Zepos

Η Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη 1974, αποτέλεσε την αφετηρία μιας πορείας που είχε ως αποτέλεσμα την πιο μακρά δημοκρατική, ειρηνική και δημιουργική περίοδο στην ιστορία της χώρας. Μια περίοδο που οδήγησε τη χώρα μεταξύ των 25 πιο προοδευμένων κρατών του κόσμου, στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ και του Ευρώ και με την προοπτική της επίλυσης του Κυπριακού ισχυρή, μετά από την απόφαση για την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ. Παράλληλα, με την στρατηγική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, είχε επιτευχθεί μια μακρά περίοδος ηρεμίας στο Αιγαίο.

Καθοριστική και κρίσιμη παράμετρος αυτής της περιόδου, το γεγονός ότι, μια παράταξη με μεγάλη αίσθηση ευθύνης έναντι της χώρας και του λαού, η Προοδευτική Παράταξη με εκφραστή το ΠΑΣΟΚ, εργάστηκε σκληρά και αποτελεσματικά και εμπέδωσε την Εθνική Συμφιλίωση, καθώς ακόμη και μετά την Μεταπολίτευση η πληγή του Εμφυλίου παρέμενε ανοιχτή.

Η χώρα και ο Ελληνικός λαός, απαλλάχθηκαν από τις ασφυκτικές αγκάλες ξένων δυνάμεων και ανέκτησαν την Κυριαρχία και την Εθνική Αξιοπρέπεια που αρμόζει σε έναν λαό που έχει δώσει αγώνες και έχει κάνει μεγάλες θυσίες για την Ελευθερία του. Οι λέξεις ισότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, άρχισαν να λαμβάνουν περιεχόμενο σε μια κοινωνία που οι γυναίκες βίωναν μια ασφυκτική ζωή, η κοινωνική ασφάλιση και η πρόσβαση στην υγεία ήταν είδος εν ανεπαρκεία και οι αδύνατοι, οι μη προνομιούχοι, οι πολλοί της κοινωνίας, έβλεπαν τη μοίρα τους να καθορίζεται από τους «εντός των τειχών», τους λίγους και ισχυρούς.

Διαμορφώθηκαν οι προϋποθέσεις για μια απελευθερωτική πορεία απεξάρτησης από το συγκεντρωτικό κράτος και το πελατειακό κατεστημένο, με δημοκρατικά δικαιώματα αντί προνομίων για τους λίγους, με μεγάλες θεσμικές κατακτήσεις, με κοινωνικά δικαιώματα, με μεγάλα έργα, και με εξωστρεφή αντίληψη σε έναν κόσμο που άλλαζε ραγδαία.

Η έναρξη της δεύτερης χιλιετίας, παρά τη μεγάλη Αλλαγή που είχε φέρει το ΠΑΣΟΚ και την «ένταξη» του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας, που η δεξιά άφηνε στο περιθώριο επί δεκαετίες, σήμανε την υποχώρηση. Η αίσθηση ασυδοσίας, χαρακτηριστικό της συντηρητικής παράταξης, τροφοδοτήθηκε και από δανεικά χρήματα, που δεν αναλογούσαν στις δυνατότητες της χώρας. Αυτή η αντίληψη και η πρακτική, οδήγησε στην πιο μεγάλη μεταπολεμική κρίση, μετά την σκοτεινή παρένθεση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η χώρα και η Ελληνική κοινωνία βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις επιπτώσεις των παθογενειών που χαρακτηρίζουν το Ελληνικό κράτος απο τη συγκρότησή του. Το ΠΑΣΟΚ και πάλι έδωσε τη μάχη, προώθησε ριζοσπαστικές θεσμικές αλλαγές απέναντι στην ασυδοσία του πελατειασμού και χτυπήθηκε από ισχυρά αθέμιτα συμφέροντα.Στην κρίση αυτή, το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος φάνηκε κατώτερο των περιστάσεων, αφού για τις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις πρυτάνευσε το κομματικό συμφέρον έναντι του εθνικού συμφέροντος.Ο πελατειασμός – το δίκιο του ισχυρού, για άλλη μια φορά ήταν ο νικητής απέναντι στην ισχύ του δικαίου.Τη μάχη αυτή την έχασε η Προοδευτική Παράταξη. Θύματα, η Ελλάδα και ο λαός της. Και μαζί, η Προοδευτική Παράταξη, η οποία επλήγη και εκ των ένδον

.Επικράτησαν τα κόμματα της συντήρησης. Και μαζί, το πελατειακό πολιτικοοικονομικό σύστημα και ένα εξωθεσμικό σύστημα εξουσίας, με μοναδικό σκοπό τη νομή της.Η μάχη αυτή όμως, δεν έχει κριθεί ακόμη οριστικά.Η μάχη αυτή, που θα κρίνει και την προοδευτική αλλαγή της χώρας και τη βιώσιμη ανάπτυξη, αποτελεί τον στρατηγικό στόχο της Προοδευτικής Παράταξης.Η μάχη αυτή της προοδευτικής παράταξης, αφορούσε και θα αφορά πάντα την απελευθέρωση των δυνάμεων του Ελληνικού λαού, με τον λαό, τους πολίτες της χώρας ενεργούς, στο προσκήνιο της πολιτικής, των αποφάσεων, με την θεσμικά κατοχυρωμένη και οργανωμένη δημοκρατική συμμετοχή τους. Η ενεργός κοινωνία των πολιτών, όπως και ένα δημοκρατικά και αποτελεσματικά οργανωμένο κράτος, είναι αδήριτη ανάγκη, προϋπόθεση επιβίωσης, απέναντι στις νέες προκλήσεις της εποχής.

