Friday the 13th (1980)

Ooit wel eens een deel van gezien maar nooit het origineel denk ik. Maar eindelijk is ook die kop eraf. Oops. Ik heb me hier prima mee vermaakt. Het lijkt me een mix van Hitchcock - die Psycho geïnspireerde score in het laatste half uur - en zeker ook giallo. Het verhaal stelt vrijwel niets voor en de nadruk ligt volledig op de spanningsopbouw. De moordenaar doet z’n ding zonder dat er ook maar iets van een motief bekend is tot helemaal op het eind. Mysterie alom dus. Ook de hijgerige soundeffecten bij bepaalde shots deden me aan Italiaans geïnspireerde giallo denken.

Toffe setting verder waarbij de isolatie van het woud alleen maar bijdraagt aan de sfeer. De acteerprestaties mogen er zijn. Onverwacht om in dit soort film de zoon van legendarisch crooner Bing Crosby te zien opduiken tussen het slachtvee.
Het is fijn om dergelijke genre klassieker te bekijken. Een onafhankelijke productie van een gemotiveerde maker met een idee - weliswaar geïnspireerd ook door het succes van Halloween - en wel met effect.

Eindelijk herzien met dank aan hbo max. Leuker dan dat ik me herinnerde, niet de beste in de reeks hoor, wel de lelijkste killer ooit (die trui, dat permanentje), en flink wat kills die over the top gaan, helaas ook wat off screen slashings te betreuren (eentje mocht nog wel door het raam naar binnen vliegen ) . De sfeer zit wel geramd zeg. Dat kabbelende water, die storm. Totaal gejat van Bava natuurlijk, met de muziek uit Psycho. Goed camerawerk overigens. Leuke standpunten, zoals in de auto. (lijkt op Carrie's Travolta vs Allen car scene). Plus veel gegluur vanachter de bosjes.

Eigenlijk louter&alleen pluspunten te declareren. Voor de jeugdige horror nerds: zo worden ze gelukkig niet meer gemaakt.

Nadat Halloween ons achterliet met pure spanning en weinig bloed, gooit deze film het over een andere boeg. Pionier in de typische slasher films . Door het beeld van de killer kijken was niet super bijzonder, maar wel anders. En als kill kill kill mom mom mom in de buurt was , wist je dat iemand zijn messen had geslepen..blij hiermee opgegroeid te zijn.

Ai! Wat een teleurstelling, want ik was toch van plan op de na-avond/begin-nacht voor Don't Look Now te gaan zitten uit '73 met Sutherland, maar kennelijk had de BBC ondanks de aangegeven titel besloten iets anders op het kanaal te slingeren. En waar ik dus verwachte voor een best wel goede titel te gaan zitten belandde ik uiteindelijk bij deze film en dat was een grotere stap terug in verwachtingen en kwaliteit dan verwacht.

Camp Blood komt weer tot leven ondanks de bekende vloek die er kennelijk rond hangt, en net als de Texas chainsaw massacre is ook deze killer losjes gebaseerd op Ed Gein. Nou...kom maar op dan, en lang duurt het niet voor er bloed vloeit in het intro en de roemruchte geschiedenis rond het kamp valt tegenover een jong schaapje dat het kamp zoekt vanwege haar aanstelling. Dat de film verder niet super is heb ik dan al gelezen, maar goed, welke horror slasher is wel buitencategorie? De titel is verder bekend net als de killer genaamd Jason Voorhees.

Toch wil het niet echt vlotten met het kinderlijke gedoe en gegiebel tussen de kampleiders in voorbereiding. Het is een mix van dom gedoe en inhoudloze dialogen met een typische jaren '80 uitstraling die zo het eerste half uur voorbij trekt waar ik toch erg weinig mee heb. Als dan uiteindelijk de vlam in de pan slaat is daar de gebruikelijke hysterie van verschillende karakters die ik redelijk storend vind. Vertrok kampleider Steve trouwens niet in heel anders kledij dan waar we hem later op de avond in terug zien in de diner? Niet dat dit deel uitmaakt overigens, maar Friday the 13th vind uiteindelijk toch voldoende balans met een paar aardige moorden en vooral tussen de getoonde knulligheid en humor betreffende de karakters. Fraai overigens één van de laatste shots zoals de kano drijvende op het meer.

