Stranger Things - Seizoen 1 (2016)

Winona Ryder zwaar irritant personage.

Een 4.5* is natuurlijk niet gek, toch had ik altijd gedacht dat dit voor mij een makkelijke 5* zou zijn. Een hele fijne serie is het, die net dat stukje meeleven niet kan opbrengen om de volle punten te geven. In 1 dag uitgekeken op deze vrije maandag.

Stijlvol. Sfeervol. Hoe beschrijf je zoiets zonder superlatieven? Van de zoals verwacht briljante soundtrack tot de jaren 80 kapsels, Stranger Things als kunst is perfectie voor mij, maar dat is natuurlijk ook subjectief.

Zoals verwacht is het enige minpuntje het sci-fi gedeelte. Nooit liefhebber geweest van monsters en dergelijke en het sleepte me daarom soms net niet helemaal mee, ondanks alle hele gave verhaallijnen eromheen.

Leuke cast ook zeg, maar zeker niet foutloos. Geniale rol van Harbour ten 1e. De kinderen doen het oké, zie zelf Mike meer fouten maken dan Lucas trouwens, gelukkig maakt Millie Bobby Brown veel goed als Eleven, wat een talent! En Winona Ryder? Hmm, de allerlaatste scène is ze weer heel leuk. Als bezorgde moeder soms iets té overdreven maar goed. Jonathan erg sterk, Steve prima en Nancy wat gewoontjes.

Zin in seizoen 2!

Aardige serie. Speelt zich af in de jaren '80 en dat is uit mijn tijd. Ik speelde ook Dungeons & Dragons en alle muziek is ook zo bekend dat het allemaal erg natuurlijk aanvoelt. Dat aspect is echt heel goed gedaan. Het verhaal blijft boeiend tot het einde en is een tweede seizoen geen verrassing, maar die zal zeker niet kunnen tippen aan seizoen 1 dat weet ik nu al.

Ik was nieuwsgierig naar Stranger Things, maar wist tegelijkertijd niet helemaal wat ik moest verwachten. Ik heb de hype meegekregen, maar had me er tot op heden niet in verdiept. Dit eerste seizoen maakt de hooggespannen verwachtingen slechts deels waar. Ik heb erg genoten van de aankleding, sfeer en soundtrack. De serie ademt in alles de jaren 80 uit en doet dit op zeer stijlvolle wijze. Ook het acteerwerk viel me niet tegen. Ik zeg niet dat de kids nergens een steekje laten vallen, maar ze doen het desondanks toch zeer verdienstelijk. Winona Ryder overdrijft inderdaad bij vlagen een beetje in haar acteren, maar haar samenspel met David Harbour en Charlie Heaton vond ik dan wel weer in orde. Het grootste probleem was dat het nergens écht spannend wilde worden, omdat de Demogorgan ook niet echt indruk wist te maken. Het feit dat redelijk wat genres succesvol door elkaar lopen hier (sciencefiction, horror, drama, een vleugje komedie) kan ik dan echter weer wel waarderen. Het zorgt er in ieder geval allemaal wel voor dat ik meteen doorga met seizoen 2.

3,5*

Prima serie die voor mij 2 topfilms samenbrengt Insidious (2010) en Stand by Me (1986). Dit enerzijds door de dimensies en anderszijds door de kameraadschap, pesten tijdsbeeld. De soundtrack was geniaal trouwens. Echt nummers die minder bekend zijn uit de 80's.

Dustin zorgt voor de nodige humor in de serie en humor is voldoende terug te vinden hier.

Ik las ook terug dat The Goonies raakvlakken heeft met deze film. Ik ken die niet, maar mijn vriendin zei dit ook al.

Deze 1ste serie trouwens binnen 48 uur bekeken. Op naar deel 2

Weet iemand wanneer seizoen 1 en 2 uitgebracht gaan worden op blu-ray/dvd?

Geen Netflix hier, de serie dus niet gezien, maar wel de geweldige soundtrack van de songs op 2-lp in huis en die is geweldig.

Mijn vrouw en kinderen vinden dit echt een geweldige serie. Ik vins hem best oké, maar dat komt misschien ook een beetje door de jaren 80 vibe van de serie.

Erg aardig. Inderdaad een jaren 80 vibe, maar zonder ouderwets aan te voelen. De sfeer is in ieder geval erg prettig, de soundtrack is sterk, en het is makkelijk om met de hoofdpersonages mee te leven. De meesten zijn toch een beetje nerdy outcasts, met name de kinderen, en daar herken ik veel van mezelf als scholier in. Maar het meest aansprekende karakter is toch Sheriff Jim Hopper, die enerzijds vrij laconiek oogt, maar eigenlijk erg doortastend is en het hart op de juiste plek heeft. Dat laatste kan over veel personages gezegd worden, want zelfs het populaire vriendje van de zus van het centrale personage Mike lijkt toch een goede inborst te hebben.

