ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ :Νέα ελπιδοφόρα θεραπευτική μέθοδος

Πρωτεΐνη κατά όγκων

ΛΟΝΔΙΝΟ
Πρωτεΐνη που μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη των όγκων στον πιο συνηθισμένο καρκίνο του εγκεφάλου ανακάλυψε ομάδα επιστημόνων από την Ιταλία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Η παρουσίαση της νέας, πολλά υποσχόμενης, θεραπευτικής μεθόδου έγινε χθες από την έγκυρη ιατρική επιθεώρηση Nature.

Αυτό που κατάφεραν οι επιστήμονες είναι να συγκρατήσουν την ανάπτυξη των εγκεφαλικών κακοηθών όγκων σε τρωκτικά, στο εργαστήριο, εγχύοντας μια πρωτεΐνη στον εγκέφαλό τους. Η ελπίδα όλων είναι ότι η μελέτη αυτή θα ανοίξει δρόμους για νέα θεραπευτική μέθοδο του γλοιοβλαστώματος.

Το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα είναι ένας ταχέως αναπτυσσόμενος όγκος των νευρογλοιακών κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος και ο πιο κοινός και θανατηφόρος τύπος εγκεφαλικού όγκου. Η μέση επιβίωση των πασχόντων δεν φτάνει ούτε το ένα έτος, ενώ λιγότεροι από το 5% των ασθενών ξεπερνούν τα πέντε χρόνια ζωής παρά την επιθετική θεραπεία.

Η πρωτεΐνη των οστών ΒΜΡ4Ο κορυφαίος Ιταλός ειδικός στα βλαστοκύτταρα, Αντζελο Βέσκοβι, εξηγεί με δυο λόγια το μηχανισμό της νέας αυτής μεθόδου. «Ουσιαστικά ανακαλύψαμε ότι όταν τα καρκινικά βλαστοκύτταρα του γλοιοβλαστώματος έρχονται σε επαφή με τις πρωτεΐνες, πυροδοτείται ένας μηχανισμός που πρώτα εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό τους και μετά καθορίζει την εξέλιξή τους σε φυσιολογικά εγκεφαλικά κύτταρα».
Η πρωτεΐνη που χρησιμοποιήθηκε είναι η μορφογενετική πρωτεΐνη των οστών ΒΜΡ4. Αυτή ενεργοποιεί τους υποδοχείς ΒΜΡ που παίζουν επίσης ρόλο στη φυσιολογική ανάπτυξη. Αντί όμως να σκοτώσει τα καρκινικά βλαστοκύτταρα, η πρωτεΐνη τα αναγκάζει να διαφοροποιηθούν και να γίνουν καλοήθη, μη καρκινικά.
«Η έγχυση της ΒΜΡ4 ή η χορήγηση φαρμάκων που μιμούνται τις ιδιότητές της, σε συνδυασμό με τις κλασικές θεραπείες, μπορούν να μειώσουν τη θνησιμότητα των πασχόντων από γλοιοβλάστωμα», είπε ο Βέσκοβι, προειδοποίησε όμως να μην καλλιεργηθούν ελπίδες ως προς την άμεση θεραπεία του καρκίνου. «Θα χρειαστούν άλλα δύο χρόνια πριν αρχίσουν τα πειράματα στον άνθρωπο», επισήμανε.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι στα πειράματα με ποντίκια, εκείνα που πήραν ψευδοφάρμακο ψόφησαν σε τρεις μήνες ενώ τα άλλα που πήραν την πρωτεΐνη παρέτειναν τη ζωή τους, χωρίς πάντως να αναφέρεται πόσο. Για να νοσήσουν, στα τρωκτικά τους είχαν χορηγηθεί ενέσιμα κύτταρα του ανθρώπινου γλοιοβλαστώματος.

Πηγή:Ελευθεροτυπία,enet.gr/online/online_text/c=111,id=90691732

Ανθρώπινες καρδιακές βαλβίδες από εμβρυικά κύτταρα

Ανθρώπινες καρδιακές βαλβίδες καλλιεργήθηκαν για πρώτη φορά στο εργαστήριο από βλαστικά κύτταρα που απομονώθηκαν από το αμνιωτικό υγρό που περιβάλλει τα έμβρυα στη μήτρα.



Η τεχνική υπόσχεται να επιδιορθώσει ορισμένες βλάβες σε παιδιά που γεννιούνται με ανωμαλίες της καρδιάς. Η κεντρική ιδέα είναι να δημιουργούνται νέες βαλβίδες στο εργαστήριο καθώς η εγκυμοσύνη προχωρά και να είναι έτοιμες για μεταμόσχευση όταν γεννηθεί το παιδί με το πρόβλημα, δήλωσε ο Δρ Σάιμον Χέρστρουπ, επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, μιλώντας στο συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας στο Σικάγο.



Οι ερευνητές απομόνωσαν αμνιωτικό υγρό από έγκυες εθελόντριες εισάγοντας στη μήτρα μια βελόνα κατά την αμνιοκέντηση, μια προγεννητική εξέταση που πραγματοποιείται συνήθως σε εγκύους άνω των 35 ετών. Από το υγρό αυτό απομονώθηκαν βλαστικά κύτταρα που είχαν αποκολληθεί φυσιολογικά από το έμβρυο.

Τα κύτταρα τοποθετήθηκαν σε ένα καλούπι με σχήμα καρδιακής βαλβίδας που δημιουργήθηκε από βιοδιασπώμενο πλαστικό. Μέσα σε ενάμισι μήνες οι ερευνητές καλλιέργησαν με αυτό τον τρόπο 12 βαλβίδες.

Εργαστηριακά τεστ έδειξαν ότι οι βαλβίδες ήταν λειτουργικές, ωστόσο η αποτελεσματικότητά τους θα εξεταστεί σε νέα σειρά πειραμάτων σε πρόβατα που αναμένεται να διαρκέσει δύο χρόνια.





Σήμερα, οι καρδιακές βαλβίδες που χρησιμοποιούν οι καρδιοχειρουργοί προέρχονται από χοίρους ή από πτωματικούς δότες, και συχνά έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής.

Οι επιστήμονες ελπίζουν τώρα ότι οι καλλιεργημένες βαλβίδες θα αποδειχθούν πιο ανθεκτικές, ενώ είναι πιθανό να έχουν και τη δυνατότητα να μεγαλώνουν μαζί με την καρδιά των νεαρών ασθενών.



Προβλήματα στην καρδιά καταγράφονται περίπου στο 1% των νεογνών στις ΗΠΑ. Ελαττώματα στις βαλβίδες εντοπίζονται με υπερηχογράφημα από την 20ή εβδομάδα της κύησης. Τουλάχιστον το ένα τρίτο των νεογνών με το πρόβλημα μπορεί να ωφεληθεί από νέες βαλβίδες.



Πηγή: news.in.gr, με πληροφορίες από Associated Press, http://www.cts.usc.edu/hpg-heartvalvesurgery.html

Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Τι είναι φλεβοκομβική βραδυκαρδία;

Φυσιολογικά ο φλεβόκομβος βηματοδοτεί την καρδιά με συχνότητα από 50-100 παλμούς ανά λεπτό. Εάν η συχνότητα κατεβεί κάτω από 50 παλμούς ανά λεπτό τότε μιλάμε για φλεβοκομβική βραδυκαρδία.

