Goodbye June (2025)

Geschreven door de zoon van Kate Winslet, erg benieuwd.

'Goodbye June' Review: Kate Winslet's Directing Debut for Netflix - hollywoodreporter.com

‘I lived out moments of my mother’s passing I never saw’: Kate Winslet on grief, going red and Goodbye June - theguardian.com

Redelijke film over een gezin waarvan de moeder op sterven ligt en iedereen afscheid neemt. Dit regiedebuut van Kate Winslet dat geschreven is door haar zoon, is wat aan de saaie kant. De tweede helft kent zeker wel een aantal mooie momenten, die vooral te danken zijn aan de uitstekende cast. Net geen 3.5 sterren.

Deed me soms wat denken aan His Three Daughters, die ik toch echt wel beter vond.

Afgezien van de verrichtingen van de voortreffelijke acteurs....Is dit een slapstick rond een sterfbed, een tearjerker, een feelgood movie, een alles-in-één geval, of gewoon een draak van een film?

Mooie menselijke film die laat zien dat familie belangrijk is om mee te lachen en mee te huilen en dat je niet moet denken dat een ander geen verdriet heeft, maar dat anders kan uiten. Ook de relatie tussen de zussen wordt verderop in de film duidelijk na inmenging van de stervende moeder.

Een prachtige warme film die de perfecte balans weet te vinden tussen humor en zwaar verdriet. Voor mij persoonlijk vond ik her en der veel herkenning in het samenkomen van familieleden met zoveel verschillende karakters, met een stervende moeder als middelpunt. Wat ik mooi vond was dat er hier geen eendimensionele personages werden neergezet, maar dat er daadwerkelijk karakterontwikkeling plaatsvindt en je voor allen sympathie begint te krijgen. Al met al is dit een bitterzoete film en wat mij betreft een geweldig regiedebuut van Kate Winslet.

Ik begrijp wrm mensen dit een degelijke tot goede film vinden, gewoon wat minder mijn ding.

Goodbye June vertelt van een familiedrama dat zich ten tijde van de kerstperiode afspeelt. Is Goodbye June een kerstfilm? Niet per se. Het kerst-aspect is meer een kwestie van sfeer dan van werkelijk belang. In een film die zich rondom de kerst afspeelt, is het niet moeilijk om het verhaal met sentiment te kruiden, vermoed ik. Dat zal de reden zijn. Voor het feitelijke verhaal doet het er amper toe in welke periode het zich afspeelt. Goodbye June had zich evengoed in de midzomerse periode kunnen afspelen. De willekeur geldt ook voor de locatie van het gebeuren. Dat is ergens in Engeland. Je hoort het aan de spraak en ziet het aan een pubbezoek. Maar ook het geografische gegeven heeft amper betekenis. Voor het feitelijke verhaal doet het er niet toe. Het verhaal is een universeel verhaal dat zich op elk moment op elke plek in de wereld kan afspelen.

Het niet erg opzienbarende scenario is van de hand van Joe Anders. Geen bekende scenarist en geen scenario waar de filmproducenten voor in de rij staan, dacht ik af en toe tijdens het kijken. Merkwaardig dat zo’n weinig spectaculair verhaal verfilmd wordt. Merkwaardig dat de film beschikt over een spectaculaire cast. Merkwaardig dat deze middelmatige film het regiedebuut is van Kate Winslet. Na afloop las ik dat Joe Anders de zoon is van Kate Winslet en had ik een aha-erlebnis.

Goodbye June is geen goede film. De personages zijn nietszeggend of schromelijk overtrokken. Het verhaal is niet erg interessant, staat oppervlakkig stil bij spanningsvelden en stuitert daar vervolgens simpelweg overheen. Familiale kift die jarenlang voor onmin zorgt, wordt gemakkelijk overwonnen. En dan is er nog het sentiment dat tot in de verste uithoeken van het verhaal wordt opgezocht en kitscherig tevoorschijn komt. De kijker moet en zal ontroerd raken. In mijn geval lukte dat niet. Ik hield het zonder enige inspanning droog.

Hoewel van de acteurs niet gigantisch veel wordt gevraagd, zorgen ze er wel voor dat de personages soms net echte mensen zijn. En dat is knap gezien de weinig uitdagende tekening van de karakters. Niet iedereen is trouwen goed bezig. Ik vond Toni Collette en Andrea Riseborough weinig inspirerende acteerprestaties afleveren. De acteerprestaties van de andere castleden leveren af en toe een sterk dramatisch moment op, die de film het aankijken waard maakt. Maar goed, het prominente ensemble kan uiteindelijk ook niet verhullen dat de film inhoudelijk maar weinig heeft te bieden en gewoon geen goede film is.

Na de zoveelste ziekenhuisopname wordt duidelijk dat June [Helen Mirren] niet lang meer te leven heeft. Haar inwonende volwassen zoon [Johnny Flynn] laat zijn zussen Julia [Kate Winslet], Molly [Andrea Riseborough] en Helen [Toni Collette] weten dat ze zo snel mogelijk moeten komen. Samen moeten ze June door haar laatste dagen helpen en vader Bernie [Timothy Spall] voorbereiden op het ergste. Uiteraard is er nog wat oud zeer in deze op papier sentimentele draak, die louter door de indrukwekkende cast overeindblijft. Weinig opmerkelijk regiedebuut van Winslet.

Prachtige film en wat een cast...