Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991)

Vandaag binnengekregen via young god records. Wel wat duurder maar wel gesigneerd?

Ik had hem voor jou wel voor minder willen signeren.

Erg in mijn nopjes met deze heruitgave. Enige minpunten is het ontbreken van een volledige tracklist op de cdversie.

hier is de box ook binnen , helemaal blij!!

En hier ook, na liefst 6 weken! Mooie digipack uitvoering. Vraag me alleen af hoe die bonusdisc toegevoegd moet worden. Dat lukt alleen als de 2 oorspronkelijke albums als een verzamelaar worden toegevoegd. Ik denk niet dat iemand zich eraan gaat wagen

Net weer eens geluisterd.Geniaalste stuk van dit album vind ik dat instrumentale gedeelte van 'you know nothing'.Nog altijd kippevel!

Briljante plaat!! de Swans hebben ondertussen een indrukwekkend oeuvre opgebouwd!

Misschien wel het beste album van Swans.

Even tegen wat heilige huisjes aanschoppen: ik ben onlangs op bonusnummer Blind gestuit, volgens Spotify één van de populairdere nummers van Swans, en ik kan niet stoppen met denken aan The National als ik het nummer luister. Van de zangstijl tot de instrumentatie, alles doet denken aan de muziek die Berninger en co later zouden maken. Ben ik de enige?

Blind is erg mainstream voor Swans begrippen.
Ik neig richting Nashville in gedachte te gaan... enniewee is Blind een mooi werkje van Gira’s Drainland

Swans ten tijde van White Light.....wat een plaat. De cd was er al, ook al zo'n speciaal boxje destijds, nu dan de vinyl boxset. Prachtig vorm gegeven weer, aandacht aan besteed, kortom waar voor je geld. Voor mij A een zeer toegankelijk album en B hun beste ever ja. Rijke instrumentatie, elk nummer wel. Prachtig gitaarwerk, de stem blijft herkenbaar uit 1000en en rustig over het algemeen. Zelfs fraai melodieus dus ja, het kan niet op. Nog altijd vaak op hier, nog altijd genieten ook, ten volste. Lees over BLIND, jadat vind ik wellicht hun beste ever, zeer toegankelijk ook. Maar de melodie, het ritme, prachtig machtig. Denk zelf niet meteen aan country of zo maar akoestische gitaren te over hier. Fraaie tekst ook. The National, veel later, lijkt dan idd niet ver weg. En inmiddels, na hun laatste, Leaving Meaning, geloof ik dan toch, mag je stellen dat Swans met Gira als constante een prachtig en machtig oeuvre heeft opgebouwd. Ruim bovengemiddeld dan ook.

Deze heeft jarenlang op m'n lijstje "aan te schaffen" gestaan, maar even zolang was 'ie zeldzaam verkrijgbaar en/of stinkend duur. Tot de reissue ook de prijzen van het origineel op Young God Records naar beneden heeft doen kelderen. Ik denk tenminste dat dat de reden is dat ik 'm uiteindelijk vrij normaal geprijsd heb kunnen aanschaffen, de originele uitgave op Young God wel te verstaan.

Na het fiasco van major debuut Burning World, wat een slap kopje thee was vergeleken met eerdere Swans platen, is de band als het ware weer terug bij af. Michael Gira heeft alle touwtjes weer stevig in handen en wordt prominenter dan ooit geflankeerd door Jarboe. Het levert een donker, alternatief en experimenteel album op met gouden melodieën en pure kwaliteitsrockmuziek.

Opvolger Love of Life ligt niet alleen qua hoesafbeelding in het directe verlengde van dit White Light album en beiden zijn top 10 waardig voor mij. En dan moeten Great Annihilator en Soundtrack for the Blind nog komen... Briljante band was dit in de jaren '90.

Love will save you, blind, song for the sun en better than you

Onderschat hier op MuMe.

Met een 4.09 gem. Denk het niet.

Bedoel meer in populariteit

In mijn Mume bubbeltje is 173 stemmen nog best veel. om vergelijking te maken: Ik heb in real life (los van mume-ers die ik heb ontmoet) nog geen 5 mensen ontmoet wie überhaupt van Swans of laat staan van deze plaat hebben gehoord.

Is deze plaat het waard om meer dan 300 stemmen te krijgen? ....Zeker weten

Het gekke is dat op de mensen die ik ontmoet die ze wél kennen Swans allemaal indruk heeft gemaakt, helemaal diegenen die ze ooit live hebben gezien.

Met sommige muziek ben je eigenlijk nooit helemaal klaar zo blijkt het. Swans is daar een goed voorbeeld van. De meeste van hun platen (vanaf deze te beginnen) heb ik ooit al beluisterd en goed tot zeer goed bevonden. Nu bij herbeluistering na vele jaren blijkt deze plaat nog sterker binnen te komen dan toen als ik moet afgaan op de score van toen en de score van nu. Het donkere en opzwepende van de muziek weten me deze keer helemaal mee te sleuren en zorgen er vooral voor dat ik hun oeuvre nog eens wil doorploegen. Het dwarse en vooral de epische en lang uitgesponnen lappen songs die vanaf The Seer vooral hun aandeel hadden liggen me uiteraard het meest vers in het geheugen maar voor nu vind ik de sound van deze White Light... van hun betere platen uitgebracht. Waarschijnlijk dat ik later nog andere albums hoger (of lager) beoordeel want zo werkt het wel in een mensenleven. Vaak hangt het samen met de periode of zelfs moment dat je iets beluistert. Aandacht is er een onderdeel van maar ook of je openstaat voor deze donkere trip want laten we eerlijk zijn; het is geen muziek voor bij de familie fondue tijdens de feestdagen.

Al bij al luistert dit album vlotter weg dan sommige van hun latere platen. Zijn er kenners die andere albums van hen kunnen aanraden die aanleunen bij deze sound? Voor jullie afgaan op mijn beoordeling bij hun albums; ik moet mijn geheugen nog eens opfrissen. Swans is geen muziek die ik de laatste jaren veel heb herbeluisterd maar wel een band die ik ben blijven volgen bij nieuw werk. Vraag me af of de albums voor deze ook het beluisteren waard zijn want het is me ook niet ontgaan dat velen deze White Light From The Mouth of Infinity toch als een van de toppers aanduiden. .

Terug even naar het album zelf; bijna alle songs die Gira zingt zijn ondertussen in mijn lijst met favorieten gezet wat al op zich een prestatie is (weinig albums die zo'n constant hoog niveau weten aan te houden), alleen de nummers die Jarboe zingt zijn iets minder voor mij. Het zal wel te maken hebben met de flow die ik voor de rest ervaar en die er even uit wordt gehaald. Feit blijft vooral dat ik nog lang niet klaar ben met deze band en zo is het meer dan goed.

Ik ken zeker nier alles van ze, maar Love of Life is het een beetje het tweelingbroertje van dit album (al vind ik deze wel wat beter). The Burning World lijkt ook wel wat op dit album, zeker als je het vergelijkt met hun eerdere of latere werk.

Een andere aanrader is misschien de verzamelaar Various Failures die een aantal songs van dit album en het eerder genoemde Love of Life combineert met diverse rarities in dezelfde stijl.