Από την κλιματική κρίση, τις πανδημίες και τη μετάβαση στον ψηφιακό κόσμο, μέχρι τις μεγάλες ανισότητες, την υποβάθμιση των δικαιωμάτων και την προσφυγιά.Το διακύβευμα, είναι η Δημοκρατία, η απελευθέρωση από τις πάσης φύσεως εξαρτήσεις, που κρατούν σε ομηρία τις υγιείς παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου.Είναι ο λόγος για τον οποίο η Προοδευτική Παράταξη είναι απαραίτητη για τη χώρα και τους Έλληνες.

Η προσφορά της Προοδευτικής Παράταξης και του ΠΑΣΟΚ στον τόπο, είναι μεγάλη.

Το έργο που επιτελέστηκε τεράστιο.

Η Προοδευτική Παράταξη όμως, έχει μέλλον και προοπτική. Η διαρκής, προοδευτική και συμμετοχική αλλαγή, είναι η εθνική αποστολή της.

Για αυτόν τον στόχο, που θα ξαναφέρει την αξιοπρέπεια, την ελπίδα και την προοπτική στον τόπο, οφείλουμε όλοι οι δημοκράτες και προοδευτικοί πολίτες να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας.

Το μπορούμε, αν επιδείξουμε αποφασιστικότητα και βούληση. Ξέρουμε να το κάνουμε, αν επικεντρωθούμε απερίσπαστοι στο στρατηγικό στόχο, για τον οποίο και μόνο έχουμε λόγο ύπαρξης.

Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών

2 ώρ.  · Ο Ανδρέας Γεωργίου εξελέγη μέλος του Συμβουλευτικού Φορέα Ευρωπαϊκής Στατιστικής Διακυβέρνησης (ESGAB), αλλά εδώ…

Ενώ 11 χρόνια μετά την εκδήλωση της κρίσης, οι ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, πιστές στο αφήγημα που τους επέτρεψε να πολιτεύονται με ψεύδη και μύθους, συνεχίζουν να σιωπούν σχετικά με τη λογιστική απάτη για τα δημοσιονομικά στοιχεία επί κυβερνήσεων ΝΔ και Κώστα Καραμανλή, σύμφωνα και με το σχετικό Πόρισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Και,

Η Ελληνική Δικαιοσύνη, αντί να έχει πράξει το χρέος της διερευνώντας αυτήν την απάτη, συνεχίζει να κρατά σε ομηρία τον τέως επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ανδρέα Γεωργίου,

Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, αναγνωρίζουν και τιμούν την αξία του, αναδεικνύοντάς τον μέλος του Συμβουλευτικού Φορέα Ευρωπαϊκής Στατιστικής Διακυβέρνησης (ESGAB).

Τα ερωτήματα, αμείλικτα:

Πώς η «μεταρρυθμιστική» Νέα Δημοκρατία και ο «προοδευτικός» ΣΥΡΙΖΑ, θα οδηγήσουν, όπως κόπτονται, την Ελλάδα και τους Έλληνες στο μέλλον;

Με τα ψέματα και την υποκρισία; Αλλιώς, πώς να εξηγήσει κανείς ότι, ενώ συνεχίζουν να ασχημονούν εναντίον του Ανδρέα Γεωργίου, οι δικές τους κυβερνήσεις έχουν φέρει και ψηφίσει στη Βουλή, όλους τους προϋπολογισμούς από το 2012 και μετά, που λαμβάνουν ως βάση τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, επί προεδρίας Ανδρέα Γεωργίου;

Μέχρι πότε η Ελληνική Δικαιοσύνη θα κρατά σε ομηρία τον Ανδρέα Γεωργίου, ενώ ποιεί την νήσσαν για το Πόρισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη λογιστική απάτη στα δημοσιονομικά στοιχεία επί των κυβερνήσεων ΝΔ και Κώστα Καραμανλή;

Μέχρι πότε θα διασύρεται η Ελλάδα διεθνώς, και ο Ανδρέας Γεωργίου θα αποτελεί τον «αποδιοπομπαίο τράγο» του Ελληνικού πελατειακού πολιτικο-οικονομικού συστήματος, που συνεχίζει να τρέφεται από τη γελοία, αλλά επικίνδυνη για την πορεία της χώρας θεωρία, ότι το μνημόνιο έφερε την κρίση;

ΥΓ. Για την ιστορία, η χώρα μπήκε σε μνημόνιο 4 ολόκληρους μήνες ΠΡΙΝ αναλάβει επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ο Ανδρέας Γεωργίου.

15 Ιουνίου. 2017 – Γ. Παπανδρέου :

» Ο δικός μας ορθολογισμός έλεγε και λέει πως η μόνη ρεαλιστική και πατριωτική επιλογή ήταν η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης

.Οι συνωμοσιολόγοι κραύγαζαν «προδοσία». Μίλαγαν για κερδοσκοπικά παιχνίδια της κυβέρνησης με CDS εις βάρος της χώρας. Καταδικάστηκαν. Το βούλωσαν.

Οι δημαγωγοί περίμεναν δισεκατομμύρια από ξένους, από μηχανής θεούς, που εμείς δήθεν αρνηθήκαμε. Ακόμη περιμένουν βέβαια.

Οι δημαγωγοί πήγαιναν Ζάππειο και μηδένιζαν ελλείμματα, χωρίς κόπο, χωρίς πόνο.

Ή έσκιζαν τα Μνημόνια. Ή τα καταργούσαν με ένα νόμο και με ένα άρθρο. Ή φοβέριζαν τους Ευρωπαίους με τζάμπα απειλές.

Θα βάραγαν και νταούλια για να χορέψουν οι αγορές. Τι έχουν ακούσει τα αυτιά μας!

Κατά τα άλλα, ζαλισμένη σήμερα η κυβέρνηση ζητά την σφραγίδα του ΔΝΤ για να βγει αξιόπιστα στις αγορές. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι και να είπαν, συνωμοσιολόγοι, λαϊκιστές και δημαγωγοί, μπήκε κάτω από την κυβερνητική καρέκλα στην οποία έκατσαν, ο ένας μετά τον άλλο.

