Riders of the Purple Sage (1996)

Ed Harris met zijn eigen vrouw (Amy Madigan)

veel romantiek , aardige western.

Hier moet heel gauw een DVD release van komen!

Hoe is het mogelijk dat die er nog niet is.

Een van de beroemdste western verhalen ooit, van top western-schrijver Zane Grey, en al meerdere malen verfilmd.

Op YouTube zijn er enkele clips van te zien, echte smaakmakers.

Nog steeds geen officiële DVD release in zicht, en dat is een gemis voor de liefhebbers van westerns.
Maar nu heb ik de film dan toch weer een keer kunnen bekijken op DVD (transfer van Videotape).
De vorige keer was dat op TV, lang geleden.
Helaas ook nu alleen maar op 4/3 beeldformaat.
De wonderlijk mooie opnames, gemaakt in Moab, Utah, schreeuwen om breedbeeld.

Wie het boek van Zane Grey kent, weet dat zijn beschrijvingen van de natuur een grote rol spelen in het verhaal.
Dat komt in deze (4e) filmversie van het beroemde boek buitengewoon goed uit de verf.
Camerawerk en settings doen recht aan Grey's roman.
De film is prachtig geschoten, met de camera welteverstaan.
Bovendien hebben de makers van de film het originele verhaal ook verder eer aangedaan.
Voor het grootste gedeelte werd het nauwgezet gevolgd.

Neem daarbij het meer dan uitstekende acteerwerk van Ed Harris, en degelijke rollen van zijn vrouw Amy Madigan, Henry Thomas, en de rest van de cast, m.u.v. Robin Tunney, en je hebt een pracht van een western.

De invulling van de rol van het hoofdpersonage, Jim Lassiter, door Harris, is subliem.
Met zijn kernachtige uitspraken, en no no-nosense benadering, doet hij een beetje aan Eastwood denken af en toe.
Maar, sorry voor de Clint fans, no offense intended, Harris is wel een veel beter acteur.
Dat levert heugelijke scènes op.

Bijvoorbeeld die waarin Lassiter vlak voordat hij een van de Mormoonse godsdienst-waanzinnige schurken neerknalt, in een kerk nota bene, toebijt: "You'd best be calling on that God that reveals himself to you on earth, 'cause you won't be seeing him where you're going".

Is dit nu een western die ook de fans van spaghettiwesterns zal aanspreken?
Ik denk het niet.
Daarvoor is deze film te "rustig", en op momenten zelfs bijna poëtisch, gefilmd.
De uitbarstingen van geweld zijn desalniettemin indrukwekkend.
Vooral de shootout in de Mormoonse kerk, is voor mij een van de fraaiste western momenten ooit op film vastgelegd, kort, maar hevig
Het geheel heeft een meer realistische feel.
De ware liefhebber van 'the old West' zal er zijn hart aan kunnen ophalen.

Het komt niet vaak voor dat ik een western meteen na de eerste kijkbeurt weer opnieuw afspeel.
Vandaag is de 3e gepland, in ieder geval voor wat een aantal schitterende scènes betreft.

Nu nog die DVD release, en deze 'oldtimer' is deliriously happy.

Benieuwd hoe de overige drie verfilmingen van het verhaal het er vanaf brengen t.o.v. deze.
Die zijn binnenkort aan de (kijk)beurt.

Ik heb er eentje in bezit, die hier op MM nog niet is uitgebracht.

Namelijk een korte verzie van Zane-Grey ( circa 1 uur ) met George-Montgomery in zwart wit , Jim Lassiter die het liefst met paarden omgaat en zwerft over de grote prairies in zijn eentje.

Ik heb altijd een raar gevoel bij remakes, van de recente remakes had ik geen hoge pet op.

Ik ga hem eens bekijken.

Ja, die versie heb ik ook madmax.

Is een heel aardige film, maar bij lange niet zo getrouw aan het originele boek.

Ik ben overigens zelf wel een liefhebber van westerns met George Montgomery.

De eerste versie van Riders of the Purple Sage die ik hier op DVD heb is die met Tom Mix, nog uit de stille film periode.

Daar bestaat ook een vervolg op, The Rainbow Trail.

Ook een verfilming van een boek van Zane Grey.

Maar die film met Mix is niet te vinden.

Dan is er nog de 'Riders' versie met George O'Brien, en het vervolg The Rainbow Trail, beide in mijn DVD bestand.

Maar nog niet bekeken.

Deze laatste versies zijn klassiekers onder de Amerikaanse western fans heb ik wel begrepen.

Ook een hoge score op IMDb.

Hoewel het verhaal soms wat moelijk te volgen was omdat ik geen ondertitels had is dit toch een prima western. Brix heeft het meeste al verteld en zo denk ik er ook wel over, alleen had er van mij wel iets meer vaart in mogen zitten met wat meer weidse scenes.
De shoot out in de kerk was inderdaad briljant en Harris speelt zijn rol echt perfect, geweldige acteur.

Wat me nog opviel was dat nummer wat ze in de kerk zongen, fountain of blood ,nee religie komt niet positief naar voren in deze film, wel opvallend want dat zie ik niet zo vaak in westerns. Meestal is het gewoon een neutraal standpunt.

Prima western naar de klassieke vertelling van Zane-Grey.

Geweldig goeie Jim-Lassiter geacteerd door Ed- Harris.

En inderdaad zulke mooie film verdient haarscherp breedbeeld.

Inmiddels op dvd verschenen bij Warner Archive.

Riders of the Purple Sage

Dat werd tijd

Omdat het boek van Zane Grey zo een grote klassieker is, heb ik me voor het zien van deze boekverfilming voor de verandering eens ingelezen. Normaal doe ik dat niet en hanteer ik in sommige gevallen de omgekeerde volgorde, maar ditmaal heeft het op de ‘officiële’ manier prima uitgepakt. Dit is immers een aardige verfilming van een prachtig verhaal gebleken.

Vooral de locaties zijn knap gevonden en komen behoorlijk goed overeen met de plekken die in het boek beschreven worden. Het verhaal is mooi in beeld gebracht. Wel vond ik dat Bern Venters en de gemaskerde rijder opvallend weinig aandacht kregen in vergelijking tot Jane Withersteen en Lassiter. Hoewel dat het tegelijkertijd voor Ed Harris wel beter mogelijk maakte om de show te stelen. Hij zet hier immers de mooiste rol neer en draagt daarmee de film.

Het voornaamste probleem is wel dat de film te veel van het verhaal wil vertellen in een te kort tijdsbestek. In de anderhalf uur die de film duurt, voelt niet alles even echt aan en komen sommige gebeurtenissen of veranderingen vrij plots en onverwachts. Voor je er erg in hebt, is er bijvoorbeeld liefde in het spel en is Lassister de goedheid zelve. Wat dat betreft zou een miniserie het boek meer eer aandoen, omdat het een en ander dan iets beter zou kunnen worden uitgesmeerd.

Dat neemt echter niet weg dat dit op zich een best vermakelijke film is en dat er naast de prachtig in beeld gebrachte locaties een aantal erg genietbare scènes in de film zitten. Daarmee is deze verfilming bij vlagen zeker het kijken waard.