Αίτια:

Φάρμακα και ιδιαίτερα οι β-αναστολείς, λόγω της ευρείας χρήσης αυτών για την θεραπεία της στεφανιαίας νόσου και της αρτηριακής υπέρτασης
Υποθυρεοειδισμός
μυξοίδημα
ο ίκτερος
το γλαύκωμα
η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση
λοιμώδη νοσήματα κατά το στάδιο της αναρρώσεως κ.ά.

Πως γίνεται η διάγνωση της φλεβοκομβική βραδυκαρδίας;

Με το απλό ηλεκτροκαρδιογράφημα.Στο ΗΚΓ παρατείνεται το διάστημα Τ-Ρ (διαστολική περίοδος).

Ποια η θεραπεία της φλεβοκομβική βραδυκαρδίας;

Προτεραιότητα δίνουμε στην καταπολέμηση του αιτιου που την προκαλεί.
Εάν επιμένει και ο πάσχων έχει συμπτώματα όπως ζάλη η λιποθυμικά επεισόδια τίθεται καρδιακός βηματοδότης.

Πηγές:incardiology.gr και Καρδιολογία Π.Τούτουζα-κεφ.αρρυθμίες

!!Παρτίδα πλαστών ταινιών μέτρησης του σακχάρου!!


Πλαστές ταινίες μέτρησης του σακχάρου κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά, δείχνοντας λανθασμένες μετρήσεις.

Όπως ανακοίνωσε η εταιρεία LifeScan, της Johnson & Johnson Ελλάς ΑΕΒΕ, έχουν εισαχθεί στη χώρα μας 2.300 συσκευασίες των 50 με πλαστές ταινίες μέτρησης, εκ των οποίων 1.100 συσκευασίες διατέθηκαν σε 130 φαρμακεία.

Οι ταινίες αυτές χρησιμοποιούνται για τον μετρητή σακχάρου του αίματος «OneTouch Ultra».

Καθώς είναι δύσκολο να διαχωρίσει κανείς την πλαστή από τη γνήσια ταινία και προκειμένου να μη δημιουργηθούν προβλήματα με τη ρύθμιση του σακχάρου, η εταιρεία συμβουλεύει τους διαβητικούς ασθενείς που χρησιμοποιούν τον παραπάνω τύπο μετρητή να επικοινωνήσουν με το Τμήμα Εξυπηρέτησης Πελατών στα τηλέφωνα 800-11-78888, 210-6875.770 και για τη Θεσσαλονίκη στο 2310-392301.

Oι προβληματικές παρτίδες έχουν αριθμό 2625258 και ημερομηνία λήξης 07/2007.


Πηγή: in.gr

ΤΣΙΜΠΗΜΑ ΤΣΟΥΧΤΡΑΣ-ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ


Με αφορμή τα πρόσφατα δημοσιεύματα σε εφημερίδες αλλά και τα ρεπορτάζ σε τηλεοπτικά κανάλια σχετικά με την "επιδρομή" κοπαδιών από μέδουσες στα νερά της Μεσογείου, που ίσως κατευθυνθούν και προς την Ελλάδα, πιστεύω ότι οι παρακάτω οδηγίες θα φανούν χρήσιμες.

Η επαφή με τις τσούχτρες σπάνια οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα και μόνο σε ορισμένα ευαίσθητα και αλλεργικά άτομα.

Τα συμπτώματα μετά από μια επαφή – κέντρισμα από τσούχτρα ή μέδουσα είναι, (ανάλογα με την περίπτωση, δηλαδή αν είναι βαριά ή ελαφριά)τα εξής:

• Πόνος σαν κάψιμο, πολλές φορές έντονος, κοκκίνισμα του δέρματος και σε μερικές περιπτώσεις αποτύπωση στο δέρμα τμήματος της μέδουσας ή τσούχτρας που σας κέντρισε.
• Ναυτία ή και δυσκολία αναπνοής.
• Πτώση πίεσης.
• Ταχυκαρδία.
• Κεφαλαλγία, εμετός, διάρροια, σπασμός των βρόγχων, δύσπνοια.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΙΚΟΥ!

Εκείνο που πρέπει να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε την κατάσταση αρχικά μόνοι σας, κάνοντας τις παρακάτω ενέργειες:


1. Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα στο σώμα σας πλοκάμια της τσούχτρας όχι με γυμνά χέρια διότι αυτό θα οδηγήσει σε κόλλημα των πλοκαμιών στα χέρια σας και κατά συνέπεια μεταφορά του ερεθισμού και στα χέρια σας.

2. Ξέπλυνετε την περιοχή του τσιμπήματος με άφθονο θαλασσινό νερό. Αν δεν υπάρχει καλύτερος και προσφορότερος τρόπος γεμίστε την χούφτα σας με άμμο και τρίψτε το σημείο του σώματος που είναι κολλημένα τα πλοκάμια της τσούχτρας.
Σε καμία περίπτωση μην χρησιμοποιήσετε γλυκό νερό, γιατί αυτό ενδεχομένως να ενεργοποιήσει τυχόν κεντριά που έχουν μείνει στο δέρμα σας.

3. Τοποθετείστε στο σημείο του τσιμπήματος πάγο ή κρύες κομπρέσες. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα.

4. Αλείψτε την πάσχουσα περιοχή με κορτιζονούχο κρέμα. Η κρέμα αυτή περιορίζει την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και ανακουφίζει γρήγορα από το τσούξιμο και την φαγούρα. Αν δεν υπάρχει τέτοια κρέμα χρησιμοποιείστε κομπρέσες με ξυδόνερο (1 μέρος ξύδι και 3 νερό). Με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζετε η φαγούρα και το τσούξιμο.

5. Πάρτε κάποιο χάπι αντισταμινικό. Με το χάπι αντιμετωπίζονται συστηματικότερα τα συμπτώματα. Η ανάγκη για χάπια τέτοιου είδους είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση του προσβληθέντος δέρματος.

6. Τέλος αν τα συμπτώματα είναι έντονα και ιδιαίτερα αν δεν υποχωρούν μετά την εφαρμογή των τοπικών μέτρων ίσως απαιτηθεί η διενέργεια κάποιας ενέσεως κορτιζόνης.

Σε περίπτωση που κάποιος στην παραλία υποστεί από το τσίμπημα αναφυλακτικό σοκ, ΚΑΛΕΣΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Πηγή:iatronet.gr

Το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο

Το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο είναι μια σημαντική νόσος ή οποία τα τελευταία χρόνια αρχίζει και βρίσκει την απαιτούμενη προσοχή από τον ιατρικό κόσμο και το κοινωνικό σύνολο γενικότερα.

Γιατί συμβαίνουν άπνοιες στον ύπνο;

Κατα τη διάρκεια του ύπνου, σε μερικά άτομα, οι μαλακοί ιστοί των ανώτερων αεροφόρων οδών χαλαρώνουν τόσο ώστε τελικά αποκλείουν τελείως την δίοδο του αέρα προς τους πνεύμονες.
Κατά την διάρκεια αυτής της απόφραξης παρατηρείται συνήθως ροχαλητό και όσο η απόφραξη παρατείνεται όλο και περισσότερο μειώνεται η οξυγόνωση του αίματος και των ιστών του σώματος και το ροχαλητό επιδεινώνεται.
Τελικά ο ασθενής ξυπνά ξαφνικά, συνήθως αναζητώντας αέρα, και αμέσως ξανακοιμάται. Αυτός ο κύκλος μπορεί να επαναλλαμβάνεται συνεχώς κάθε νύκτα, χωρίς να το αντιλαμβάνεται ο ασθενής.