Γιατί τότε και μόνο τότε αναγκάστηκαν να παραδεχθούν πως η μόνη ρεαλιστική και πατριωτική επιλογή ήταν ο μηχανισμός στήριξης. Αυτή δεν είναι απλά η δική μας αφήγηση για την κρίση.

Είναι τα γεγονότα. Είναι η ιστορία. Και τα γεγονότα δεν σηκώνουν «ναι μεν, αλλά», δεν σηκώνουν ιδεοληψίες και παραμύθια.

Ούτε και θεωρίες που στηρίζονται σε πιθανότητες και εκβιασμούς. Ο αδύνατος, μόνον με αξιοπιστία κερδίζει – τον εκβιασμό τον πληρώνει ακριβά.

Σε όποιον αρέσουν τα ζάρια, ας παίξει τάβλι.

Όχι με τη χώρα. Κι αυτό το κατάλαβαν όλοι. «

Ο Τσίπρας προχθές είπε οτι οι εκλογές θα γίνουν το 2019 και τότε θα δούν οι πολίτες τι παραλάβαμε και τι αφήνουμε.. Το τι θα ακούσουμε τότε θα είναι απίστευτο! Τότε είναι που θα πρέπει να οπλιστούμε με υπομονή για να μην σπαμε τις TV και να μην βρίζουμε τους εναπομειναντες υποστηρικτές του..

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάνε οι πολίτες είναι οτι οι συριζανέλοι παρέλαβαν μια οικονομία με μικρό πρωτογενές πλεόνασμα και μικρή ανάπτυξη..Και όλοι θυμόμαστε τα τερατώδη πρωτογενή ελλείμματα των ετών 2008-2012..Οι θυσίες μας και η κουτσή εφαρμογή των μνημονίων σχεδόν τα μηδένισε.

Το μέγα λάθος των Σαμαροβενιζέλων ήταν οτι δεν δέχτηκαν την πρόταση των δανειστών για κλείσιμο της τελευταίας αξιολόγησης και τερματισμό του 2ου μνημονίου με αντάλλαγμα την ψήφιση πρόσθετων μέτρων κόστους 1,5-2 δισ και καβάτζα μια προληπτική χρηματοδότηση αν χρειαστεί για τα τοκοχρεολύσια..

Πίστεψαν οτι αφού είναι σίγουρη η επικράτηση των λαϊκιστών μέσω της εκλογής Π.τ.Δ ας υπάρξει ένα αριστερό διάλειμα για να πάρουμε το μάθημά μας.. Και το πήραμε με τον πιο οδυνηρό τρόπο!

Είναι γνωστά τα εγκλήματα του 2015 με τα «μαγικά» των Βαρουφάκη-Δραγασάκη οι οποίοι με σημαία την επικοινωνιακή ικανότητα του Τσίπρα κατάφεραν και να καταστρέψουν την εξέλιξη του προγράμματος, αλλά και να ξανακοροϊδέψουν τους αφελείς μισοζαλισμένους πολίτες με τα προγράμματα Θεσσαλονίκης κλπ.. Η οικονομία βούτηξε πάλι σε ύφεση και κληθήκαμε και πάλι εμείς οι αθώοι μαζί με εκείνους που τους πίστεψαν να ξανασκουντήξουμε το κάρο μπροστά με κόστος 100 δις ΑΧΡΕΊΑΣΤΑ, χιλιάδες ακόμη επιχειρήσεις με λουκέτα και φυσικά εκατοντάδες χιλιάδες νέοι σε φυγή στο εξωτερικό..

Σήμερα οι μετρήσεις της οικονομίας έφτασαν πάλι το 2014 με το πιο πάνω τεράστιο κόστος σε μας και στα παιδιά μας.. Οτι και αν κομπάζουν οτι κατάφεραν είναι να «διορθώσουν» τα δικά τους εγκληματικά λάθη με τις πλάτες μας..
Σε όλα τα παραπάνω ας προσθέσει κάποιος την όλο και περισσόετρη περιφρόνηση στις δημοκρατικές ευαισθησίες και διαδικασίες, την δημιουργία και πάλι ενός μεγάλου κράτους με τις 280 νέες κρατικές υπηρεσίες,γραμματείες κλπ και την συνέχιση της διασποράς του μίσους «ή αυτοί ή εμείς»..

Το απόλυτο χυδαίο

Αυτό το πράμα..με την χυδαία στάση, εξαντλημένο και «χυμένο» στην πολυθρόνα με το χέρι απλωμένο στην πλάτη της..είναι π/θ …..

Β.Κιντή: Η γελοιότητα του Τσίπρα με την καμήλα είναι το μικρότερο κακό από τη χθεσινή παρουσία του στο Brookings Inst. Αν παρακολουθήσει κανείς το βίντεο θα δει έναν Τσίπρα κουρασμένο (εύλογο-από το jet lag μέχρι τις απανωτές σοβαρές συναντήσεις), πού χύνεται στην πολυθρόνα με το χέρι ριγμένο στην πλάτη μόλις τελειώνει την ομιλία του, την οποία έχει εκφωνήσει, ίδια πάνω-κάτω, τρεις φορές σε τρεις μέρες, που του μιλούν και του απευθύνονται με την προσφώνηση κ. Πρωθυπουργέ, κι αυτός την ίδια ώρα σηκώνει τις κάλτσες του τουλάχιστον τρεις φορές, που έχει την αυτοπεποίθηση να μιλάει χωρίς διερμηνέα όταν λέει φράσεις όπως: «Ι would like to undermine you» [στο 19:25 -ποιος ξέρει τι ήθελε να πει! to remind you?, to underline?], «This government is decisive not only to make reforms but also to implement them, to hit corruption …» [26.09 -determined μάλλον ήθελε να πει, to fight corruption] «the policy is to protect most βαλνέραμπλς» [20.56], «My visit to United States take place in a very crucial and critical momentum… I think it was the correct momentum» [24:47 -μπέρδεψε το moment με το momentum].

