkinball met Pearl Jam, een van mijn favoriete bands, die weer groot fan zijn van Neil Young.
Ik even op discogs kijken en vond deze box en schrok van de prijs voor tweedehands. Blijkt de box (dvd-versie) maar 35 euro te kosten! En een van de dvd's is dit (blijkbaar legendarische) concert. De hele box blijft dus in de collectie en zullen de live-concerten wel met enige regelmaat de revue passeren.

Hoe mooi is dit. Ik was van plan "Live Rust" van Neil te draaien, maar uiteindelijk was het deze plaat. Neil is enorm goed bij stem op deze plaat en nu weet ik weer waarom ik meer dan 30 cd's van deze Neil in mijn kast heb staan ....

wel herkenbaar, hoewel ik Cellar Door goed kan hebben. En op Cellar Door staat de geboorte van Old Man, da’s ook wat waard

Door TEQUILA SUNRISE deze weer eens beluisterd. Was overtuigd van mijzelf dat Young Shakespeare zijn beste akoestische performance zou zijn maar deze is toch ook echt subliem. Na 2 draaibeurten viel mij echt op hoe mooi zijn stem en begeleiding is. Dat resulteert in b.v. een prachtige Journey Through the Past en Cowgirl in the Sand.
Ja samen met eerdergenoemd album krijg ik van deze Neil geen genoeg.