New Order - Power, Corruption & Lies (1983)

OK, leuk om te weten. In Nederland hanteerden ze in 1981 dus een ander uitgangspunt voor opname in de hitlijsten, daar werd Lay all your love on me volledig genegeerd.

Ik lees trouwens op Wikipedia dat het nummer in Engeland nog wel de top 10 haalde. Als 12 inch single dus. Ik heb het altijd jammer gevonden dat het gewoon de albumversie van viereneenhalve minuut was en niet de extended Disconet-remix van ruim 7 minuten.
Gemiste kans wat mij betreft. Ik heb het nummer daarom nooit op single gekocht. Ja, pas in 1992, toen het aan het begin van de heroplevende Abba-mania alsnog op een 7 inch single werd uitgebracht. Weliswaar als B-kant van Dancing Queen, een nummer dat ik natuurlijk al had als single uit 1976.

Maar goed, terug naar New Order...

Toch nog eentje waar ik hier moet aan denken.

Rosie van Joan Armatrading was in de Belgische Nationale Hitparade (een lijst die in het popblad Joepie liep van februari 1977 tot april 1981) een grote top 10 hit. In de Humo top 20 stond het nummer niet en in de BRT top 30 bengelde het onderaan de lijst. Ik vermoed dat de BNH verkoopcijfers van het mini-album How Cuel waarop Rosie stond meetelde. De plaat bevat 4 songs en kan als een EP beschouwd worden.

Maar terug naar New Order dus.

Toen ik in de zomer van 1983 mijn allereerste vinyl album kocht (Dazzle Ships van OMD) hoorde ik de platenboer aan een klant uitleggen dat Blue Monday niet op Power Corruption & Lies stond. Wellicht had hij al een paar ontevreden klanten moeten te woord staan die het album blind hadden gekocht maar teleurgesteld terugkwamen met de vaststelling dat de grote hit er niet op stond. En bij diezelfde platenboer vond ik in de herfst van 1985 een in egaal zwart verpakte 12" single in de bak "obscuriteiten" waarin hij onbekende, kleine namen bundelde. Maar toen ik wat beter keek, bleek het om Sub-Culture van NO te gaan. Dat was zelfs de platenboer in kwestie ontgaan. Meteen gekocht natuurlijk.

Nog even terugkomen op de 12 inch van Blue Monday. Dit vond ik op Wikipedia: The single's original sleeve, created by Factory designer Peter Saville and Brett Wickens, was die-cut with a silver inner sleeve. It cost so much to produce that Factory Records actually lost money on each copy sold.

Terugkomend op het verhaal van dazzler. Ik kocht in 1990 bewust Substance om Blue Monday en de The beach op cd te hebben. In 2008 kwam er een speciale collector’s uitvoering van PC&L uit met alle singles en b-kantjes uit die tijd op de 2e disc

2-1 Blue Monday 7:32
2-2 The Beach 7:22
2-3 Confusion 8:15
2-4 Thieves Like Us 6:38
2-5 Lonesome Tonight 5:13
2-6 Murder 3:57
2-7 Thieves Like Us (Instrumental) 6:59
2-8 Confusion (Instrumental) 7:36


Wat als dat destijds in 1983 als dubbelalbum was uitgebracht !!! PC&L is mijn favoriete New wave / Post punk album. 5*****

Moest 586 geen RIP off van Kraftwerk zijn, kregen ze 5*. Nu net er onder.

Grapje. Volle 5* dit.

RANGSCHIK 18 NEW ORDER SINGLES

Het kan in een forum topic. Heb je zin om mee te rangschikken? Like dan dit bericht.
Van zodra we met z'n tienen zijn, start ik er forum topic en kunnen we er samen werk van maken.

ps. We rangschikken voor alle duidelijk alle 18 Factory singles.

Dat zijn toch de singles voor het World in Motion voetbal lied?

Ik hou het bij de albums dazzler, daar zit meer een lijn in. New Order stuitert alle kanten op. Verder wel weer een prima initiatief

Kijk, dit hoort inderdaad in een fotumtopic….

Vraagje: ga je voor de 7” of de 12”? Dat maakt bij New Order echt wel uit!

We gaan voor de titels.

Zet jij bijvoorbeeld The Perfect Kiss op nummer 7, dan schrijf je er gewoon bij wat je favoriete versie is. Dat kan dan de volledige 12" versie zijn, de 1 minuut kortere Substance versie, de UK 7' edit, de Benelux 7" versie (= de albumversie) maar evengoed is dat Kiss Of Death of The Perfect Pit bij wijze van spreken.

Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Ceremony. Zet jij die song op 3 dan bepaal jij zelf of het de originele versie zonder of de heropgenomen versie met Gillian Gilbert is die jij zo hoog inschat.

Maar eerst zien of we aan een voldoende groot deelnemersveld geraken.

Afgelopen week de nieuwe geremasterde CD's gekocht. De albums zijn eindelijk een keer (redelijk) goed geremasterd en klinken nu weer een beetje zoals het hoort in plaats van de vreselijke reissues die eerder in 2008 uitgebracht zijn en klinken alsof ze door Steve Lillywhite zijn gemasterd. Met andere woorden, schel en zonder dynamiek, dus compleet ruk. Dat is nu eindelijk beter, ook al prefereer ik stiekem nog steeds de originele uitgaves en draai ik het het liefst op (origineel) vinyl.

Anyway, mooie 2-CD uitgaves met interessante linernotes en een bonusdisc met extra nummers. Ik heb de 2-CD collectors reissues uit 2008 hier ook nog staan maar die kan eigenlijk nu wel weg. Verder denk ik weer met veel plezier terug aan de tijd dat ik dit album voor het eerst hoorde in 1983. Ik was enorm teleurgesteld dat Blue Monday er niet op stond destijds maar het album was een behoorlijke openbaring en ik heb dit heel veel op de walkman gedraaid tijdens de fietstochten naar school en stapavonden. Vooral de breed uitgesponnen toetsenpartijen van Your Silent Face klonken fantastisch op de koptelefoon.

Vrienden en kennissen liepen maar te blaten dat Joy Division VEEL beter was maar ik ben eigenlijk altijd meer een New Order liefhebber geweest dan een Joy Division devotee. Ik kan JD nu beter hebben maar draai nog steeds veel liever New Order. Dat is nu dus ook weer even het geval met deze prima reissue(s). Ook nog steeds een van de mooiste albumhoezen aller tijden. Een trip down memory lane...