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι γίνεται και γινόμαστε ρεζίλι. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η εικόνα της προχειρότητας, της μαγκιάς, της ξεπέτας δεν είναι εικόνα σοβαρότητας, υπευθυνότητας και αποφασιστικότητας που προσελκύει επενδυτές. Αυτός είναι όμως ο λόγος που πήγε στο Brookings. Ο Τσίπρας δεν πήγε εκεί για να τον χτυπήσουν με συγκατάβαση στην πλάτη και να γίνει αποδεκτός ως πρόσωπο. Εκπροσωπεί όλους εμάς και κυρίως τη νέα γενιά με μια οικτρή εικόνα που το μόνο που προβαλλει είναι το θράσος, η άγνοια, η παπαγαλία, η έλλειψη επαφής με το περιβάλλον, το ακαταλόγιστο και ο κουτσαβακισμός. Ποιος μπορεί να τον πάρει σοβαρά; Υποτίθεται ότι φροντίζει το μέλλον της χώρας κι αυτός νοιάζεται μόνο να περάσει πάνω από τον χαμηλό πήχυ της χύμα μετριότητας που έβαλε μόνος του για τον εαυτό του. Ελπίζω αυτή η θλιβερή εικόνα να είναι σύντομα παρελθόν. Δεν μας αξίζε

Όλγα Παναγιωτίδου: Το εγχείρημα για τη συσπείρωση του Κεντροαριστερού χώρου μοιάζει αβέβαιο σήμερα. Από την άλλη πλευρά, κάποιοι λένε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί στρατηγοί με άκαμπτες προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά λίγος στρατός και κυρίως απουσία προγραμματικού λόγου. Εσείς τι λέτε;

Γιώργος Α. Παπανδρέου: Δεν είμαι απαισιόδοξος. Το αντίθετο, μάλιστα. Ο χώρος συρρικνώθηκε μέσα στο τσουνάμι της κρίσης. Μιας κρίσης που δεν είχε προηγούμενο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία. Που βρήκε την ΕΕ ανέτοιμη. Μιας κρίσης, όπου η άρνηση των εταίρων μας και η τιμωρητική τους διάθεση μπορούσε να μας αναγκάσει να χρεοκοπήσουμε και να φύγουμε από το ΕΥΡΩ ή ακόμα και την ΕΕ μονομιάς.
Όμως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουν διαφανεί καθαρά οι αιτίες της κρίσης, οι εναλλακτικές που υπήρχαν και ποιες πολιτικές δυνάμεις έδειξαν υπευθυνότητα και ειλικρίνεια.
Με την απόσταση του χρόνου φαίνεται πόσο σημαντική ήταν η δημιουργία από το μηδέν ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης και μαζί, του μεγαλύτερου ιστορικά προγράμματος στήριξης για την Ελλάδα.
Με την απόσταση του χρόνου, φαίνεται πόσο σημαντική ήταν η μεταρρυθμιστική προσπάθεια που κάναμε, η σύγκρουση με τα κακώς κείμενα της χώρας. Τη διαφθορά, την κακοδιοίκηση, το πελατειακό σύστημα που ευνοεί τον ισχυρό και όχι τον πολίτη.

Οι επιλογές αυτές είχαν ένα μεγάλο κόστος. Όμως, όλοι πια καταλαβαίνουμε ότι αν δεν αγγίξουμε αυτά τα φαινόμενα δεν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα. Η επιλογή μιας επιφανειακής διαχείρισης της κρίσης με κύριο γνώμονα την πολιτική επιβίωση που επέλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι σαφές ότι δεν βελτιώνει αλλά χειροτερεύει την κατάσταση. Τουλάχιστον, την κατάσταση όπως τη βιώνει η Ελληνική κοινωνία.
Ούτε η ΝΔ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θέλησαν να καταλάβουν, ούτε καν να αναγνωρίσουν το βάθος των αιτιών που έχουν φέρει την Ελλάδα σε μια τραγική εποχή εξάρτησης και ανέχειας. Και έτσι, καταλήγουν να πουλάνε υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα.
Η Κεντροαριστερά έχει τώρα την ευκαιρία να συζητήσει σε βάθος και να πείσει ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Μπορούμε να πείσουμε τους πολίτες που αρκετά ψέματα και μύθους έχουν ακούσει τα τελευταία χρόνια. Με την αλήθεια και το θάρρος μας, θα πείσουμε.
Και για να μπορεί να γίνει αυτή η σε βάθος συζήτηση, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη προχωράμε – και σε αυτό και εγώ και άλλοι επέμεναν-, προχωράμε όλοι μαζί, αλλά ταυτόχρονα διατηρώντας την αυτονομία του κάθε φορέα.
Είναι ένας τρόπος να υποστηρίξουμε την ενοποίηση του χώρου, μέσα από το διάλογο, την όσμωση – όχι επιφανειακά και πρόσκαιρα. Φέρνουμε έναν πλουραλισμό ιδεών και αυτό είναι το θετικό. Παράλληλα, διαμορφώνουμε μια βάση αρχών και αξιών που μας ενώνει στο όραμα και στη δράση. Είναι ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για το χώρο μας, που παρά τα όποια άλλα προβλήματα, προσθέτει, δεν αφαιρεί.
Προτεραιότητές μας είναι οι νέες ιδέες, το σχέδιο για την Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, ο διάλογος με τους πολίτες, η κατανόηση όχι μόνο των αριθμών, αλλά της ανάγκης σεβασμού κάθε ανθρώπου και της δυνατότητας συμμετοχής του σε όσα αφορούν στη ζωή του.
Η μεγάλη αλλαγή που οραματιστήκαμε στον τρόπο που λειτουργεί το κράτος και οι θεσμοί, διακόπηκε απότομα από την κρίση και τις συνέπειές της.
Τώρα, ο προοδευτικός χώρος μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να συνεχίσει αυτήν την αναγκαία για τη χώρα προσπάθεια, προσαρμοσμένη στις νέες προκλήσεις.