En zo werkt Friday the 13th uiteindelijk nog net naar een krappe voldoende toe waar de werkelijke dader ook wat tegenvalt maar de verrassing uit het meer dan toch wel weer leuk is. Toch met het betere werk als de eerste twee Halloweens en Texas chainsaw massacre kan deze film zich wat mij betreft niet meten.

Het is alweer even geleden dat ik deze horrorklassieker heb gezien en daarom toch maar in de herziening gegooid. Opvallend is vooral de tweede helft, waarin regisseur Sean S. Cunningham best raad weet met het opbouwen van sfeer en daardoor meer dan degelijke setpieces weet neer te zetten. Specifiek de stormachtige boshutjes in het holst van de nacht zien er gaaf uit, verder een ideale keuze om de moordenaar voor de langste tijd uit beeld te houden . Ondertussen is de film op veel vlakken gedateerd geraakt, maar de passie druipt er soms vanaf. Een beetje jammer dat de final girl in dit verhaal uitzonderlijk belabberd acteert. De eerste helft is links en rechts behoorlijk taai, maar de iconische soundtrack blijft altijd een genot.

Crazy Ralph: You’re Doomed! You’re all doomed.

Deze classic slasher herzien op de controversiële 4K uitgave van Paramount met Dolby Vision. Nadat deze op de markt kwam waren er online behoorlijk wat klachten dat de transfer te donker zou zijn. Ik denk dat deze mensen de film op verkeerde/verouderde apparatuur in een overbelichte kamer hebben gekeken, want ik kon zelf niks ontdekken. Beeld zag er prachtig uit, en er was geen enkele scene te donker waar ik niet kon zien wat er gebeurde. Samen met ‘The Burning’ toch wel één van mijn favoriete slashers uit die periode. Heerlijke sfeer op die campy locaties. Acteerwerk is redelijk, en natuurlijk maken ze in bepaalde situaties domme beslissingen, maar daar moet je doorheen kijken. Film is 45 jaar geleden opgenomen, en met die mindset zou je de film moeten kijken, wat voor een hoop mensen lastig is.

Gemaakt na het succes van Halloween ‘78. De werktitel was ‘Long Night at Camp Blood’. Cunningham vond Friday the 13th een gepastere titel, en liet deze snel vastzetten. Film is opgenomen in New Jersey. De scenes op het kampterrein zijn gefilmd op een scoutingkamp, genaamd Camp No-Be-Bo-Sco, die op de dag van vandaag nog steeds bestaat. Er staat tevens een herdenkingssteen met “Friday the 13th” erop, ter eer aan de opnames aldaar.

Muziek werd gecomponeerd door Harry Manfredini, met de bekende tune ki ki ki, ma ma ma, wat tevens zijn eigen stem was. Afgeleid van de finale met Mrs. Voorhees: “Kill her, mommy!”. Ki staat voor kill en ma voor mommy.

Special effects werden voorzien door the man, the myth, the legend Tom Savini. In het originele script zou er geen vervolg komen, Jason was verdronken, hij was slachtoffer geen moordenaar. Het idee van de cliffhanger in het meer kwam van niemand minder dan Tom Savini, nadat hij Carry ‘76 had gezien en een soortgelijk einde voorstelde voor eventuele vervolgen. Kun je je voorstellen dat onze killer met hockeymask misschien anders nooit was ontstaan.

Jonge rol voor Kevin Bacon, die toen nog totaal onbekend was.

Met een klein budget van 550.000$ haalde de film wereldwijd bijna 60mil binnen.

Alice: Who are you?

Mrs. Voorhees: Why I’m… I’m Mrs. Voorhees, an old friend of the Christys.

Deze inmiddels beroemde classic eighties horror film opnieuw op de 4k uitgave gezien in een prachtige geupscalde kwaliteit.

Het bekende griezelige verhaal over de creep Jason Voorhees en Camp Crystal lake waar hij verdronk.

En herrijst uit de dood om zijn wraak te nemen.

En hier de basis wordt gelegd voor deze horror franchise.

Nog steeds is dit een razend spannende en echte sfeervolle horror film.

Met een uitstekend spelende cast.

En fantastische film muziek.

Nog steeds is dit een grandioze classic film.