Het plot voelt ook retro aan, het betreft een sterke mix van fantasy, horror en science fiction, maar dan wel van jaren 80 films uit die genres. Spanningbogen worden kundig opgebouwd, er is sprake van een sterke montage (zoals bijvoorbeeld de scene waarin de zus van Mike seks heeft, terwijl tegelijkertijd haar vriendin Barbara door de Demogorgan opgepeuzeld wordt in de Upside Down).

Ook fijn dat het allemaal niet eindeloos duurt, acht afleveringen zijn wel te behappen, waarna er een aardig einde aan het seizoen gebreid wordt. Duidelijk niet einde verhaal, maar de laatste aflevering weet wel te bevredigen. 3,5* voor dit seizoen.

Sheriff geef mij de sleutels van je Bronco even

Jammer. Niet spannend en intrigerend genoeg om ook episode 6 af te ronden, laat staan 7 en 8 nog te gaan kijken. Ondermaatse effecten doen afbreuk aan 'geloofwaardigheid'. Doet me denken aan een slechte verfilming van een Stephen King verhaal.

Als er nu één ding is dat je niet over Stranger Things kan zeggen, is het wel dat de effecten ondermaats zijn. Voor een TV-show zijn deze van bijzonder hoog niveau en de serie werd er volledig terecht voor geprezen.

Tsja jemig, ondermaats ten opzichte van wat? Hoe goed wil je het hebben?

Dan wil ik jouw standaarden wel eens weten, want ik vind de effecten juist best indrukwekkend.

Mijn voorkeur voor geloofwaardige series vind je in mijn openbare map.

Ieder z'n meug; Stephen King verfilmingen vind ik ook meestal niet spannend, met uitzondering van Misery en misschien nog een.

Horror/Griezel moet ik vaak om lachen. Heeft met het ouder worden te maken, denk ik. Ik vond vooral toen ik jong was horror wel (te) eng.

Ik kan me wel enigszins vinden in de 'ondermaatse' effecten eigenlijk. Op momenten ziet het er echt te cgi-ish uit. Zal allemaal met budget en tijd te maken gehad hebben. Daarom zie je er ook zo weinig van en is veelal in het donker. Maar zelfs dat helpt niet altijd. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik er geen problemen mee had. Heb me er nergens echt aan gestoord.

Je ziet het vooral in het tweede seizoen als ze veel meer laten zien dat het niet overal even sterk is. Dus als je dit al storend vond silverfaustx dan is het denk ik wel verstandig om het maar te laten liggen.

Ik ben een van de weinige die dit echt een ruk serie vond. Leuk als je 12 bent. Man, man, man.

Heb alleen seizoen 1 gezien.

Stranger Things gaat over vier vrienden van een jaar of 12 uit Hawkins, Indiana. Hawkins is een slaperig stadje waar weinig te beleven valt, het is letterlijk Jerkwater,USA. Op een dag verdwijnt een van de 4 vrienden, Will Byers. Zijn vrienden gaan op onderzoek uit en komen een meisje tegen die zichzelf Eleven noemt en verder aan geheugenverlies lijkt te lijden. Ondertussen krijgt Wills moeder Joyce(Winona Ryder) ook het idee dat dingen niet kloppen en gaat samen met de Sherrif Jim Hopper( David Harbour) op onderzoek uit en al gauw ontdekken ze dat er een hoop niet pluis is in de omgeving van Hawkins. Stranger Things is een geweldige serie die doet denken aan een mix van Steven Spielbergs Super 8 en Stephen Kings It en Stand By Me. Een clubje buitenbeentjes speelt in die films ook de hoofdrol. Het speelt zich af in de jaren 80 en dat was een tijd waarin de technologie van nu net op kwam maar in de kinderschoenen stond en je dus nog veel zelf moest ontdekken. Het was tevens de periode waarin de koude oorlog met de Russen nog volop speelde. De casting is geweldig. Winona Ryder speelt overtuigend de rol van de wanhopige doch vastberaden Joyce, David Harbour is ook geweldig als de op het eerste oog uitgebluste Jim Hopper maar ook de kinderen acteren prima en ook de bijrollen van onder andere Cara Buono, Matthew Modine, Sean Astin en Paul Reiser zijn uitstekend. 4 voor de serie +1 extra voor de 80's retro-vibe. Iedereen die toen al leefde zal de sfeer herkennen en daarom de serie ook beter begrijpen.