ΟΠ: Στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί ένα κλίμα εσωστρέφειας και αντιπαλότητας που «ανάγκασαν» την Φώφη Γεννηματά να πάει σε έκτακτο συνέδριο. Σας προβληματίζει αυτή η εικόνα;

ΓΠ: Δεν μπορώ να μιλήσω για τις εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ. Σε κάθε περίπτωση η αναγέννηση του χώρου, όπως και κάθε γέννα, έχει τον πόνο της.
Για μένα πρωτεύει, μέσα από τις αρχές και τις αξίες μας, να επικεντρωθούμε στην επεξεργασία λύσεων, πραγματικά προοδευτικών και αλληλέγγυων για τον πολίτη.
Ο προοδευτικός χώρος θα ανακάμψει δυναμικά όσο δίνουμε χώρο στην ουσιαστική αυτή συζήτηση.
Γι’ αυτό, σημασία και αξία έχει η ουσιαστική αντιπαράθεση ιδεών γύρω από πολιτικές και προτάσεις. Στο χώρο της κεντροαριστεράς υπάρχουν διαφορές που αφορούν ιδέες και πολιτικές. Υπάρχουν και διαφορές που αφορούν προσωπικούς ανταγωνισμούς και συσχετισμούς δυνάμεων.
Όλα τα διαδικαστικά και οργανωτικά θέματα, που εντείνουν τις άγονες αντιπαραθέσεις μηχανισμών, κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην ενίσχυση του προοδευτικού χώρου.
Ας ξεφύγουμε από αυτά. Όταν κυριάρχησαν, το αποτέλεσμα ήταν τραγικό για τον προοδευτικό χώρο.
Έχουμε τόσα πολλά να κάνουμε και τόσα να αλλάξουμε με γνώμονα τα πραγματικά συμφέροντα του λαού και της χώρας. Ας επικεντρωθούμε σε αυτά.

ΟΠ: Ενώ όμως από τη μια συμβαίνουν αυτά, από την άλλη η κα Γεννηματά, στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έδειξε να επιταχύνει το βηματισμό για τη μετεξέλιξη της Συμπαράταξης σε ένα ενιαίο κόμμα.

ΓΠ: Η Φώφη Γεννηματά δεν είπε τίποτα διαφορετικό ή περισσότερο από όσα έχουν ειπωθεί μέχρι σήμερα. Και μακάρι κάποια στιγμή να βρεθούμε σε ένα σημείο που να έχουμε υπηρετήσει με συνέπεια και να έχουμε φέρει σε πέρας το στρατηγικό στόχο της πολιτικής μας ενότητας. Προφανώς και υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τον τρόπο που πρέπει να προχωρήσουμε. Αλλά σε γενικές γραμμές υπάρχει προσέγγιση.
Αν κάτι έχει σημασία, είναι τα πράγματα να γίνουν με τη σωστή σειρά. Θα το πω απλά. Πρώτα πρέπει να ξέρεις τι πιστεύεις και τι θέλεις και εν προκειμένω, τι προτείνεις, ποια πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης καταθέτεις προς τους πολίτες και ακολούθως αναζητάς το πώς θα το πετύχεις.
Όλα πρέπει να υπηρετούν αυτήν την ανάγκη, τους Έλληνες και τη χώρα. Τα άλλα έπονται.
Το γεγονός ότι, αυτή η απλή λογική δεν υπερίσχυσε στις προηγούμενες προσπάθειες, κατέστησε τα εγχειρήματα εκείνα ατελέσφορα.
Ελπίζω και πιστεύω ότι αυτή τη φορά θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε.

ΟΠ: Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί μεγάλη φθορά και ότι οι προοδευτικοί ψηφοφόροι που τον ψήφισαν, τον εγκαταλείπουν. Πως εξηγείται το γεγονός ότι η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να τους προσεγγίσει, αφήνοντας έτσι περιθώρια και για αυτοδυναμία της ΝΔ;

ΓΠ: Είναι πρόωρο να βγάζουμε συμπεράσματα για τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων στις επόμενες εκλογές. Ο χώρος μας έχει μια σταθερά ανοδική τάση, που δείχνει ότι έχει τις προϋποθέσεις να δημιουργήσει εκπλήξεις. Το κάλεσμά μας δεν είναι ψηφοθηρικό.