Καθώς το συγκεκριμένο άτομο δεν απολαμβάνει τον κανονικό βαθύ ύπνο διάφορες αλλαγές συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύκτας.
Στην πρωινή έγερση, αυτός ο ασθενής είναι συνήθως κουρασμένος και η ημερήσια υπνηλία αποτελεί ένα πρωταρχικό σύμπτωμα.
Η αποφρακτική άπνοια στον ύπνο συνοδεύεται επίσης με διαταραχές στην σεξουαλικότητα, διαταραχές μνήμης, προσοχής και αλλαγές στην προσωπικότητα, όπως για παράδειγμα έντονη ευερεθιστότητα.

Ως κανόνας, η άπνοια στον ύπνο αναγνωρίζεται αρχικά από τον/την συνοδό του κρεβατιού.

Ο τυπικός ασθενής είναι ένα παχύσαρκο άτομο με αρτηριακή υπέρταση, ενώ περίπου 17% των παχύσαρκων παιδιών παρουσιάζουν σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο.
Όπως και άλλες αιτίες ημερήσιας υπνηλίας, το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο δημιουργεί αυξημένες πιθανότητες για ατυχήματα (όπως οδικά ή εργατικά).
Επιπροσθέτως, συνδυάζεται με αυξημένο κίνδυνο ανθεκτικής στα φάρμακα αρτηριακής υπέρτασης, καρδιακών αρρυθμιών, οξέως εμφάγματος του μυοκαρδίου και μερικές φορές καταλήγει στο θάνατο.
Το σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο, όταν συνδυάζεται με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, αυξάνει την πιθανότητα καρδιακής ή αναπνευστικής δυσλειτουργίας και ανεπάρκειας.

Η διερεύνηση του συνδρόμου απνοιών γίνεται με την εφαρμογή διαφόρων εξετάσεων και καταλήγει στην πολυσωματοκαταγραφική μελέτη. Το οξυγόνο κατά την διάρκεια της εξέτασης διαπιστώνεται συνήθως οτι μειώνεται σε επικίνδυνα επίπεδα και διαπιστώνονται πολλές ταχυ- ή βραδυ- αρρυθμίες.

Η θεραπεία περιλαμβάνει απώλεια σωματικού βάρους, απαγόρευση χρήσης αλκοόλ ειδικά πριν τον ύπνο, πλάγια θέση σώματος κατά την διάρκεια του ύπνου.
Όμως η πρωταρχική θεραπεία του συνδρόμου και συχνά η μόνη εφικτή πρακτικά είναι η εφαρμογή ειδικής ρινικής μάσκας- ή αλλιώς cpap mask- κατά τη διάρκεια του ύπνου, με την οποία χορηγείται αέρας υπό πίεση στις ανώτερες αεροφόρες οδούς, τέτοια ώστε να παραμένουν ανοικτές και να αποφεύγονται οί άπνοιες.
Για να δειτε μια τέτοια μάσκα πατήστε εδω:
http://www.cpap.com/viewImage.php?PNum=2161&Image=BreatheX-CPAP-Detached-Usage-Left.jpg

Σε πολλές περιπτώσεις ασθενών με σύνδρομο άπνοιας στον ύπνο έχουν σημαντική εφαρμογή ειδικές χειρουργικές τεχνικές πλαστικής αποκατάστασης των ιστών του φάρυγγα.

Πηγή:anapnoi.net

Ακόμα ένας ασθενής ξαναστέκεται όρθιος χάρη σε εγκεφαλικό βηματοδότη-Ευαγγελισμός για ζωή

Μια εμφυτεύσιμη συσκευή που διεγείρει ηλεκρικά τον εγκέφαλο, όπως οι βηματοδότες διεγείρουν την καρδιά, επέτρεψε σε έναν 21χρονο, που ξύπνησε μια μέρα χωρίς να μπορεί να κρατήσει ορθό το σώμα του, να ξαναπερπατήσει φυσιολογικά μέσα σε δύο ημέρες.

Η εντυπωσιακή μέθοδος εφαρμόστηκε για τη φορά στον κόσμο πριν από δύο μήνες, από την ομάδα του Δρ. Δαμιανού Σακά στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός.Σύμφωνα με ρεπορτάζ στα Νέα της Τρίτης, ακόμα 1.000 άτομα που πάσχουν από διάφορες μορφές δυστονίας, δηλαδή έλλειψη συντονισμού στις κινήσεις του σώματος, έχουν απευθυνθεί στο νοσοκομείο, και 100 από αυτούς έχουν ήδη κριθεί κατάλληλοι για την επέμβαση.

Ο 21χρονος Κώστας Γαρνέλης παρουσίασε «καμπτομορφία» ξαφνικά πριν από δύο μήνες: «Ξύπνησε ένα πρωί με ελαφρύ πόνο στον αυχένα [...] Μέχρι το μεσημέρι δεν μπορούσα να κρατήσω όρθο το κεφάλι μου». Μέσα σε τρεις ημέρες, ο Κώστας μπορούσε να κινείται μόνο σκυμένος, με το κεφάλι να κρέμεται μέχρι τα γόνατα.Αν και η αιτιολογία της πάθησης δεν διευκρινίστηκε, ο βηματοδότης αποδείχθηκε θαυματουργός.

Στη διάρκεια της επέμβασης, διάρκειας περίπου επτά ωρών, και ενώ ο ασθενής διατηρούσε τις αισθήσεις του και μιλούσε, οι γιατροί εμφύτευσαν στο θώρακά του έναν βηματοδότη με ηλεκτρόδια που διέρχονται από την περιοχή του λαιμού και καταλήγουν σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου.

Παρόμοιοι βηματοδότες χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον, και σε ορισμένες περιπτώσεις και για την καταπολέμηση της μείζονος κατάθλιψης σε άτομα που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

Η ομάδα του Δρ. Σακά είναι η πρώτη που εφαρμόζει τη μέθοδο κατά της καμπτομορφίας.

Πρώτη ασθενής που υποβλήθηκε στην επέμβαση ήταν η 27χρονη Μαρία Τσεκούρα από το Αγρίνιο, η οποία παρέμενε επί τρία χρόνοα καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο αλλά μπόρεσε να περπατήσει σχεδόν τελείως φυσιολογικά μόλις μία ημέρα μετά το χειρουργείο.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο τηλέφωνο 210 7229250.

Πηγή:in.gr

Χρόνια παγκρεατίτιδα

Οταν υπάρχει συνεχής βλάβη του ήπατος, μπορεί να εγκατασταθεί χρόνια παγκρεατίτιδα. Η χρόνια παγκρεατίτιδα επισυμβαίνει όταν τα παγκρεατικά ένζυμα επιτίθενται και καταστρέφουν το πάγκρεας και τους παρακείμενους ιστούς, προκαλώντας ουλές και πόνο.

Η συνήθης αιτία χρόνιας παγκρεατίτιδας είναι η πολυετής κατάχρηση οινοπνεύματος, αν και η χρόνια μορφή μπορεί να εμφανιστεί μετά από μόλις ένα επεισόδιο, ειδικά όταν ο παγκρεατικός πόρος είναι κατεστραμμένος. Η καταστροφή του πόρου προκαλεί τη φλεγμονή του παγκρέατος, την ιστική καταστροφή και τη δημιουργία ουλών.
Οι συνήθεις αιτίες χρόνιας παγκρεατίτιδας είναι:
- Αλκοολισμός.
- Αποφραγμένος ή στενωμένος παγκρεατικός πόρος λόγω τραύματος ή απόφραξης λόγω ψευδοκύστεων.
- Κληρονομικότητα.
- Άγνωστη αιτία (ιδιοπαθής).

