Bring Her Back (2025)

Foi foi, vanalles niks. Gaat nergens over.

Is dat zo ja? Trouwens wat is Foi foi?

Australisch en goed, is redelijk zeldzaam vind ik. Vond dit best een spannende film, en of het nu horror is of iets anders boeit mij niet zo...goed is goed.

En wat ik ook niet begrijp is dat er veel zijn die de hele film vertellen, man ik kan ook zelf wel lezen over wat de film gaat, voor de rest wil ik niets weten, anders moet ik niet meer kijken.....

Deze film was enerzijds boeiend en anderzijds verwarrend.

Er bleven wat belangrijke zaken onduidelijk.

Waardeloze wazige film..

Gebeurd pas wat een uurtje of wat..

Bioscoop onwaardig..

Dat sommige mensen hier nog een voldoende voor geven snap ik al helemaal niet..

Enigszins, een beetje, verontrustende shizzle Dat joch en die kat in het zwembad. Maar ook zoveel vragen. Waar is die kat gebleven, nadat 'ie ontsnapte? Vond ik niet duidelijk..
Hoe wist Piper dat er iets mis was, want ze stelde dezelfde vraag toch al eerder? Of juist het ontbreken van een duidelijk antwoord, *die* dat haar alert maakte?
Wat mij betreft heeft dit alles net iets teveel losse eindjes, waar ik zeg maar over struikelde.

Sally is angstaanjagend en vooral Billy alias Andy overtuigt.

Degelijke horror dat vooral een sterke spanningsopbouw heeft. Vanaf het moment dat Andy en Piper bij hun nieuwe pleegmoeder aankomen, bekroop me meteen die heerlijke onderhuidse spanning dat ik altijd kan appreciëren. Meteen is het wel duidelijk dat er van alles mis is met de nieuwe pleegmoeder en Oliver dat bij haar inwoont. Sally Hawkins doet het overigens erg goed in haar rol als pleegmoeder/heks. Ook de afgelegen locatie van het huis is altijd een pluspunt om de spanning wat verder op te voeren. Jammer genoeg wordt de climax wel erg vroeg prijs gegeven vanaf het moment dat we het ingevroren lichaam van haar overleden dochter Cathy te zien krijgen. De naam van de titel is in dat opzicht misschien ook niet de beste keuze om de spanning de volledige speelduur erin te houden.

Degelijke horror, maar iets te veel dertien in een dozijn.

3*

Akelig sinister horror filmpje. Met als extra sausje pdychologische thriller en flink wat drama. Ook kent " Bring her back" op zijn tijd behoorlijk wat bloedige gore momenten. Het is een vreemde maar bijzondere film. Zoals we gewend zijn van A24. 3.5*

Weet iemand of deze film in Nederland een bluray release krijgt?

Tja zo snappen sommige mensen ook helemaal niet dat er iemand 5 sterren voor "Gooby (2009)" geeft.

Misschien dat je het nu beter snapt

Misschien zie je het verschil ook niet tussen een horror genre en een fantasie/avonturen genre..

Dus wat snap jij niet,vergelijk dan met de zelfde genre,dan snap ik je wel...

Het heeft helemaal niks met genre te maken, zelfs dat snap je niet? Dan hou ik ermee op

Na het populaire en behoorlijk ontvangen Talk to Me (2022), scoorden de Philippou broertjes dit jaar weer met Bring Her Back, die naast Sinners en Weapons genoemd werd als een van de beste horrorfilms van het jaar. Ik zal gelijk me de deur in huis vallen: dat niveau haalt deze film voor mij (net) niet, maar dat zegt meer over Sinners en Weapons dan deze beklemmende, Australische horror. En uiteraard over mijn smaak, want ik vind die twee goed om dingen die deze film niet eens ambieert, en Bring her back maakt indruk op andere vlakken. Blijft lastig vergelijken dus. Dat geldt ook voor de vergelijking met hun vorige film; waar Talk to Me nog enige crowdpleasing elementen had, is Bring her Back heel verontrustend, grauw en wellicht zelfs wat deprimerend. Maar indruk maakte het wel, en horror was het ook absoluut.

Horrorfilms over rouw zijn niet nieuw, het onderwerp leent zich er wellicht ook dankbaar voor. En sommigen daarvan zijn ook zeker goed. Hereditary, The Babadook, Pet Sematary en Don't Look Now, bijvoorbeeld. Of tot op zekere hoogte The Descent, The Orphanage, Midsommar, en The Night House. Bring her Back is zonder twijfel een waardige toevoeging in dit subgenre. De broertjes houden de regie straks in handen, audio-visueel is het dik in orde en Sally Hawkins excelleert zoals gewoonlijk in een rol zoals we haar niet vaak zien.

4*

Ik moest tijdens de film vaker terugdenken aan de Nederlandse Film de Johnsons. Ook een redelijke film en kijkt lekker weg. Meer moet je van deze films niet verwachten.

grauwe, mysterieuze horrorfilm die je aan het denken zet! daar hou ik van!

