El Abrazo de la Serpiente (2015)

Prachtig verhaal. Heel treffend en symbolisch in beeld gebracht als een reis die beiden heren afleggen om zichzelf te vinden. De keuze voor zwart-wit komt de film te goede en draagt ook bij aan het "herboren worden".

Iedereen vindt deze film goed, dus hij zal wel goed zijn zeker ?

Allé ik vind het plezierig dat iedereen deze zo goed vond.

Van mij krijgt hij 2 sterren omwille van de natuurbeelden.

De rest van de film beleeft iedereen blijkbaar op zijn eigen manier, en die manier is niet de mijne.

Een van de beste films ooit ....hulde

Deze film deed me wat denken aan The lost city of Z die ik eerder deze maand zag. Beiden focussen zich op de exploratiedrang van het rijke Westen naar beperkt ontgonnen gebieden in het Amazonewoud. De film, die eigenlijk twee reizen omvat verspreid over enkele decennia, gaat over de zoektocht naar yakruna, een plant waar een helende werking aan wordt toegeschreven. Vooral de kloof tussen beide werelden wordt erg mooi naar voren gebracht. De inlandse bevolking en meereizende sjamaan Karamakate wantrouwen de blanke. De blanke is slechts uit op macht en hebzucht en hun opinie is vaak gestaafd op vroegere gruwelijke gebeurtenissen in de naam van het zwarte goud (rubber). Deze contradictie komt erg mooi aan bod in deze film: natuur en traditie versus wetenschap en exploratie.

Alles is erg mooi gefilmd en ook het zwart-wit heeft wel iets. Het is een soort roadmovie, maar dan langs de oevers van de Amazone. Ook mooie voorstelling van de lokale stammen en uitstekende acteerprestaties, zeker ook van Jan Bijvoet. Toch greep het verhaal me net te weinig. Hier en daar een grappig moment wanneer de ontdekkingsreiziger geen afstand kon doen van al zijn meegesleurde koffers. Fijn ook dat de lokale talen of wat Spaans werd gesproken. Het kwam de geloofwaardigheid ten goede. Zwevend tussen 3,0* en 3,5*.

Geestverruimende en oerdegelijke film, maar helaas in zwart wit. Ik begrijp niet altijd de artistieke keuze om het op die manier te doen. De natuurpracht van het woud schreeuwt om kleur vind ik persoonlijk. Dit terzijde is de film deels avontuurlijk, met de zoektocht naar een geneeskrachtige plant, verteld in twee verschillende tijdsperioden met één centraal figuur, de sjamaan Karamakate (de laatste vertegenwoordiger van zijn stam) en twee blanke ontdekkingsreizigers die in aanraking komen met deze verloren culturen.
De film staat ook stil bij de relativiteit van het woord beschaving. Eén van de markantste scènes is de katholieke missie die dertig jaar later de heimat is geworden van een sekte . Religion gone wrong?!
De natives vertrouwen op hun kennis van de natuur en zien het menselijk wezen op een heel andere manier als de blanke. Je hoeft het niet te snappen hoe Karamakate de mens ziet, het is al fascinerend om horen op de onbegrijpelijke manier waarop hij het uitlegt, maar waarin hij toch diep gelooft (bvb de chullachaqui). Voer voor etnologen maar vooral voor wie eens iets anders wil zien

Toegevoegd aan Cineville Vitamine. Binnenkort nogmaals kijken, was geweldig in de bioscoop.

Apocalypse Now gecombineerd met 2001: ASO. Geloof tegenover wetenschap, mysticisme tegenover ratio, de film snijdt een aantal ongelofelijke boeiende thema's aan. Daarbij is de cinematografie briljant. Geweldig dat ze dit in zwart-wit hebben gedaan, dat geeft de film namelijk zoveel meer mysterie. Ik had aan het begin wel wat moeite met de langzame pacing, maar het einde maakte dat goed.

kleine 4,5* voor dit meesterwerkje

Jammer genoeg niet mijn type film. Eerder gewoon saai en had na een tijd het gevoel dat het nergens nog om ging. Wel mooie beelden en met momenten goede sfeerschepping. Maar ik had er gewoon erg weinig aan. In het vervolg ga ik toch proberen dit soort films te mijden, maar dat valt lastig te voorspellen. De jungle en inheemse stammen vind ik erg interessant, maar dit doet eerder denken aan een Amazone editie van Silence. Er zit ongetwijfeld veel moois in de film maar het geneuzel is niet aan mij besteedt. Een iets conventionelere zoektocht naar die plant had ik al heel wat meer gevonden.

De link van deze film naar die andere hallucinante boottochten naar de fundamenten van onze opvattingen zoals Apocalypse Now, Aguirre en Valhalla Rising is natuurlijk snel gemaakt. En ook al overlappen de thema’s grotendeels, toch is ook dit weer een waardevolle toevoeging in het ‘genre’.

Gebaseerd op de dagboeken van respectievelijk de Duitse ethnoloog en ontdekkingsreiziger Theodor Koch Grunberg, en de Amerikaanse botanist Richard Schultes, die op verschillende momenten heb Columbiaanse Amazongebied bezochten om kennis op te doen over de cultuur van het inheemse volk. De film schakelt tussen 1909, wanneer de ernstig zieke Grunberg [Jan Bijvoet] met zijn tolk en kompaan op zoek is naar een geneeskrachtige plant, en midden jaren '30, wanneer Richard Schultes om wetenschappelijke redenen op zoek gaat naar diezelfde plant, die enkele bijzondere bijwerkingen schijnt te hebben. Spil in beide verhalen is Karamakate, een sjamaan en het enige lid van zijn volk dat nog leeft en beide mannen met gerechtvaardigd wantrouwen ontvangt. De locaties, de periode en het schitterende camerawerk doen denken aan Werner Herzogs meesterwerken Aguirre, der Zorn Gottes en Fitzcarraldo, maar Ciro Guerra maakt hier een unieke, immer meeslepende ervaring van die een lust is voor alle zintuigen.

Een film vol symboliek. Ik las hier het vergelijk met Heart of Darkness (verfilmd als Apocalyps Now), maar daarin is de symboliek toch echt wel anders. El abrazo de la serpiente is gebaseerd op het leven van 2 bestaande mannen, wat geromantiseerd natuurlijk voor de film. Maar toch wel goed weergegeven. De focus ligt gelukkig niet al te veel op de westerse mannen, maar op de lokale bewoners. De insteek begint met de zoektocht naar een geneeskrachtige plant, maar in de loop van de reis komt er zeer veel naar boven. Heel even wordt de impact van de blanken in het Amazonegebied voor rubber of missionarissen getoond. Het lijken vluchtige scènes, maar zitten er zo raak op en maken echt wel indruk.

Visueel een prachtige film en toch wel de moeite qua verhaal. Ik heb niet altijd veel met symboliek in films, maar hier wordt het best goed gebracht.

Wat een prachtige en geweldige film. Een riviertocht a la Apocalypse Now en Aquirre. Maar het bevindt zich vooral in het domein van Herzog.

Een antroposofische reis door de Amazone begin vorige eeuw. Een botsing van culturen, waarbij de verwoestende invloed van de blanke gulzigheid pijnlijk afsteekt tegen de gebalanceerde levensvisie van de gids. Ik ben echt dol op dit soort films, de afwisseling van de reis, gecombineerd met de misantropische mensvisie is echt helemaal in mijn straatje.

Klein meesterwerk.. 4,5

Doe tornado maar een Rambootje!!!

Je geeft 4,5* .......