Wise Blood - Flannery O'Connor (1952)

Werd terug uitgebracht in vertaling door uitgeverij Bananafish.

***

NRC recensie

Hier wordt flink de draak gestoken met de religieuze waanzin van sommige rondtrekkende predikers in het Zuiden van de V.S. De sfeer, het taaltje, de bekrompenheid en het gebrek aan oprechte overtuiging worden mooi weergegeven. Hazel Motes lijkt bij momenten iemand die tegen de schijnheiligheid ingaat, maar soms lijkt hij minstens even gestoord als degenen die hij bestrijdt.

'Wise Blood' is best intrigerend. Flannery O'Connor beschrijft de wereld van straatpredikers. Dit blijkt in wezen een cynische marketingswereld te zijn, waarbij emotionele manipulatie wordt ingezet om wat geld te kloppen uit de zakken van beïnvloedbare zieltjes. Hazel Motes lijkt zich te onderscheiden omdat hij i.i.g preekt vanuit een gemeende walging. De diepere laag die Flannery echter in het verhaal legt, is dat hij net als de andere prekers in zekere zin 'blind' is. Ook hij richt zich enkel op het vergroten van zijn eigenwaarde, waardoor hij niks merkt van het leed om hem heen. Flannery hint hierbij (subtiel) naar diepere problemen als: racisme, politiegeweld en verwaarlozing van kinderen. Deze gelaagdheid vind ik het sterkste punt van 'Wise Blood. Tijdens het lezen vond ik verhaal nochtans ietwat saai en langdradig, maar wellicht gaat het meer leven als ik het boek ergens in de toekomst herlees.