Goed gespeeld door de stiefmoeder, perfect gecast.

De ontknoping had wel wat beter gekund maar dat is vaak wel persoonlijk.

een van de betere horrorfilms dit jaar 4*

Had wel iets.

Mysterieus en sfeervol, goed acteerwerk en ook goede FX voor de gore.

Het verhaal loopt langzaam en geeft beetje bij beetje een puzzelstukje meer prijs, toch zat ik aan het einde nog met enkele open vragen.

Het duurt echt wel een tijd voordat het allemaal wat losser loopt en naar het einde toe is het zeker allemaal ok met zelfs wat goed uitgewerkte gore momentjes. Maar ik zal toch nooit fan worden van zo'n langzaam opgebouwde filmpjes.

2,5*

Ik geef niet vaak 4* aan horrorfilms maar deze was wel een hele sterke. Des te bijzonder omdat Talk to Me van de gebroeders Philippou me erg ontgoocheld had en mijn verwachtingen te hoog gespannen waren door de hype errond.

Bring her Back vond ik best heavy shit. Het is duidelijk dat de Philippou's voor hun films hun inspiratie uit occultisme halen en er emotioneel zwaarbeladen films rond bouwen. Dat is precies wat hier goed werkte. Een onmogelijke rouwverwerking, extreem verdriet die occulte horror tot leven brengt. De horrorscènes zijn niet zo talrijk maar zijn wel disgusting als ze komen. Zeker omdat het toegepast wordt op kinderen/minderjarigen. Ik had er de hele film een erg onbehaaglijk gevoel bij, en zoiets ervaar ik te weinig bij horror. Een heel aparte rolkeuze voor Sally Hawkins, zelfs een horrorfilm weet ze op een hoger niveau te tillen, en ook Barratt, Wong en Phillips, allen nobele onbekenden, zetten eveneens verkillende prestaties neer. Een aanrader wat mij betreft, als je houdt van een flinke portie tragiek erbovenop.

Talk to me en Wolf Creek waren toch wel goede horror films van Australische bodem?

Laten we voorop stellen dat het subgenre body horror niet voor iedereen is weggelegd, zelfs niet voor de liefhebbers van het horror genre an zich. Toch is het een genre dat recentelijk goed scoort. Deze 'Bring her back' kan rekenen op een goede score, maar ook 'Together' en vooral 'The Substance' werden goed ontvangen. Het lijkt er op dat een nieuw publiek z'n weg weet te vinden naar dit soort type films.

Ik als doorgewinterde horror liefhebber houd vooral van haunted house horror en horror waar het occulte centraal staat. Toch staan films als 'Martyrs' hoog op m'n lijstje.

Ook deze 'Bring her back' kon me wel bekoren. Hoewel de film qua opzet relatief bescheiden is, kan het leunen op een luguber verhaal dat volop weet te boeien. Je voelt al redelijk snel aankomen welke kant het op gaat, maar dat deert niet zoveel. De spanning wordt namelijk goed opgebouwd en het occulte sausje geeft het geheel de juiste smaak.

Als de kaarten eenmaal op tafel liggen dan gaat het tempo omhoog en volgen de gebeurtenissen elkaar snel op. Voor je het weet ben je dan ook bij het einde aanbeland.

Met Hawkins heeft de film een grote naam aan boord en ik moet zeggen, ze weet me te verassen. Ze doet het echt ontzettend goed als rouwende moeder waar een luchtje aan zit.

macabere en ranzige film over de pleegmommy from hell en 'happy go lucky'-beroepsleugenares die gefascineerd is door een snuff film op VHS natuurlijk en daaruit haar inspiratie haalt voor snode palletjes die het daglicht niet verdragen, tot groot ongenoegen van voornamelijk de pleegzoon. Schijnbaar geïnspireerd door Hereditary. Maar die is toch wel 10x zo goed. Die laatste kan ik me herinneren van A-Z. Dat wat ik gisteren zag ben ik alweer vergeten, heeft ook te maken met een wazig plot en daarmee vooral de nadruk op 'de gehele nachtmerrie'.

Zenuwlopende thriller met een ranzig horror randje. De cast is uitmuntend, een sfeervolle regie en een enerverende climax. Hopelijk maken de Philippou brothers nog veel van dit moois.

Deze Australische horrorprent is een klein toppertje. De film weet van begin tot eind te boeien door het occult sausje dat via snuff films rare gedachten brengt bij de pleegmoeder die haar dochter op een tragische wijze verloren heeft. Het mysterieuze verhaal wordt langzaam en zorgvuldig goed opgebouwd naar de climax die dan ook op een hoog tempo escaleert naar een enerverend slot. Goed gespeeld door de kinderen die allemaal een zeer overtuigende rol weten te brengen, maar Sally Hawkins als pleegmoeder steelt de show. 8/10

Dit is een goede horrorfilm!

In het begin vonden we de film nog wat irritant. Vooral die pleegmoeder is vreselijk. Maar ze speelt dus erg goed om zo over te komen.