Το κάλεσμα είναι για συμμετοχή σε μια κοινή πορεία όπου όλοι θα συνδιαμορφώσουν τη νέα πλατφόρμα πολιτικής για τη χώρα.
Το Εθνικό μας Σχέδιο.
Πάντα βασισμένο στις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύουμε. Και με σεβασμό στις δημιουργικές απόψεις όλων όσων θέλουν να συμβάλουν.
Το κάλεσμα είναι για τη συγκρότηση μιας ισχυρής συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα μπορεί να προωθήσει την εναλλακτική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας απέναντι στη συντηρητική. Μια ισχυρή προοδευτική συμμαχία που θα μπορεί να επιβάλει τη συνεννόηση των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων, από την οποία και έχει ανάγκη ο τόπος.
Έτσι, θα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την απογοήτευση απέναντι στην πολιτική. Αυτή η απογοήτευση οδηγεί σε μια μοιρολατρεία για το μέλλον της χώρας. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Η ανύψωση ή η καταβαράθρωση της χώρας εξαρτάται από τη συμμετοχή τελικά των Ελλήνων – εντός και εκτός της χώρας, στην κοινή προσπάθεια.
Και αυτό διαφέρει ριζικά από την πολιτική αντίληψη που καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Ότι δηλαδή, θα βρούμε ένα νέο σωτήρα, μια μαγική λύση, κάτι που τελικά οδηγεί στο λαϊκισμό, τον αυταρχισμό, και τον δήθεν πατριωτισμό. Πατριωτικό είναι το αληθές, και μαζί, η ουσιαστική συμμετοχή όλων μας και η συμβολή μας στην αναζήτηση αποτελεσματικών λύσεων σε πραγματικά προβλήματα.
Πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ νόμισαν ότι υπήρχε μια μαγική συνταγή που θα μπορούσε να εξαφανίσει τις συνέπειες της κρίσης. Στην πορεία ανακάλυψαν ότι αυτό δεν ειναι εφικτό. Ότι δεν υπάρχει από μηχανής Θεός. Άλλοι πίστεψαν ότι με το ΣΥΡΙΖΑ, σε πολλά ζητήματα θα υπερισχύσουν οι αξίες της αριστεράς. Στην πορεία διαπίστωσαν μια διολίσθηση σε λογικές και πολιτικές περισσότερο ΑΝΕΛ παρά ΣΥΡΙΖΑ, περισσότερο δεξιάς πελατειακής αντίληψης, που ενισχύει τους κρατούντες και όχι τον πολίτη.
Πολλοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ είδαν τι σημαίνει «εναλλακτική» αλήθεια, πολύ πριν την εποχή Τραμπ.
Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία διέψευσε τις ελπίδες όσων ήθελαν να μετεξελιχθεί σε ένα κεντροδεξιό σύγχρονο κόμμα.
Με αυτά τα δεδομένα, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις ο προοδευτικός χώρος να αποκτήσει ένα νέο δυναμισμό, και ελπίζω όχι μόνο επειδή οι άλλες επιλογές είναι κακές αλλά επειδή οι προτάσεις που έχουμε είναι καλύτερες.

ΟΠ: Οι εξεταστικές επιτροπές βγάζουν εκτός διερεύνησης τη διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ, θεωρείτε ότι υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας ΣΥΡΙΖΑ- Καραμανλή;

ΓΠ: Μα σκόπιμα διαστεβλώνεται η ιστορική αλήθεια. Βολεύει φαίνεται και τις δύο πλευρές να ξεχάσουμε τις ευθύνες της διακυβέρνησης Καραμανλή στην αποδυνάμωση της χώρας, στη δημιουργία των προϋποθέσεων που έκαναν την Ελλάδα αδύναμο κρίκο της Ευρώπης, όταν ξέσπασε η κρίση. Αυτή η αντίληψη έχει οπαδούς πέρα από τη Νέα Δημοκρατία και στην κυβέρνηση ΑΝΕΛ- ΣΥΡΙΖΑ. Και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Γιατί; Γιατί έτσι, έμφαση δίνεται στις συνέπειες της κρίσης και όχι στις αιτίες που την προκάλεσαν. Με αυτόν τον τρόπο, η δεξιά και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, επιχειρούν να συμπιέσουν τον προοδευτικό χώρο, αλλά και να δικαιολογήσουν την αντιμνημονιακή ρητορεία τους, με την οποία δημαγωγούσαν την πρώτη περίοδο της κρίσης. Κάτι που και τώρα συνεχίζουν, προκειμένου να αποσιωπήσουν τις δικές τους ευθύνες σε σχέση με τις δικές τους επιλογές.
Έτσι όμως, το κακό γίνεται διπλό. Από τη μια χάνεται η αλήθεια και από την άλλη, όσοι υπηρετούν αυτή την αντίληψη, δεν έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, είναι κακό για τους Έλληνες και τη χώρα, καθώς και οι δύο αυτές πολιτικές δυνάμεις παραμένουν μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης του – σε μια κρίσιμη περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη τη συνεννόηση όλων των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων και μάλιστα, με όρους αλήθειας όσον αφορά τουλάχιστον την προσέγγιση και επίλυση του ελληνικού προβλήματος.
Και δεν χρειάζεται να ακούσετε μόνο εμάς για τις πραγματικές ευθύνες, διαβάστε την Έκθεση της Ευρωβουλής ή για τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, διαβάστε την Έκθεση GRECO του 2015. Το αναφέρω γιατί, αν δεν αναδείξουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, δεν θα δώσουμε ουσιαστική λύση.

ΟΠ: Η Βουλή καλείται τις επόμενες ημέρες να ψηφίσει τη συμφωνία με τους δανειστές. Η κυβέρνηση τη χαρακτηρίζει «ισορροπημένη» και προτάσσει τα λεγόμενα αντίμετρα. Η αντιπολίτευση θα την καταψηφίσει στο σύνολό της. Ορθώς πράττει;