Η βλάβη από την κατάχρηση οινοπνεύματος μπορεί να μην είναι εμφανής για πολλά χρόνια και ξαφνικά το άτομο να έχει ένα οξύ επεισόδιο παγκρεατίτιδας. Ο αλκοολισμός ευθύνεται για την εμφάνιση χρόνιας παγκρεατίτιδας σε περισσότερο από το 70% των περιπτώσεων. Αυτή η μορφή είναι συχνότερη στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες και συχνά εμφανίζεται στις δεκαετίες μεταξύ 30 και 40.
Η κληρονομική παγκρεατίτιδα συνήθως ξεκινά στην παιδική ηλικία, αλλά μπορεί να διαλάθει για αρκετά χρόνια.
Συνήθως, ένας ασθενής με χρόνια παγκρεατίτιδα εμφανίζει την τυπική συμπτωματολογία της νόσου, με τα συμπτώματα να εμφανίζονται και να υφίονται μέσα στο χρόνο. Τα επεισόδια διαρκούν από δύο ημέρες έως δύο εβδομάδες.

Καθοριστικός παράγοντας για να τεθεί η διάγνωση της κληρονομικής παγκρεατίτιδας είναι τουλάχιστον δύο μέλη της οικογένειας να πάσχουν από παγκρεατίτιδα σε περισσότερες από μία γενιές.Η θεραπεία για τα μεμονωμένα επεισόδια είναι εκείνη της οξείας παγκρεατίτιδας. Ο πόνος και τα διατροφικά προβλήματα αντιμετωπίζονται όπως στην οξεία παγκρεατίτιδα.

Η χειρουργική θεραπεία συνεισφέρει στην αντιμετώπιση του πόνου και των επιπλοκών.Μερικές περιπτώσεις χρόνιας παγκρεατίτιδας είναι ιδιοπαθείς, κοινώς αγνώστου αιτιολογίας.
Άλλες αιτίες χρόνιας παγκρεατίτιδας είναι συγγενείς καταστάσεις όπως το δισχιδές πάγκρεας (pancreas divisum), η κυστική ίνωση, η υπερασβεστιαιμία (υψηλά επίπεδα ασβεστίου στον ορό), η υπερλιπιδαιμία ή η υπερτριγλυκεριδαιμία, κάποια φάρμακα και αυτοάνοσες καταστάσεις.

Συμπτώματα
Η πλειονότητα των ασθενών με χρόνια παγκρεατίτιδα παραπονούνται για κοιλιακό άλγος, παρότι κάποιοι από αυτούς δεν εμφανίζουν καθόλου πόνο. Το άλγος συνήθως επιδεινώνεται μετά το γεύμα ή την κατανάλωση οινοπνεύματος, επεκτείνεται στη ράχη, ή γίνεται μόνιμο, επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής του ασθενούς και την καθημερινή του δραστηριότητα.

Σε κάποιες περιπτώσεις, το άλγος υποχωρεί ενώ η νόσος επιδεινώνεται, πιθανά λόγω της έκπτωσης της ικανότητας πλέον του παγκρέατος να παράγει πεπτικά ένζυμα. Η συνήθης συμπτωματολογία συμπεριλαμβάνει τη ναυτία, τους εμέτους, την απώλεια σωματικού βάρους και τα στεατορροϊκά κόπρανα (κόπρανα με μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος).

Ασθενείς με χρόνια νόσο συχνά χάνουν βάρος, παρά το γεγονός ότι δεν ελαττώθηκε η όρεξή τους ή δεν άλλαξε το καθημερινό διαιτολόγιό τους. Η αιτία αυτής της απώλειας βάρους είναι η μειωμένη παραγωγή πεπτικών ενζύμων από το πάγκρεας, απαραίτητων για την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.
Η κακή πέψη καταλήγει στη δυσαπορρόφηση και, κατά συνέπεια, στην αποβολή του λίπους, των πρωτεϊνών και των σακχάρων με τα κόπρανα. Αν τα ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα του παγκρέατος (νησιδιακά κύτταρα) έχουν υποστεί βλάβη, μπορεί σε αυτό το στάδιο της νόσου να εμφανιστεί σακχαρώδης διαβήτης.

Διάγνωση
Η διάγνωση είναι δύσκολο να τεθεί, αν και οι νέες τεχνικές προσφέρουν σημαντική βοήθεια προς αυτήν την κατεύθυνση. Τα λειτουργικά τεστ που ελέγχουν την παγκρεατική λειτουργία βοηθούν τον ιατρό να διευκρινίσει αν το πάγκρεας εξακολουθεί να παράγει ικανοποιητική ποσότητα πεπτικών ενζύμων.
Με τη βοήθεια του υπερηχογραφικού ελέγχου, της ενδοσκοπικής ανάδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) και του CAT scan, ο ιατρός μπορεί να εντοπίσει βλάβες ενδεικτικές της χρόνιας παγκρεατίτιδας, όπως η ασβεστοποίηση του παγκρέατος, η οποία οδηγεί σε σκλήρυνση του οργάνου λόγω εναπόθεσης αδιάλυτων αλάτων ασβεστίου.
Σε προχωρημένες καταστάσεις, όταν η δυσαπορρόφηση και ο σακχαρώδης διαβήτης έχουν εγκατασταθεί, ο ιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει μεγάλο αριθμό εξετάσεων αίματος, ούρων και κοπράνων, που θα τον βοηθήσουν τόσο στη διάγνωση, όσο και στην παρακολούθηση της προόδου της νόσου.

Θεραπεία
Η ανακούφιση του άλγους είναι το πρώτο μέλημά μας στην αντιμετώπιση της χρόνιας παγκρεατίτιδας. Το επόμενο βήμα είναι ο σχεδιασμός ενός διαιτολογίου πλούσιου σε υδρογονάνθρακες και πτωχού σε λίπος.
Ο θεράπων ιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει σκευάσματα με παγκρεατικά ένζυμα, που λαμβάνει ο ασθενής στη μέση των γευμάτων, αν το πάγκρεας παρουσιάζει μειωμένη ή και καθόλου έκκριση. Τα ένζυμα πρέπει να λαμβάνονται με κάθε γεύμα ούτως ώστε να βοηθήσουν τον οργανισμό να πέψει την τροφή και να πάρει κάποιο βάρος.
Μερικές φορές χρειάζεται ινσουλίνη προκειμένου να ελεγχθεί η γλυκόζη του αίματος. Πέραν της δυνατότητάς της η ERCP να αναδείξει λίθους του κοινού χοληδόχου πόρου ή τμηματικές στενώσεις των χοληφόρων σε ασθενείς με χρόνια παγκρεατίτιδα, οι οποίοι λίθοι δύσκολα αναδεικνύονται με άλλα διαγνωστικά μέσα, παίζει σημαντικό ρόλο και στην αντιμετώπισή τους.
Οι λίθοι μπορούν να αφαιρεθούν και οι στενώσεις να διανοιχτούν, εξασφαλίζοντας τη βατότητα των πόρων με τη χρήση stents ως γέφυρα, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, μέχρι τη χειρουργική αντιμετώπιση.
Επίσης, η αφαίρεση των λίθων συχνά οδηγεί σε ύφεση του κοιλιακού άλγους των ασθενών. Σε μερικές περιπτώσεις, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη για την ανακούφιση του ασθενούς από το άλγος.
Η χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει την παροχέτευση ενός διατεταμένου παγκρεαττικού πόρου ή την αφαίρεση τμήματος του παγκρέατος.