De kinderen spelen ook sterk in hun spel.

Er zitten ook een aantal zeer heftige, bloederige scenes in. Ik ben wel wat gewend, maar toch vond ik ze grof. Vooral het kleine jochie doet zichzelf nogal wat aan.

Het wordt ook echt spannend op het einde! Zeker een aanrader als je een horrorliefhebber bent.

Rouw is iets wat je langzaamaan van binnen opvreet – en daarmee misschien wel de ultieme vorm van horror. Hoewel Danny en Michael Philippou zeker niet de eerste regisseurs zijn die dit zware thema verkennen, weten ze het in Get Her Back op hun eigen verontrustende manier te verbeelden.

De film wordt gestuwd door een flinke dosis drama. De huiselijke scènes met twee ouderloze tieners en hun labiele pleegmoeder zorgen geregeld voor ongemakkelijke spanning. Met name Sally Hawkins overtuigt in haar rol: ze weet op gelaagde wijze tegenstrijdige gevoelens van afschuw en medelijden op te roepen.

Naast al dat emotionele gewicht is er ook genoeg pure horror te beleven. De sinistere VHS-fragmenten brengen een naargeestige sfeer met zich mee: je wilt weten wat er gebeurt, maar tegelijk liever niet. En over het zelfverminkende jongetje… laten we zeggen dat ik vanavond het stukje vlees maar even oversla.

Get Her Back is mistroostig en mysterieus, maar ook gestoord en gortig. De mix van impliciet trauma en expliciete horror is wat mij betreft prima in balans. Wederom puik werk van de gebroeders Philippou, die net als in het subgenre elevated horror duidelijk in de lift zitten.

4,0 * Van verlies naar waanzin

[Horror Challenge 2025]

Ik zag hier al meerdere positieve verhalen over voorbij komen, dus toch maar een poging wagen. En met succes, want Bring Her Back is een sterke film. Emotioneel beklemmend, met een manipulatieve en psychotische pleegmoeder die een wig probeert te drijven tussen stiefbroer Andy en zijn blinde stiefzusje Piper - die altijd elkaars steun en toeverlaat zijn geweest. Het is een vrij donkere film met een booswicht die ook zelf in zekere zin slachtoffer is en vanuit rouw en haar eigen gemis handelt, met ook sterk gespeelde en intense karakters. Die Ollie ook, best heftig op momenten. Het occulte aspect vond ik iets minder overtuigend uitgewerkt, maar was voor mij ook niet het belangrijkste. Sterke film wederom van de Philippou's en ik kijk uit naar waar ze in de toekomst mee gaan komen.

Heel veel van verwacht, zeker gezien de review en punten van hier. Maar viel me erg tegen. Beetje onsamenhangend, onduidelijke dingen. Nee jet was het niet

Een van de betere horrorfilms van de laatste tijd. Vooral met het oog omtrent de huidige problemen met enkele pleegouders hakt deze er goed in.

Mehh... "had wel iets" zoals al hierboven gezegd werd.

Kon hem achteraf niet echt als spannend kenmerken. Hier en daar wat gore; dat zeer zeker.
Had al snel door wat er met dat kleine ventje aan de hand was en i.p.v. spanning had ik veel meer medelijden met dat ventje en hoopte ik dat hij snel die lijn zo oversteken om de "vloek" te verbreken.

Best okey om weg te kijken, maar geen hoogstandje in mijn boekje.

Je bent te kritisch ventje... beter zul je niet krijgen op het vlak van horror dit jaar.

Ik vond deze maar zo-zo. Bij Weapons en Sinners was ik mee, hier niet meteen, terwijl ik Talk To Me van dezelfde makers ook wel kon pruimen. Las hier een paar keer dat deze film een antagonist heeft die afkeer maar ook medelijden opwekt en dat had ik dus totaal niet. Van zodra ze in de film verschijnt, vond ik haar vervelend en antipathiek, wat ik wel vaker heb bij personages die worden vertolkt door Hawkins.

Bij de meer psychologische horror prefereer ik ook dat je als kijker eveneens twijfelt of er nu wel of niet iets aan de hand is, of we misleid worden, etc... hier is 't na 2 seconden duidelijk dat ze extreem labiel is, het ligt er zo vingerdik bovenop dat het zelfs niet geloofwaardig is dat zo iemand uberhaupt nog wordt overwogen als pleegmoeder.

Er zit wat geslaagde body-horror in en de pleegzoon acteert prima, maar toen boeide het me niet echt meer.

Zo wel een lekker bizar horror filmpje hoor. Vooral de Sinister achtige cam recorder beelden zijn lekker freaky. Acteerwerk is sterk. Het is wel echt heel duidelijk dat dat ene kind zo evil as fuck is.

Het verhaal is origineel, maar ook wel vergezocht. Het einde vond ik wel een beetje gaar en totaal niet realistisch. Maar goed vermakelijk is die absoluut en het is zeker geen 13 in dozijn film.

De toekomst van de horrors ziet er steeds beter uit!