Caravan - The Album (1980)

Niet een favoriet van velen, maar toendertijd mijn eerste kennismaking met de band.
Ik vind een aantal nummers zeer goed, met name de melodieen maar ook de verscheidenheid aan instrumentatie doet me goed.
Weinig psychedelisch en meer pop.
Op deze plaat is vnl Geoffrey Richardson prominent aanwezig.

Lekkere symfopopplaat, opgenomen in de bezetting Hastings/Coughlan/D. Sinclair/Messecar/Richardson.

Geoffrey Richardson is echt de grote held hier. Helaas geeft de lp niet echt aan, wie waar zingt, maar hij heeft wel Corner of My Eye en Clear Blue Sky geschreve, dus ik neem aan dat hij ook daar zingt. Hij speelt in elk geval een lekker partijtje fluit.

Wie J. Atkinson is die Golden Mile heeft geschreven weet ik niet. Het kan ook een cover zijn.

Dave Sinclair is overigens ook lekker op dreef, bijvoorbeeld op Piano Player en Whatca Gonna Tell Me.

Een van mijn favoriete Caravan albums. Schelhaas is intussen weer uit de band en Dave Sinclair weer terug (dus mooie retro-toestensolo's).

De rol van Richardson is intussen toegenomen. Naast zijn vioolspel, zijn er ook flink wat gitaar- en fluitsolo's van hem. Tevens een aantal composities van zijn hand en zelfs leadzang.

Maar toch klinkt de band als een band. Alleen is de sound erg jaren 70 en niet jaren 80 dus voor die tijd ouderwets en daarom waarschijnlijk niet aangeslagen.

Was deze plaat een paar jaar eerder uitgekomen dan was het een hit geweest. Nu is het gewoon een lekkere oubollige plaat voor mensen als ik, die moderne muziek maar niets vinden.