Tame Impala - Currents (2015)

Dit album wordt steeds beter.........als je maar vaak genoeg luistert.

Tame Impala - Currents

Het derde album van Tame Impala is tevens ook een koerswijziging voor de band. De sound is een stuk helderder en de zang is meer naar de voorgrond geplaatst. Hoewel de vorige paar albums zeker haar charme hadden, is dit waar Tame Impala echt met kop en schouders boven de middenmoot uitsteekt. De eerste helft van dit album tot en met The Less I Know the Better is ronduit perfect te noemen. Let It Happen opent het album stevig, met prachtige melodieën en transitions. Yes I'm Changing en Eventually zijn ook fantastische nummers waarbij de tekst en algehele sound van de nummers perfect met elkaar collaboreren. The Less I Know the Better is erg hitgevoelig, hoewel zeker niet mijn favoriete nummer past het wel goed op het album.
Daarna komen een paar nummers die ik wat minder vind (afgezien van Cause I'm a Man) die het album voor mij van de volle mep afhouden. Wel sluit het album af met voor mij het beste nummer van Tame Impala tot dusver, New Person, Same Old Mistakes. Wanneer de bassline begint ben ik al verkocht, en de rest van het nummer is echt om van te smullen met de prachtige melodielijnen en instrumentale hoogstandjes.
Meer dan terecht dus dat Tame Impala met dit album definitief is doorgebroken bij het grote publiek.

4,5*

Klassieker

Currents is het derde studioalbum van Tame Impala, een psychedelische popartiest die steeds populairder aan het worden is. Currents is zowel geliefd bij reviewers als bij het publiek. Ik sluit mij helaas niet bij deze mening aan. Dit album is naar mijn mening vooral eentonig.

Het album start onwijs sterk. Let It Happen is een onwijs goede opening met alles erop en eraan. Lekker lang, ambitieus en gevarieerd. De synths knallen er hier echt uit. Tame impala legt verschillende synth lagen bovenop elkaar om een sterke atmosfeer te creëren. Naast de synths zit in dit nummer ook een ontzettend vette gitaarsolo.
Helaas neemt de kracht van de verschillende synths die op elkaar worden gebruikt steeds meer af terwijl het album vordert. De synths zijn zo constant aanwezig dat ze mij als luisteraar steeds minder doen. Ongeveer halverwege beginnen de nummers voor mij hierdoor echt saai te worden met als dieptepunt ‘Cause I’m A Man. Tame Impala probeert zo dus op het grootste deel van Currents dezelfde puzzelstukjes steeds opnieuw te leggen terwijl het mooiste resultaat al is bereikt.

De uitzondering hierop zijn de tracks Eventually en The Less I Know The Better. Beide gaan voor een net iets minder gepolijste sound en daardoor springen ze eruit. Ze gaan iets meer in de lage tonen en dat is fijn. Ook The Moment is een fijn nummer waar de gepolijste sound juist heel goed op werkt. Ik kan het daarbij altijd waarderen als Tame Impala even de synthesizers weglegt en een lekkere solo speelt op zijn blikkerige, stoere gitaar.

Tekstueel heeft dit album niet heel veel interessants te bieden. Veel teksten gaan over relaties die op de dubieuze grens liggen tussen vriendschap en een serieuze relatie. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik niet heel aandachtig naar de teksten heb geluisterd. De stem van Kevin Parker kent net als zijn synths helaas weinig variatie en is altijd hoog en met een echo-effectje. Ook zijn stem wordt zo steeds minder effectief waardoor ik ook minder graag wil horen wat hij te zeggen heeft.

Al met al is Currents een redelijk album waarop veel nummers vrij veel op elkaar lijken. Uiteindelijk word je als luisteraar zo uitgeput door constant dezelfde instrumenten, dezelfde zang en dezelfde teksten dat het album eronder leidt, ook als de nummers individueel nog best goed zijn.