Δίαιτα
Η διαιτητική αντιμετώπιση του ασθενούς ακολουθεί την αιτιολογική θεραπεία της χρόνιας παγκρεατίτιδας:
α) Πρώτο βασικό στοιχείο είναι στους αλκοολικούς, να συστήνεται η άμεση αποχή από την αλκοόλη.
β) Για την καλύτερη πέψη της τροφής χορηγούνται παγκρεατίνη ή παγκρεατικά ένζυμα.
γ) Απαραίτητη η λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών οι οποίες απορροφούνται καλύτερα.
δ) Στη συνέχεια, χορηγούνται δίαιτες φτωχές σε λίπη και πλούσιες σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες: - πρωτεΐνες: 100-150g την ημέρα. - υδατάνθρακες γύρω στα 400g την ημέρα. - λίπη: η πρόσληψη λιπών αρχίζει με 40-50g την ημέρα και προοδευτικά φτάνει στα 200g την ημέρα, εφόσον δεν υπάρχουν ενοχλήματα.
ε) Οι θερμίδες της δίαιτας αρχικά ανέρχονται σε 3.600kcal την ημέρα και προοδευτικά αυξάνουν μέχρι να φτάσουν τις 6.000kcal την ημέρα, με σκοπό να αποκαταστήσουν τις βλάβες και να επανορθώσουν τις απώλειες της δυσαπορρόφησης.

Γράφει: η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΑΛΤΑ Γαστρεντερολόγος

Πηγή:iatrikionline.gr

Η χρόνια εργασιακή πίεση αυξάνει την αρτηριακή πίεση

Νέα Υόρκη: Οι εργαζόμενοι που βρίσκονται υπό συνθήκες διαρκούς στρες ίσως αρχίσουν να έχουν ενδείξεις της κατάστασης αυτής και στην αρτηριακή τους πίεση, σύμφωνα με καναδική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Public Health.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Λαβάλ με επικεφαλής την Δρ Σαντάλ Γκιμοντ έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 6.719 δημόσιους υπαλλήλους για 7,5 χρόνια και διαπίστωσε ότι αυτοί που είχαν αντικείμενο απασχόλησης με υψηλές απαιτήσεις και ανέφεραν χαμηλά επίπεδα κοινωνικής υποστήριξης στο γραφείο, έτειναν να έχουν υψηλότερη αρτηριακή πίεση από άλλους εργαζόμενους.

Η σχέση ήταν ισχυρότερη μεταξύ των ανδρών παρά στις γυναίκες. Ως ομάδα οι άνδρες με δουλειά υψηλών απαιτήσεων είχαν υψηλότερη αρτηριακή πίεση και διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο αυξήσεων της αρτηριακής πίεσης με την πάροδο του χρόνο συγκριτικά με συναδέλφους τους με λιγότερο στρεσογόνο αντικείμενο εργασίας.

Επιπρόσθετα, οι άνδρες και οι γυναίκες που δήλωσαν ότι είχαν λίγη υποστήριξη από τους προϊστάμενους και τους συναδέλφους τους ήταν ιδιαιτέρως ευάλωτοι στις επιπτώσεις του εργασιακού άγχους στην αρτηριακή πίεση.

Είναι γνωστό ότι το εργασιακό άγχος αυξάνει την αρτηριακή πίεση ενεργοποιώντας χρονίως το νευρικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Απ' την άλλη οι στρεσαρισμένοι υπάλληλοι έχουν λιγότερο χρόνο και ενέργεια για γυμναστική, δεν τρώνε σωστά ή καπνίζουν περισσότερο, αν και στην παρούσα μελέτη οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους το κάπνισμα, τη γυμναστική και το βάρος.

Πηγή:in.gr

Από ημικρανίες υποφέρουν τα παχύσαρκα παιδιά

Νέα Υόρκη: Τα παιδιά που υποφέρουν από ημικρανίες είναι πιθανότερο να είναι υπέρβαρα συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό, ενώ τα υπέρβαρα παιδιά υποφέρουν από ημικρανίες που τα καθιστούν λιγότερο ικανά συγκριτικά με τα συνομήλικά τους με φυσιολογικό σωματικό βάρος, σύμφωνα με νέα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας στον Λος Aντζελες.

Παλαιότερη έρευνα είχε αποκαλύψει ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με τον πονοκέφαλο και τις ημικρανίες στους ενήλικες. Για να διερευνηθεί αν υπάρχει ανάλογος συσχετισμός και στα παιδιά και τους εφήβους, ερευνητική ομάδα του Ιατρικού Κέντρου Παίδων του Σινσινάτι με επικεφαλής τον Δρ Aντριου Ντ. Χέρσεϊ έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 440 πάσχοντες από ημικρανίες ηλικίας 3-18 ετών.

Ενώ το 15,5% του γενικού πληθυσμού των παιδιών είναι παχύσαρκα, το 21,1% των πασχόντων από ημικρανίες πληρούσε τα κριτήρια για παχυσαρκία.

Στα άτομα κάτω των 18 ετών, η παχυσαρκία καθορίζεται ως δείκτης μάζας σώματος στο 95ο ποσοστιαίο σημείο για την ηλικιακή ομάδα του ατόμου, δηλαδή είναι υψηλότερος από αυτό του 95% των συνομηλίκων του. Ένας δείκτης μάζας σώματος μεταξύ 85ης και 95ης ποσοστιαίας ομάδας θέτει ένα νεαρό άτομο σε κίνδυνο παχυσαρκίας, ενώ ο υγιής δείκτης μάζας σώματος είναι μεταξύ 6ης και 85ης ποσοστιαίας ομάδας.

Χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο PedMIDAS, ο Δρ Χέρσεϊ εκτίμησε πόσο ανίκανοι ήταν οι ασθενείς εξαιτίας των πονοκεφάλων. Τα παχύσαρκα παιδιά είχαν μέσο σκορ 41,9 και τα άτομα υψηλού κινδύνου 42,9, συγκριτικά με το 33,8 για την ομάδα ως σύνολο.

Περίπου το 10% των παιδιών 5-15 ετών είχαν ημικρανίες. Πριν την εφηβεία, τα αγόρια είναι πιθανότερο να υποφέρουν από ημικρανίες, αλλά περίπου το 40% τις ξεπερνά καθώς μπαίνει στην εφηβεία. Ο κίνδυνος ημικρανιών των κοριτσιών αυξάνεται καθώς μπαίνουν στην εφηβεία, και μεταξύ των ενηλίκων, οι γυναίκες έχουν τριπλάσιες πιθανότητες από τους άνδρες να υποφέρουν από ημικρανίες.

Η παχυσαρκία συντελεί πιθανόν στην συχνότητα των ημικρανιών, γεγονός που σημαίνει ότι αν κάποιος είναι παχύσαρκος είναι λιγότερο πιθανό να έχει υγιεινές συνήθειες, όπως υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση και επαρκή ύπνο. Η ημικρανία και η παχυσαρκία μπορεί να δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο, με τις ημικρανίες να καθιστούν δυσκολότερη την δραστηριοποίηση του παιδιού.