ΓΠ: Η κυβέρνηση είχε πολλές ευκαιρίες να λειτουργήσει συναινετικά σχετικά με τη στρατηγική και τις συμφωνίες που γίνονται με τους δανειστές. Ξεκινώντας από τότε που ήταν αντιπολίτευση. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της Νέας Δημοκρατιάς την εποχή της πρώτης δανειακής σύμβασης. Είναι κάτι που προσωπικά, κυριολεκτικά έζησα στο πετσί μου και πλήρωσα ακριβά όταν επέλεξα να προτάξω το εθνικό συμφέρον και να αναλάβω τις ευθύνες μου.
Τώρα πληρώνει ο Ελληνικός λαός πολλά περισσότερα λόγω της μικροκομματικής και θα έλεγα μη πατριωτικής πολιτικής της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως, μετά από αυτή τη στάση και την έλλειψη οποιασδήποτε ουσιαστικής ενημέρωσης και συνεργασίας με την αντιπολίτευση για τα μέτρα αυτά, είναι ώρα πρώτα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες.
Είναι απαράδεκτο η χώρα να έχει εγκλωβιστεί σε ατελείωτα μνημόνια ως αποτέλεσμα αδιέξοδων επιλογών.
Η χώρα πρέπει και μπορεί να ανακάμψει.
Αλλά μέσω αυτής της βαριάς συμφωνίας, ακόμη και αν οι αγορές αντιδράσουν κάπως καλύτερα και η χώρα πάρει μια ανάσα μετά από δύο χαμένα χρόνια, που οι πολίτες τα πλήρωσαν με τεράστιο κόστος, ουσιαστική διέξοδος για την Ελληνική κοινωνία δεν θα έχει δημιουργηθεί.
Θα μπορέσει κανείς να δώσει πίσω στους Έλληνες όσα έχασαν αυτά τα δύο χρόνια χωρίς να υπάρχει λόγος; Φοβάμαι πως όχι – και η ευθύνη βαραίνει τόσο τη σημερινή κυβέρνηση όσο και τη ΝΔ.

ΟΠ: Τι τελικά φταίει και η Ελλάδα παραπαίει και μετά από θυσίες τόσων ετών δεν βγαίνουμε από τη δίνη της κρίσης;

ΓΠ: Από την αρχή της οικονομικής κρίσης τόνιζα ότι δεν θα μπορέσουμε να ανακάμψουμε αν όλη η έμφαση δίνεται στις οριζόντιες περικοπές κι όχι στις μεταρρυθμίσεις. Και τι είδους μεταρρυθμίσεις; Αυτές που χτυπούν την σπατάλη και τη διαφθορά μέσα από την καλύτερη διακυβέρνηση. Ένα χτυπητό παράδειγμα είναι αυτό που πετύχαμε με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Κερδίζουμε περίπου 3 δις τον χρόνο. Όσο δηλαδή ένας ολόκληρος ΕΝΦΙΑ. Αυτές τις μεταρρυθμίσεις έπρεπε ως χώρα να συνεχίσουμε αντί να επιβαρύνουμε τον Έλληνα πολίτη με νέους φόρους και περικοπές για να συντηρηθεί ένα παρασιτικό και πελατειακό σύστημα, που βολεύει τους λίγους και ισχυρούς.
Σκεφτείτε, αν αυτές οι αλλαγές είχαν συνεχιστεί αντί να σταματήσουν μετά από δύο χρόνια, δηλαδή το 2011, πόσο διαφορετικά και πολύ καλύτερα θα ήταν τα πράγματα.
Το πρόβλημα της χώρας ήταν και είναι πρωτίστως πολιτικό, είναι πρόβλημα Δημοκρατίας και λειτουργίας των θεσμών. Το ότι βρεθήκαμε ο αδύναμος κρίκος την εποχή που η παγκόσμια οικονομική κρίση έπληξε την Ευρώπη, ήταν αποτέλεσμα αυτού του προβλήματος. Αυτό το έλλειμμα Δημοκρατίας, είναι που επέτρεψε στην τότε κυβέρνηση της δεξιάς να υπερδιπλασιάσει το χρέος και να αφήσει την τελευταία μόνο χρονιά, το 2009, ένα τεράστιο έλλειμμα.
Η μάχη επομένως, εκεί πρέπει να επικεντρωθεί. Στην αλλαγή ενός πολιτικο-οικονομικού συστήματος που παράγει αντί να λύνει προβλήματα και κρατά σε ομηρία τους πολίτες και τη χώρα. Οι υγιείς παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις του τόπου δεν μπορούν να αναπνεύσουν.
Για να βγούμε από τη δίνη της κρίσης χρειάζεται να γίνουν πολλά πράγματα παράλληλα. Χρειάζεται καταρχήν ένα συνολικό σχέδιο ανάπτυξης για τη χώρα. Χρειάζεται να προχωρήσουν άμεσα προοδευτικές, δομικές μεταρρυθμίσεις. Χρειάζεται να καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία, η πελατειακή νοοτροπία, ώστε να προσελκύσουμε επενδύσεις. Όπως ανέφερα και πριν, η κυβέρνηση με την πολιτική που επέλεξε μας έκανε να χάσουμε πολύτιμο χρόνο και χρήμα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, από την άλλη πλευρά, λόγω της συντηρητικής πλειοψηφίας στα κέντρα λήψης αποφάσεων της ΕΕ, επέλεξαν το δρόμο της λιτότητας χωρίς αναπτυξιακή λογική.
Όμως, πρέπει να παλέψουμε.
Κρίσιμο είναι να αλλάξουμε την παραγωγική μας δομή ώστε να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.
Την ανανεώσιμη ενέργεια, την ποιοτική αγροτική παραγωγή και μεσογειακή/κρητική διατροφή, τις ιχθυοκαλλιέργειες, την ερευνα και την καινοτομία, τον εφοπλισμό, την αναμόρφωση της παιδείας και της υγείας, ώστε να παρέχουμε σωστές υπηρεσίες όχι μόνο στους Έλληνες αλλά και να κερδίσουμε όπως και πολλές άλλες χώρες από την προσφορά υπηρεσιών σε αυτούς τους τομείς στην παγκόσμια αγορά. Δείτε τι έκανε η Κύπρος στον τομέα της παιδείας, όπου πια έχει δεκάδες χιλιάδες μη Κύπριους φοιτητές να φοιτούν επί πληρωμή στα δικά τους ιδρύματα.
Και τελικά, πρέπει να αξιοποιήσουμε και τα ελληνικά μυαλά εντός και εκτός Ελλάδας. Αυτό σημαίνει σύστημα αξιοκρατικό, επιχειρησιακά έξυπνο στον δημόσιο τομέα.