Ondanks de populariteit en het imago wat de fans met zich meebrengen is dit toch een bizar sterk album, met Let It Happen als kers op de taart

Verklaar je nader over het imago van de fans? Heb zelf geen idee.

Voor het visuele artikel:
Mooiboy Music - Tame Impala - Let It Happen (Currents, 2015)

Een wat luchtiger nummer deze keer. Een collega tipte mij deze band waar hij zwaar fan van is, Tame Impale. Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat ik de door Kevin Parker geleide band alleen maar van naam kende. Een goed voornemen voor dit jaar was ook om de muzikale horizon eens wat te gaan verbreden en niet te veel in dezelfde rock bubbel te blijven hangen. “Welke plaat van ze moet ik eens proberen?”, vroeg ik aan mijn collega. “Sowieso ‘Currents’!” was zijn antwoord.

Nou, ‘Let It Happen’ dan maar, geef je er maar aan over. En man, wat een lekkere trip is dit openingsnummer van ‘Currents’. Het is aardig uitgesponnen maar doordat het nummer steeds subtiel veranderd blijft het goed behaphaar en boeiend tegelijkertijd. Parker weet een fijne sfeer te scheppen met een track waar je zowel in je eentje op kunt trippen als op los kunt gaan op de dansvloer. Een oorwurm eerste klas en een erg verslavend nummer wat al de nodige keren op repeat heeft gestaan.

‘Let It Happen’ is voor mij wel meteen het hoogtepunt van de plaat, maar ‘Currents’ is in zijn geheel een hele fijne plaat zonder zwakke momenten. Aan Parker’s (hoge) stem heb ik even moeten wennen maar bevalt mij nu eigenlijk wel prima. Het songmateriaal is toegankelijk maar wel instrumentaal interessant genoeg om te blijven boeien. Daar zijn de nummers gelaagd genoeg voor. Er zijn wat lekkere uptempo tracks zoals ‘The Moment’, ‘Reality in Motion’ en ‘The Less I Know The Better’ met zijn gouden baspartij. Als bassist zijnde is het sowieso smullen van de lekkere funky lijntjes waarmee Parker een stevige basis aan de nummers geeft. Het heeft mij er in ieder geval al toe gezet om weer wat vaker de basgitaar op te pakken.

Toch is het niet alleen maar luchtig. Nummers als ‘Yes I’m Changing’ (mooi toetsenwerk!), ‘Eventually’, ‘Past Life’, ‘’Cause I’m A Man’ en ‘Love/Paranoia’ zijn eigenlijk best wel moody met een toch wat treurige ondertoon. De teksten over het eindigen en ontdekken van nieuwe relaties helpen daar natuurlijk ook wel bij. Dit zorgt voor de nodige afwisseling waardoor het geheel nog wat sterker wordt. Ook de wat langere afsluiter ‘New Person, Same Old Mistakes’ is erg geslaagd een hoogtepunt.

Mijn collega omschreef de plaat als ‘feelgood’, maar zó vrolijk vind ik hem eigenlijk nou ook weer niet. Tuurlijk, er zijn genoeg nummers die zeker muzikaal een wat vrolijkere vibe hebben, maar het is op momenten eigenlijk best wel melancholisch. Laat dat nou net iets zijn waar ik erg gevoelig voor ben en graag zoek in muziek. En dat te bedenken dat Parker de nummers zowel allemaal zelf geschreven, gezongen, gespeeld als geproduceerd heeft! Ik ken deze plaat nog niet zo lang maar ga hem de komende periode zeker vaker draaien en verder kennismaken met de muziek van Tame Impala.

Zelfs dat niet

Ouch! Kun je nagaan

Over drie weken mag Currents alweer haar 10e verjaardag vieren.
En de sleet is er nog totaal niet vanaf, zoals dat met echt tijdloze albums gaat.

(Over tijdloosheid gesproken, Currents sluit in heel veel opzichten strak aan op Thriller van Michael Jackson. Is daar al iets over gezegd?)

Bonus track Taxi's Here gaat diep, heel diep..