Επί του παρόντος ο Δρ Χέρσεϊ και οι συνεργάτες του παρακολουθούν τους ασθενείς για να δουν αν η απώλεια βάρους μειώνει τη σοβαρότητα των ημικρανιών.

Πηγή:in.gr

Θερμοπληξία-Θερμική εξάντληση

Τι είναι η θερμοπληξία;

Από θερμοπληξία υποφέρει κάποιος όταν η θερμοκρασία του σώματός του αυξάνεται ανεξέλεγκτα και απότομα, ενώ παράλληλα σταματά να λειτουργεί ο ρυθμιστικός μηχανισμός εφίδρωσης. Η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει δραματικά και μπορεί να υπερβεί τους 41 βαθμούς Κελσίου σε δέκα με δεκαπέντε λεπτά.
Εάν η θερμοπληξία δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, ενδέχεται να προκαλέσει μόνιμη αναπηρία ή να αποβεί μοιραία. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν οι ηλικιωμένοι, οι παχύσαρκοι, καθώς και άτομα που έχουν γεννηθεί με διαταραχή του μηχανισμού εφίδρωσης. Αλλοι παράγοντες κινδύνου είναι η αφυδάτωση, η κατανάλωση αλκοόλ, τα καρδιολογικά νοσήματα και μερικά φάρμακα.

Αναγνωρίστε τη θερμοπληξία

Τα προειδοποιητικά συμπτώματα της θερμοπληξίας ποικίλλουν, αλλά τα πιο συνηθισμένα είναι:
1. Η υπερβολική θερμοκρασία του σώματος (μεγαλύτερη από 39,5 βαθμούς από το στόμα)
2. Η διακοπή της εφίδρωσης 3. Το ερυθρό, θερμό και ξηρό δέρμα
4. Ο ταχύς, δυνατός σφυγμός
5. Η σφύζουσα κεφαλαλγία
6. Η ζάλη
7. Η ναυτία
8. Η σύγχυση
9. Η απώλεια συνείδησης

Τι πρέπει να κάνετε

Εάν διαπιστώσετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα, τότε η ζωή του πάσχοντα
διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Ζητήστε από κάποιον να ειδοποιήσει γιατρό και εσείς
προσπαθήστε να ανακουφίσετε τον ασθενή. Συγκεκριμένα:
- Οδηγήστέ τον σε σκιερό μέρος.
- Ελαττώστε τη θερμοκρασία του με όποιον τρόπο μπορείτε. Βυθίστε τον, για παράδειγμα,
σε μια μπανιέρα με κρύο νερό, ρίξτε του κρύο νερό με το λάστιχο ή, εάν τα επίπεδα υγρασίας
είναι χαμηλά, τυλίξτε τον με ένα δροσερό βρεγμένο σεντόνι και στη συνέχεια χρησιμοποιείστε
έναν ανεμιστήρα.
- Ελέγχετε συνεχώς τη θερμοκρασία του σώματός του και συνεχίστε τις προσπάθειες
ψύξης μέχρι η θερμοκρασία του σώματός του να πέσει στους 38 βαθμούς.
- Μην του δώσετε να πιει αλκοόλ.Μερικές φορές οι μύες του πάσχοντα μπορεί να συσπώνται ανεξέλεγκτα ως αποτέλεσμα
της θερμοπληξίας. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, προστατέψτε τον από πιθανό αυτοτραυματισμό,
χωρίς ωστόσο να τοποθετήσετε κάτι στο στόμα του και να του δώσετε υγρά. Σε περίπτωση εμετού σιγουρευτείτε ότι η αεροφόρος οδός παραμένει ανοιχτή γυρίζοντας το θερμόπληκτο στο πλάι.

Θερμική εξάντληση

Η θερμική εξάντληση αποτελεί την αντίδραση του σώματος σε υπερβολική απώλεια νερού
και άλατος με τον ιδρώτα. Περισσότερο επιρρεπή σε αυτή την κατάσταση είναι οι ηλικιωμένοι, οι υπερτασικοί και όσοι εργάζονται ή αθλούνται σε ζεστό περιβάλλον

Αναγνωρίζοντας τη θερμική εξάντληση

Στα προειδοποιητικά συμπτώματα θερμικής εξάντλησης περιλαμβάνονται τα εξής:
1. Έντονη εφίδρωση
2. Ωχρότητα
3. Μυϊκές κράμπες
4. Κόπωση και αδυναμία
5. Αίσθημα ζάλης
6. Κεφαλαλγία
7. Ναυτία ή εμετός
8. Υπόταση και λιποθυμίαΤο δέρμα ενδέχεται να είναι ψυχρό και υγρό. Ο σφυγμός είναι γρήγορος και αδύναμος,
ενώ η αναπνοή γρήγορη και βαθιά. Εάν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα,
ίσως καταλήξει σε θερμοπληξία. Αναζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια εάν:
- Τα συμπτώματα είναι σοβαρά.
- Το άτομο πάσχει από καρδιοπάθεια ή υπέρταση.
Διαφορετικά, βοηθήστε τον ασθενή να δροσιστεί και αναζητήστε ιατρική βοήθεια, εάν τα συμπτώματα χειροτερέψουν ή διαρκέσουν περισσότερο από μία ώρα.

Τι να κάνετε:
Μέτρα ελάττωσης της θερμοκρασίας που μπορεί να αποδειχθούν αποτελεσματικά είναι τα εξής:
1. Λήψη δροσερών μη αλκοολούχων ροφημάτων
2. Ξεκούραση και ελαφρά ανύψωση των ποδιών
3. Δροσερό ντους ή μπάνιο
4. Κλιματιζόμενο περιβάλλον
5. Ελαφρύς ρουχισμός


Πηγή:in.gr

Ανεπιθύμητη τριχοφυϊα

Η παρουσία αυξημένης τριχοφυΐας διαιρείται σε δυο νοσολογικές οντότητες την υπερτρίχωση που αφορά και τα δυο φύλα και τον δασυτριχισμο που αφορά μόνο τις γυναίκες.

Υπερτρίχωση ονομάζετε η αυξημένη ανάπτυξη τελικών τριχών σε περιοχές του σώματος που δεν επηρεάζονται από τα ανδρογόνα.
Χωρίζεται στην γενικευμένη στην εξαρτώμενη από φάρμακα και στην οφειλόμενη σε διάφορα νοσήματα.
Η γενικευμένη υπερτρίχωση μπορεί να είναι συγγενής η οποία οφείλεται σε διάφορα σύνδρομα η επίκτητη η οποία σχετίζεται συνήθως με εσωτερική κακοήθεια κυρίως γαστρεντερικου, πνευμόνων ή μαστού και μπορεί να προηγείται αρκετά χρόνια από τη διάγνωση του νεοπλάσματος.

Τα φάρμακα που προκαλούν υπερτρίχωση είναι:
Διφαινυλυδαντοινη κυρίως στο πρόσωπο και στο θώρακα
Διαζοξιδη στο 50 % των ασθενών που λαμβάνουν το φάρμακο
Μινοξυδιλη
Κυκλοσπορινη στο 80 % των ασθενών που λαμβάνουν το φάρμακο
Βενοξαπροφαινη κυρίως πρόσωπο και άκρα
Στρεπτομυκίνη
Συστηματικά κορτικοστεροειδη κυρίως μέτωπο, κροτάφους, ζυγωματικά
Τοπικά κορτικοστεροειδη στα σημεία εφαρμογής
Τοπικά ανδρογόνα
Πενικιλλαμινη μακραίνει και τραχαινει τις τρίχες κυρίως στον κορμό
και τα ψωραλενια στις περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο.