ΟΠ: Εδώ και χρόνια παρατηρείται αυτό το ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, το φαινόμενο «braindrain» ή αλλιώς φυγή μυαλών. Χιλιάδες άνθρωποι με ιδιαίτερα υψηλά προσόντα, που έχασαν την εργασία τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Μπορεί να γίνει κάτι για την ανάσχεση αυτού του φαινομένου;

ΓΠ: Όταν η αντίληψη που επικρατούσε για την εργασία ήταν να βρει ο νέος θέση στο δημόσιο, αλλά το δημόσιο το συντηρούσε ο ιδιωτικός τομέας και τα δάνεια, κάποια στιγμή το μοντέλο αυτό θα κατέρρεε.
Σύμφωνα με μια ανάλυση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, πρώτος λόγος για τη μετανάστευση είναι η αναξιοκρατία και διαφθορά. Δηλαδή, η έλλειψη σιγουριάς και προοπτικής. Πώς να μη φύγουν οι νέοι όταν δεν υπάρχει προοπτική εξέλιξης; Όταν δεν υπάρχει αξιοκρατία; Όταν υπάρχει υπερφορολόγηση που έχει τσακίσει πολλά επαγγέλματα; Είδαμε τι έγινε τελευταία με τους ελεύθερους επαγγελματίες και όσους έχουν ατομικές ή μικρές επιχειρήσεις.
Όμως, εάν η Ελλάδα αρχίσει να αλλάζει, θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επιστροφή πολλών από τους νέους που ξενιτεύτηκαν.
Αυτοί θα αποτελέσουν μια δυναμική μαγιά για μια σε βάθος αλλαγή του παραγωγικού ιστού. Αλλά θα εναι πολύτιμοι και στο δημόσιο έχοντας αποκτήσει τεράστια εμπειρία στο εξωτερικό. Αρκεί να αξιοποιηθεί πραγματικά η εμπειρία τους. Δηλαδή, να μην βρουν εμπόδια και προσκόμματα από κατεστημένα που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα.
Στόχος μας πρέπει να είναι, όσοι έφυγαν με την κρίση να γυρίσουν πίσω. Τους έχουμε ανάγκη. Και αυτό μπορεί να γίνει αν τους δώσουμε κίνητρα. Αν προωθηθεί η καινοτομία. Αν οι τράπεζες μπορέσουν να στηρίξουν πάλι την επιχειρηματικότητα. Αν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και δυνατότητες εξέλιξης. Γι’ αυτό είπα και πριν ότι χρειάζονται πολλές παράλληλες πρωτοβουλίες, χρειάζεται σχέδιο.

ΟΠ: Βρεθήκατε στο Πεκίνο, προσκεκλημένος της κυβέρνησης για να συμμετάσχετε ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Διεθνές Συνέδριο «Μια ζώνη, ένας Δρόμος». Πώς βλέπετε το ρόλο της Κίνας στο παγκόσμιο ανταγωνισμό και ειδικότερα πώς εκτιμάτε να εξελίσσονται οι εμπορικές σχέσεις της Κίνας με την Ελλάδα;

ΓΠ: Η Κίνα παίζει έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία. Είναι σημαντικό λοιπόν, σε μια εποχή εσωστρέφειας και απομονωτισμού, το ότι προωθεί ένα σχέδιο εξωστρεφές, το «μια Ζώνη, ένας Δρόμος»(OBOR), εμπνευσμένο από τον ιστορικό Δρόμο του Μεταξιού. Το σχέδιο αυτό για να πετύχει, χρειάζεται τη σύμπραξη πολλών χωρών, διεθνών οργανισμών, της τοπικής αυτοδιοίκησης, μη κυβερνητικών φορέων, αλλά και την ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών.
Μέσα από την υλοποίησή του έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει τεράστιες αναπτυξιακές προοπτικές αλλά και να προωθήσει την ειρήνη μέσα από την αλληλοεξάρτηση και τη συνεργασία των λαών. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η κινεζική ηγεσία υποστηρίζει ότι θα είναι ένα σχέδιο βασισμένο στη βιώσιμη ανάπτυξη, το σεβασμό του περιβάλλοντας και τη χρήση της τεχνολογίας στην υπηρεσία του ανθρώπου.
Η Σοσιαλιστική Διεθνής, τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει έναν υψηλού επιπέδου διάλογο με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας για σημαντικά θέματα, όπως η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και συμφωνήσαμε να τον συνεχίσουμε.
Στις συνομιλίες μου στο Πεκίνο, αναφερθήκαμε και στο πώς η Ελλάδα, με κέντρο τον Πειραιά μπορεί να αποτελέσει έναν σημαντικό κόμβο της πρωτοβουλίας αυτής. Αρκεί να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες που ανοίγονται. Με την Κίνα μπορούμε να συνεργαστούμε στενά στον τουρισμό, τη ναυτιλία, τον χρηματοπιστωτικό τομέα, την έρευνα και την καινοτομία. Είμαστε σε καλό δρόμο, είναι μια στρατηγική σχέση που πρέπει να χτίσουμε σταθερά, με σχέδιο και συνέπεια.

. Η έγκαιρη εκδήλωση συμμετοχής στις Εργασίες της 3ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, με τη συμπλήρωση της ΕΙΔΙΚΗΣ ΦΟΡΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς θα συμβάλλει ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ στη γενικότερη προετοιμασία και εξεύρεση της αναγκαίας υποδομής που θα απαιτηθεί για την πραγματοποίηση της ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ (αίθουσα, υλικοτεχνική υποδομή κ.λπ.).

Υπενθυμίζεται ότι,
Δικαίωμα συμμετοχής στη ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ έχουν όλα τα ΜΕΛΗ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.
Προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους είναι η συμπλήρωση της ΕΙΔΙΚΗΣ ΦΟΡΜΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ.

ΦΟΡΜΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