Ryan Adams - 1984 (2014)

Aardige hommage aan een aantal oude punk/rock labels. De nummers duren niet veel langer dan 1,5 minuut. Wat op zich jammer is aangezien Ryan Adams nog nooit zo hard zijn gitaar heeft laten scheuren. Deze EP staat overigens compleet los van zijn nog te verschijnen album.

Kuch Kuch kuch . Maarja deze ep is een mooie ode aan vooral de Replacements, Adams's stem is nooit zover van Westerberg verwijderd geweest en hier ramt hij in een krappe 12 minuten een stel ijzersterke indie-punk liedjes doorheen die verrassend catchy zijn.

Haha, ik was Orion inderdaad vergeten (Niet zo gek toch...;) ) Heb het album toentertijd na wat globaal luisteren vrij snel aan de kant gelegd. Luisterde meer naar het vertrouwde Ryan Adams geluid.

Ah ik niet, het is gigantisch cheesy maar ook erg leuk. Vooral een ode aan jaren 80 metal met een hoop glam erop, sinds ik ook best wel van jaren 80 metal houd vond ik het een erg fijne plaat. De drummer van Patty Duke is Brian Walsby die het prachtige muziek/autobiografische comic boeken Manchild uitgeeft. Hij heeft ooit een erg mooie comic over die band en Adams gemaakt:Link

interessanter dan zijn laatste album, ik kan dit erg waarderen

Erg interessant...deze hommage aan oude punk/rock labels. Alsof Springsteen in de jaren 80 een punkrockplaat zou hebben gemaakt. Adams mag je gerust het kleine broertje van The Boss noemen...hij durft echter wel het geijkte pad te verlaten. Het levert een aantal ultrakorte punkklassiekers die rauw maar ook melancholisch klinken. Niet degelijk maar gewaagd in tegenstelling tot zijn andere album dat hij dit jaar heeft uitgebracht. Eerlijk gezegd vind ik het een klassieker en hadden sommige nummers zeker langer mogen duren. Hoogtepunten: Wolves, Rats in the Wall en Change your Mind.

Rats In The Wall sloot hij mee af in Paradiso vorige week. Tof nummer vond ik dat en zie nu dat het hier van af komt. Best lekker om af en toe even een paars energieboosts van 1,5 minuut binnen te krijgen, maar ik kan niet ontkennen dat het allemaal vrij identiek aan elkaar klinkt...

Het klinkt allemaal een beetje hetzelfde, maar eigenlijk vind ik deze Ryan Adams zoals we hem niet vaak horen wel erg fijn. Van sommige nummers is het jammer dat ze niet wat langer duren, al snap ik dat dat niet binnen het concept van deze EP past. Als je een kwartiertje over hebt, is dit ideaal om even op te zetten