Διάφορα νοσήματα που σχετίζονται με υπερτρίχωση είναι:
Πορφυριες κυρίως η ερυθροποιητικη και η cutanea tarda
Επιδερμολυση Bullosa
Τρισωμια 18
Δερματομυοσιτις
Υποσιτισμός
Νευρογενης ανορεξία

Δασυτριχισμος ονομάζετε η ανάπτυξη τελικών τριχών σε περιοχές του σώματος παθολογικές για τις γυναίκες που επηρεάζονται από τα ανδρογόνα όπως το άνω χείλος , οι παρειές, το πηγούνι, η μέση γραμμή του στήθους, οι μαστοί, το υπογάστριο, η ράχη, οι γλουτοί και οι έσω επιφάνεια των μηρών.
Οφείλεται σε ενδοκρινολογικές διαταραχές σε νοσήματα των ωοθηκών, σε φάρμακα και τέλος υπάρχει και ο ιδιοπαθής δασυτριχισμος .

οι διαταραχές των ενδοκρινών αδένων που προκαλούν δασυτριχισμο είναι:
Νόσος Cushing
Σύνδρομο Cushing
Έκτοπη παραγωγή ACTH
Καλοήθεις & κακοήθεις όγκοι των ενδοκρινών αδένων που παράγουν ανδρογόνα
Συγγενής υπερπλασία των ενδοκρινών αδένων

Τα νοσήματα των ωοθηκών που προκαλούν δασυτριχισμο είναι:
όγκοι των ωοθηκών καλοήθεις και κακοήθεις
σύνδρομο πολυκυστικων ωοθηκών που συνίσταται σε ακμή αλωπεκία μελανιζουσα ακανθωση παχυσαρκία
ηνορραγία ολιγομηνόρροια αμηνόρροια και στειρότητα
αυξημένα επίπεδα της LH και του λόγου LH/FSH
αυξημένη παραγωγή ανδρογόνων

Τα φάρμακα που προκαλούν δασυτριχισμό είναι:
Ανδρογόνα
Αναβολικά στεροειδή

Τέλος ο ιδιοπαθής δασυτριχισμός συνήθως φυλετικής προέλευσης που παρατηρείται κυρίως στους λευκούς λιγότερο στους μαύρους και ακόμα λιγότερο στους ασιάτες επίσης παρατηρείται σε μεταεμμηνοπαυσιακες γυναίκες όταν παύουν να βρίσκονται υπό την επήρεια των οιστρογόνων.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΤΡΙΧΟΦΥΪΑ

Παρότι συνήθως οι περισσότεροι ασθενείς που προσέρχονται για Laser αποτρίχωση ανήκουν στην κατηγόρια των ατόμων με ιδιοπαθή δασυτριχισμο καλό είναι να ελέγχεται πλήρως το ιστορικό τους για πιθανό σοβαρό υποκείμενο νόσημα.
Ιδίως αν αναφέρουν ξαφνική έναρξη και ταχεία εξέλιξη της τριχοφυΐας , αμηνόρροια η γενικά διαταραχές έμμηνου ρύσεως.
Επίσης αν υπάρχει κλινική εικόνα συνδρόμου Cushing, αρρενοποιητικού συνδρόμου, ακμή, ανδρογεννετικού τύπου αλωπεκία , αυξημένη μυϊκή μάζα σωστό είναι να διενεργείται περαιτέρω εργαστηριακός έλεγχος μετρώντας ελεύθερη και ολική τεστοστερόνη, δευδροεπιανδροστερόνη (DHEA)& θειική δευδροεπιανδροστερόνη (S-DHEA), προλακτίνη, LH & FSH και παραπομπή του ασθενούς αναλόγως των αποτελεσμάτων.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Συνήθως πρόκειται για συστηματική και τοπική θεραπεία
Κατά τη συστηματική θεραπεία χορηγούνται: Αντιανδρογόννα (οξική κυπροτερόνη), Σπιρονολακτόνη ή φιναστειδη με σκοπό την μείωση του ένζυμου 5-α ρεδουκτάση που ευθύνεται για την μετατροπή της τεστοστερόνης σε Διυδροξυτεστοστερόνη στο τριχυκο θύλακο.
Κορτικοστεροειδη για την καταστολή εκρρίσεως κορτικοτρόπου ορμόνης και μείωση της παραγωγής ανδρογόνων από τους ενδοκρινείς αδένες.
Αντισυλληπτικά τα οποία εμποδίζουν τη σύνθεση ανδρογόνων από τις ωοθήκες και τα επινεφρίδια μειώνοντας τα επίπεδα LH & FSH .

Η τοπική θεραπεία περιλαμβάνει:
Εκρίζωση με τσιμπιδάκι μόνο όμως σε μικρές περιοχές
Ξύρισμα με το μειονέκτημα της ταχείας επανεμφάνισης
Κερί πλεονεκτεί έναντι του ξυρίσματος ως προς τη διάρκεια αλλά δημιουργεί ερεθισμούς στο δέρμα και συχνά θυλακίτιδες
Λεύκανση των τριχών με υπεροξείδιο του υδρογόνου αποτελεί μια λύση καμουφλάζ
Κερατολυτικες ουσίες στρόντιο η σουλφιδικο βάριο 20% επίσης με το μειονέκτημα της ταχείας επανεμφάνισης
Ηλεκτρόλυση κατά την οποία με λεπτή βελόνη φτάσουμε στο θύλακο της τρίχας καταστρέφοντας τον με ηλεκτρικό ρεύμα αξιόπιστη μέθοδος με μόνιμα αποτελέσματα αλλά χρονοβόρα και επώδυνη
Εκλεκτική φωτοθερμολυση με Laser διαφόρων τύπων και μήκους κύματος όπου η θερμική ενέργεια μεταφέρεται εκλεκτικά στο θύλακο της τρίχας χρησιμοποιώντας ως αγωγό το χρωμοφόρο δηλ. την μελανίνη του στελέχους της τρίχας με σκοπό να προκαλέσει θερμική καταστροφή της ανατομικής μονάδος της τρίχας . Μέθοδος η οποία χρησιμοποιείται τα τελευταία 10 χρόνια με πολύ καλά αποτελέσματα και φαίνεται ότι υπερέχει λόγω του ότι είναι εύκολα εφαρμόσιμη ανώδυνη και με πιο μακροχρόνια αποτελέσματα.

Γράφει: Καλογερόπουλος Γ. Νικόλαος MD, Ειδικός Δερματολόγος Αφροδισιολόγος
Πηγή:iatronet.gr

14 Ιουνίου Παγκόσμια ημέρα εθελοντικής αιμοδοσίας

Παγκόσμια ημέρα εθελοντικής αιμοδοσίας η σημερινή, δεν καθορίστηκε τυχαία αφού είναι η 14 Ιουνίου, η ημέρα γενεθλίων του Karl Landsteiner του γιατρού που ανακάλυψε τις ομάδες αίματος το 1900 και αργότερα τα ρέζους και τιμήθηκε για την ανακάλυψή του αυτή με το Nobel ιατρικής το 1930.