Goede serie die de hype wat mij betreft niet helemaal waar maakt. Ik vond de hoofdrolspelers vrij ééndimensionaal eerlijk gezegd. De helden zijn allemaal goed, de anderen zijn ook simpelweg slecht.

Zelfs het monster hadden ze iets mee kunnen doen maar ook dat wordt weg gezet als slecht terwijl daar best iets anders mee te doen was.

Ik kon er om wat voor reden dan ook niet helemaal inkomen. Niet spannend genoeg, te weinig drama (behalve de sheriff dan), te weinig diepgang? Ik weet het niet.

Ik vond seizoen 2 en 3 ook veel sterker. Heb deze op 3,5* en de andere twee een volle ster erbij. Veel spannender en pakkender.

Aan het herkijken. Toch leuker dan ik dacht. Eerste seizoen heeft wat plotholes, maar ook de hoogste pieken. Wmb het hoogste cijfers van de eerste drie seizoenen.

Een jaar geleden ging ik winkelen en kocht ik bij Primarkt een T shirt met opdruk " Stranger Things". Vond het gewoon een leuk shirt, maar had geen flauw idee dat het een ode aan de tv serie was, had er namelijk nog nooit over gehoord. Dit vanwege een druk druk druk leven en weinig tijd voor tv/bioscoop. Toen iemand me een keer aansprak en over de serie begon te praten deed ik dus maar net of ik dat t shirt vanuit het fan-zijn had gekocht..;) Toen ik in de loop van de tijd zo nu en dan een duimpje omhoog kreeg besloot ik de serie eens te "proberen".

Nou, dat werd een enorm feest. Als grote fan van de boeken van Stephen King en als grootste criticaster van de meeste van zijn films ( wie eerst zijn boek leest en dan de verfilming ziet blijft meestal teleurgesteld achter) is "Stranger Things" een absoluut hoogtepunt. Vraag mij niks over special effects, over acteerprestaties, verhaal, geloofwaardigheid etc etc want dan ben ik absolute leek. Dat boeit me ook niet. Een film/serie pakt me, pakt me een beetje, of pakt me niet. Mijn enige criteria is dat ik na een half uur denk: -deze kijk ik niet uit, - kijk hem uit alleen maar omdat ik het eind wil weten, of: topper!!!!

Voor mij is Stranger Things een absolute voltreffer. Nostalgie van m'n jeugd, een van mijn meest favoriete genres en ik kan nergens iets negatiefs bedenken. Kom dus niet aan met wat er allemaal mis is want daarmee overtuig je me nog geen nanoprocent.

Ik vind het gewoon prachtig!

Zo, nu maar eens op de series stemmen.

Stranger Things. Ik heb in 2019 de inhaalslag gemaakt om de drie seizoenen te gaan bekijken.

Dit is een sprankelende start. De personages worden stuk voor stuk op een menselijke manier geïntroduceerd, er is geen geduld om zoveel mogelijk jaren 80 elementen, voorwerpen en andere zaken te delen. De plezier spat van de cast af... en dan zeker de synthesizersoundtrack die op de juiste momenten zijn sfeer en tonen weet aan te passen.

De personages zijn allemaal zo kleurrijk en goed neergezet. Van de vier jochies (en de vermiste Will) van verschillende komaf (de dromer Mike , de nerdy Afro Lucas en het buitenbeentje Dustin... Will komt later...) Daarbij opgeteld nog de gezinssituaties van deze knaapjes; daar waar ze tussen hun avontuurlijke leven door niet van kunnen ontlopen. De adolescentenroers met hun liefdesproblemen, concurrentie en jaloezie. De jongens die ervoor op de vuist gaan... om vervolgens voor de dader te moeten opkomen omdat zowel hij als het blauwtje in gevaar lopen. Ik bedoel... ze worden in het nauw gedreven door een bloeddorstig afzichtelijk monster. En dat is nog maar het begin.

Want het stadje Hawkins lijkt in het teken te zijn van een invasie... of nee wacht... van een laboratorium. Een mysterieus meisje is daar ook nog ontsnapt. Het meisje lijkt telekinetische krachten te hebben en vind al snel onderdak bij de drie vrienden, die hierdoor achter komen dat de verdwijning van Will misschien nog niet zomaar iets is.

En dan hebben we de spil van de acteurs. De sarcastische doch bittere sherrif Hopper die zijn hoofd tijdens zijn dienst boven water te houden na de pijnlijke herinneringen aan de dood van zijn dochter.

Het maakt de karakters zo menselijk... en dan is dat nog maar het begin van deze ware traktatie waarbij de regisseurs hoogstwaarschijnlijk werden gedreven door de geuren en kleuren van hun jeugdjaren in de jaren 80. Het zodanig gemaakt dat je als kijker terug in de tijd gaat. En dan pas komen we bij het verhaal over de bloeddorstige Demagorgons.

