Dode Hand - Marthe Maeren (2006)
mijn stem
4 stemmen
Nederlands
Thriller
259 pagina's
Eerste druk: Manteau,
Antwerpen (België)
De kantoordrukte is geluwd en meester Frieda Degraeve slaakt een zucht van verlichting. Ze wil van de Gentse Feesten genieten en van de zon en het strand, nu ze naar Knokke is verhuisd. Maar Agnes Vandenhove, een beruchte Gentse prostituee, doorkruist haar plannen. Ze vraagt Frieda om het testament van wijlen eerwaarde Albert Vanseveren uit te voeren, nu de brave man is overleden en haar zijn hele hebben en houden heeft nagelaten.
0
geplaatst: 16 november 2010, 21:07 uur
Ik ben na bladzijde 70 gestopt in Dode hand van Marthe Maeren. Ik kan er helaas niets positiefs over zeggen. De personages spreken me niet aan, het verhaal stelt niets voor en het Vlaams irriteert me.
0
geplaatst: 6 augustus 2013, 15:01 uur
Eerste boek dat ik in handen kreeg van Marthe Maeren; ik had haar naam nog nooit eerder gehoord.
Op één of andere (verkoop)site had ik een vergelijking zien staan met Aspe en Deflo. De eerste schrijver die echter bij mij in gedachten kwam is Dirk Bracke. Bracke kaart in elk van z'n boeken een bepaald thema aan (drugs, prostitutie,...), en dàt doet Maeren niet. Maar de schrijfstijl, die herinnert me dus wel aan Bracke: korte zinnen, geen overtollige info en beschrijvingen, geen te moeilijke woorden,... Kortom, het lijkt me echt wel een advocatenthriller voor 16-jarigen...!
Geen hoog niveau, maar Dode Hand leest (uiteraard) heel vlot, en daar geniet ik dan toch meer van dan van de vele verhalen waarvan je denkt 'dit hadden toch wel 50 bladzijden minder mogen zijn'.
Dat is iets waar je eigenlijk toch wel moet overheen kijken, Dee-e. Wanneer lezers in Vlaanderen alle boeken (of bv ook ondertitels van films) zouden negeren waarin woorden als 'hartstikke' gebruikt worden, dan zou de keuze meteen een heel stuk beperkter worden.
Heel af en toe voelde ik een pro-Vlaams en anti-Belgisch kantje in het verhaal; dàt vond ik iets wat veel storender werkte...
Op één of andere (verkoop)site had ik een vergelijking zien staan met Aspe en Deflo. De eerste schrijver die echter bij mij in gedachten kwam is Dirk Bracke. Bracke kaart in elk van z'n boeken een bepaald thema aan (drugs, prostitutie,...), en dàt doet Maeren niet. Maar de schrijfstijl, die herinnert me dus wel aan Bracke: korte zinnen, geen overtollige info en beschrijvingen, geen te moeilijke woorden,... Kortom, het lijkt me echt wel een advocatenthriller voor 16-jarigen...!
Geen hoog niveau, maar Dode Hand leest (uiteraard) heel vlot, en daar geniet ik dan toch meer van dan van de vele verhalen waarvan je denkt 'dit hadden toch wel 50 bladzijden minder mogen zijn'.
Dee-e schreef:
... en het Vlaams irriteert me.
... en het Vlaams irriteert me.
Dat is iets waar je eigenlijk toch wel moet overheen kijken, Dee-e. Wanneer lezers in Vlaanderen alle boeken (of bv ook ondertitels van films) zouden negeren waarin woorden als 'hartstikke' gebruikt worden, dan zou de keuze meteen een heel stuk beperkter worden.
Heel af en toe voelde ik een pro-Vlaams en anti-Belgisch kantje in het verhaal; dàt vond ik iets wat veel storender werkte...
* denotes required fields.
* denotes required fields.