Friday the 13th is nog zo'n klassieker van formaat binnen het horrorgenre. Van de iconische setting op Camp Crystal Lake tot de knullige doch doeltreffende muziek. Het allegaartje van tieners (?) heeft weinig diepgang maar dat maakt weinig uit omdat je weet wat hun eind zal zijn. Wie Jason verwacht komt bedrogen uit want initieel was het mama Voorhees die aan het moorden is geslagen. Het zorgt voor een plot twist voor de nieuwe generatie horrorfans, wat natuurlijk altijd welkom is. Betsy Palmer in haar rolkraag en kort kapsel is en blijft een iconisch beeld, inclusief de onthoofding.

Verhaalgewijs heeft de film echt niet veel te vertellen maar dat maakte me weinig uit. Het is mid-zomer, ik was alleen thuis op een donkere, regenachtige avond dus dan zijn de omstandigheden wel compleet voor deze film.

3,5*

Nu alleen maar hopen dat men deze alleenstaande film niet verneukt met een hoop middelmatige tot ondermaatse sequels die enkel gemaakt worden om de kas van de studio's te spijzen... Oh, laat maar zitten.

Ik had deze film dus nog nooit eerder gezien. Ik wist niet eens dat Kevin Bacon erin speelde! Hij is behoorlijk anders dan ik had verwacht; met veel minder Jason en veel meer Hitchcock-inspiratie, met name Psycho. Vooral componist Harry Manfredini is niet te weg te houden bij de snerpende strijkers (met geweldig effect!)

Wat me ook echt opviel, is hoe goed deze film de plot in beweging houdt met natuurlijk klinkende small talk. Ik was dan ook niet verbaasd dat schrijver Victor Miller overstapte naar een succesvolle carrière (drie Daytime Emmies) als schrijver van soapseries.

Ik zie veel recensies die vermelden dat de cinematografie niets bijzonders is. Hoewel het zeker niet het niveau van Roger Deakins heeft, vond ik het cinematografisch bovengemiddeld. De film kiest voor een zeer natuurlijke nachtlook, wat soms resulteert in een grotendeels pikdonker scherm, waardoor de focus op één of twee dingen in het licht komt te liggen. (Dit werkt prima op een moderne oled-tv, zoals ik het zag, en waarschijnlijk ook met goede bioscoopprojectie, maar ik vraag me af hoe deze film vanaf een vhs-tape op een beeldbuistelevisie kan werken, want zo hebben de meeste mensen het waarschijnlijk eerst ervaren.)

Een ander sterk punt zijn de special effects, verzorgd door genrelegende Tom Savini.

Al met al erg vermakelijk, maar de schatplichtigheid aan Hitchcock en het standaard horror-b-filmplot en acteerwerk (ondanks Kevin Bacon) maken dat het ook niet meer wordt dan dat.

Een ware klassieker, waarvan het eigenlijk een schande is dat ik 'm nog nooit gezien had. De remake (reboot?) uit 2009 is wel een keer eerder op mijn pad gekomen, maar daar was ik niet zo over te spreken. De 80s als decennium liggen me echter wel en ik ben fan van de eerste Halloween van John Carpenter, waar deze film wel wat inspiratie uit zou hebben gehaald.

Ik vond het zeker niet verkeerd allemaal: met de sfeer zit het wel goed. Heerlijk 80s en dus onbezonnen, en de cast straalt plezier uit. Leuk om een jonge Kevin Bacon voorbij te zien komen. Het zijn geen prestaties van wereldformaat, maar ze doen wat ze moeten doen en ze zijn gelukkig niet, in tegenstelling tot veel hedendaagse tieners in dit soort films, gruwelijk irritant. Mooi ook dat de film, inderdaad, net als bij Halloween, zo nu en dan vanuit het perspectief van de moordenaar te werk gaat. Doordat ik de film uit 2009 eerst gezien had, kwam het voor mij enigszins als een verrassing dat Jason Voorhees hier niet de moordenaar is. Wat dat betreft vond ik het wel een leuke plot-twist, hoewel over de geloofwaardigheid te twisten valt. Zodra de kogel door de kerk is, gaat de film ook nog iets te lang door naar mijn mening in een climax die toch qua spanning inmiddels wat te wensen over laat.

Ik heb me uitstekend vermaakt, maar de film weet niet de klasse aan te tikken waar ik stiekem een beetje op gehoopt had. Wat voor mij nu resteert is een leuke wegkijker: eentje die de klassieker-status wel verdiend heeft en eigenlijk alleen daardoor al leuk is om gezien te hebben. Om die reden is een voldoende naar mijn mening dan ook op zijn plek.

3*