En moet ik nu over naar het recenseren van seizoen 2 en mag jij lekker zelf verder kijken.

5,0*

Eerste twee afleveringen gezien. Ik vond het saai. Het heeft nogal een It-vibe en daardoor komt het op mij niet origineel over.

Snap die hoge waardering niet, Die rot jong wordt je gek van en niks engs aan.

Blijf tegen vallen deze kinderserie 2 sterren en meer niet.

Horror voor kids noem ik dit. Nog 2 sterren vanwege de muziek. Vooral intro is mooi!

In 1 woord geniaal!

Voor een 40-er is dit sws al genieten en pure nostalgie! Tel daarbij op een goed verhaal, horror elementen en een leuke cast. Goeie serie dus!

4,5*

Gezien de recensies moet het wel aan mij liggen dat deze serie mij totaal geen indruk op mij maakte.

Ik ben heel laat begonnen aan deze serie, de hype heb ik totaal gemist. Een degelijk eerste seizoen. Niet echt angstaanjagend of spannend, eerder op het niveau bovennatuurlijke jeugdfilm. Het monster komt duidelijk uit de CGI animatiebox. Het ontwerp met de mond die als een bloem opent lijkt sterk geïnspireerd te zijn door de Majini undead uit Resident Evil. De kinderacteurs doen het niet slecht, het zijn wel stuk voor stuk rare snuiters. Eleven is oorspronkelijk geheimzinnig en intrigerend, maar later als ze meer gaat praten valt dat grotendeels weg. Wat leuk om Winona Ryder nog eens op het scherm te zien, ik had als tiener een crush op haar. Ze is zo heerlijk weird en edgy. Ik ben het wel eens met de stelling dat ze hier wat overacteert, ik weet niet of ze altijd zo is of enkel in deze serie? Ze ziet er wel nog erg goed uit voor haar leeftijd. ☺️

Jonge,jonge wat is dit kinderachtig. Aangespoord door alle lovende commentaren ben ik begonnen aan het eerste seizoen. Met moeite ben ik aan deel drie begonnen maar toen had ik het ook wel gehad. Ik vind het een soort Q en Q voor volwassenen(?). Dit is gewoon een kinderserie, niets mis mee, maar zet dat er dan gewoon bij. Een onduidelijk personage die over bovennatuurlijke krachten beschikt en een monster zonder hoofd die uit de muur kruipt, ik vind het prima maar het is niet aan mij besteedt. Wat een flauwekul. Ik ben wel een beetje jaloers op mensen die dit wel weten te waarderen want die beleven er, gelet op de waarderings cijfers, wel veel plezier aan. Ik niet, jammer dan.

Ik kijk normaal nooit series maar voor deze wou ik een uitzondering maken door het hoge cultpotentieel. Seizoen 1 werk ik deze week af. Bevalt me wel al wordt een en ander wel langdradig rond episodes 4 en 5. Als kind van de 80s vind ik de knipogen wel leuk naar dit gouden decennium

Beetje laat om na 10 jaar een recensie te geven maar ik heb hem destijds 2x gezien zo leuk vond ik hem. Nog steeds het beste seizoen van Stranger Things, oorspronkelijk ook bedoeld als enige en daarna kwam het melkkoe effect met rekwerk en expansie met meer karakters, hoewel het plezier genoeg behouden bleef voor mij.

Het staat bol van de verwijzingen naar de jaren 80, zowel qua muziek als films. Neem de letters van de vette synthesizer intro: dezelfde font als vele Stephen King romans. Die in die tijd ook veel verfilmd werd met bijv Silver Bullet, Christine en Cujo. Vergelijkbaar ook met intro's als die van Terminator of The Running Man.

De personages zijn zo goed vormgegeven dat je zelfs gaat geven om marginale karakters zoals Barb, vriendin van Nancy. Ook dat is overgenomen van Stephen King: je leert de lokale gemeenschap goed kennen. Die basis is de kracht van Stranger Things.

Doe er nog een scheut Eerie Indiana bij (leuke serie uit de jaren 90, toevallig in ook zo'n klein slaapstadje), E.T., The Goonies, veel nerd verwijzingen (Star Wars, Dungeons & Dragons) en je krijgt een aardig beeld. Goede kind acteurs ook. Winona Ryder was al een tijd vergeten maar nog steeds een schatje, die lijkt bijna eeuwig jong.

De serie werd razendpopulair, misschien wel ietsje te (de Duffer broers, die het bedachten, leken af en toe te zwichten onder hun eigen succes, door het melkkoe effect en toenemende slordigheden), maar heeft dat enorme succes wel verdiend naar mijn mening.