Ο σκοπός του εορτασμού δεν είναι η προσέλκυση απλά νέων αιμοδοτών στις 14 Ιουνίου, αλλά να δημιουργηθεί ένα κλίμα συνεχούς επαγρύπνησης σχετικά με τη σπουδαιότητα της μη αμειβόμενης εθελοντικής προσφοράς αίματος και να ενθαρρυνθούν περισσότεροι άνθρωποι να γίνουν κανονικοί δηλαδή τακτικοί εθελοντές αιμοδότες. Συμπεριλαμβανομένων και όλων αυτών που έχουν δώσει ήδη αίμα κάποιες φορές για περιστατικά φίλων και συγγενών.

Επίσης σκοπός είναι να προωθηθεί η υγιής συμπεριφορά και τρόπος ζωής σε όλους τους εθελοντές αιμοδότες. Το επίκεντρο της παγκόσμιας ημέρας είναι η νεολαία να υπάρξει μια νέα γενιά εθελοντών αιμοδοτών να ακολουθήσει το παράδειγμα, προωθώντας την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια του αίματος οπουδήποτε και οποτεδήποτε χρειαστεί για να σωθούν ανθρώπινες ζωές.

Στην χώρα μας θα πραγματοποιηθούν ενημερωτικές εκδηλώσεις και Εθελοντικές Αιμοδοσίες από την Ομοσπονδία μας και τους Συλλόγους μέλη της, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Υ.Υ.Κ.Α.) και με το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (Ε.ΚΕ.Α.) από τις 3 Ιουνίου μέχρι και τις 17 Ιουνίου 2006, τιμώντας έτσι την Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη.

Οι πόλεις που θα πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις είναι :

Γιάννενα
Ξυλόκαστρο Κορινθίας
Ρόδος
Σέρβια Κοζάνης
Τυχερό Έβρου
Σύρος
Πάτρα
Κομοτηνή
Χαλανδρίτσα Αχαΐας
Σαντορίνη
Κω
Κέρκυρα
Ιτέα
Βόλος
Αθήνα
Ηράκλειο
Κοζάνη
Λήμνος
Καβάλα
Αλεξανδρούπολη
Ξάνθη
Ορεστιάδα
Λουτράκι Κορινθίας
Σέρρες – Θεσσαλονίκη
Κόρινθος
Ημαθία
Κεντρική εκδήλωση στην Αθήνα, στο Ζάππειο Μέγαρο ,
από τις 9:30 π.μ. έως τις 20:00 μ.μ..
Σας περιμένουμε όλους.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Σ.Ε.Α.(Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών )


Γίνε κι εσύ εθελοντής αιμοδότης

Θα πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους ότι:
---Για να υπάρχει πάντοτε διαθέσιμο αίμα πρέπει το 10% του πληθυσμού της Χώρας να προσφέρει τουλάχιστον μια φορά το χρόνο αίμα.
---Σωστότερη λύση θα είναι 300-330.000 άτομα στο σύνολο των 10.000.000 της χώρας μας να γίνουν συστηματικοi εθελοντές Αιμοδότες, που να προσφέρουν 2-3 φορές το χρόνο ή να μπορούν να ειδοποιηθούν σε ώρα ανάγκης.
---Η προσφορά αίματος μόνο σε έκτακτη ώρα για να σώσουμε τον συγγενή ή τον φίλο μας, δεν λύνει το πρόβλημα. Θα μένει πάντα το άγχος και στους συγγενείς και στο προσωπικό της Αιμοδοσίας «πως θα βρούμε τώρα αίμα»
---Μόνο η εθελοντική και συστηματική προσφορά αίματος από τον πληθυσμό, έτσι ώστε να υπάρχει καθημερινή εισροή αίματος στις αιμοδοσίες της χώρας, θα μας δώσει ασφάλεια για την αντιμετώπιση των αρρώστων μας και θα μας απαλλάξει από το άγχος.

Τι είναι η αιμοδοσία

Η Αιμοδοσία είναι ξεχωριστός τομέας της Αιματολογίας με τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία 20 χρόνια. Για να ανταποκριθεί στους πολλαπλούς τομείς του έργου της, επιβάλλεται να υπάρχει οργάνωση, η Οργάνωση της Αιμοδοσίας.
Αυτή η οργάνωση έχει ένα ενιαίο σύστημα, και είναι αξιοσημείωτο αυτό, γιατί ίσως είναι από τα λίγα παραδείγματα στην ιατρική, που οι άνθρωποι που ασχολούνται με ένα τομέα, οι μεταγγισιολόγοι, μιλάνε στην ίδια γλώσσα, χρησιμοποιούνε τα ίδια σύμβολα και τις ίδιες τεχνικές σε όλο το κόσμο.
Φυσικά αυτό επιτυγχάνεται με τη δημιουργία Ειδικών Επιτροπών Εμπειρογνωμόνων, τόσο στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όσο και στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, που τις αρχές του ακολουθεί και η Χώρα μας.
Κάθε χώρα έχει μια ειδική νομοθεσία για την Αιμοδοσία.

Αυτή η ειδική νομοθεσία προβλέπει για την Αιμοδοσία:

Την εθελοντική μη αμειβόμενη προσφορά αίματος και την απαγόρευση κέρδους από τη διάθεση προϊόντων αίματος.
Τα κριτήρια επιλογής ή αποκλεισμού των αιμοδοτών.
Τον τρόπο συλλογής του αίματος.
Τον τρόπο παρασκευής των παραγώγων αίματος και πλάσματος.
Τις αρχές συντήρησης του αίματος και των παραγώγων.
Τον τρόπο παράδοσης και διακίνησης του αίματος και των παραγώγων
Τέλος τον εργαστηριακό έλεγχο με τις εργαστηριακές εξετάσεις που επιβάλλονται (ορολογικές, καθορισμός ομάδων, έλεγχος νοσημάτων που μεταδίδονται με την μετάγγιση και έλεγχος στειρότητας).
Την πρακτική της μετάγγισης δηλ. τον τρόπο αίτησης ενός αίματος για μετάγγιση, τον τρόπο επιλογής του αίματος και τις απαραίτητες εξετάσεις που πρέπει να προηγηθούν από μια μετάγγιση.
Τον απαράβατο όρο της τήρησης δελτίων καταγραφής όλων αυτών των διαδικασιών ώστε να είναι δυνατός ο πολλαπλός έλεγχος που εξασφαλίζει την αποτροπή των συμβαμάτων.
Επειδή η Αιμοδοσία συνεχώς εξελίσσεται, η νομοθεσία εκσυγχρονίζεται με Διατάγματα και Υπουργικές Αποφάσεις.
Η Οργάνωση της Αιμοδοσίας περιλαμβάνει τα Κέντρα και τους Σταθμούς Αιμοδοσίας.

Οι τομείς που καλύπτουν οι Υπηρεσίες Αιμοδοσίας είναι οι πιο κάτω:

Η εξασφάλιση της αναγκαίας ποσότητας και κατάλληλης ποιότητας αίματος και παραγώγων.
Η ασφάλεια στη μετάγγιση με την ελαχιστοποίηση των κινδύνων μετάδοσης λοιμωδών νόσων, όπως η σύφιλη, η ηπατίτιδα Β και C και το AIDS.
0 εργαστηριακός έλεγχος και η παρασκευή του αίματος.
Η προετοιμασία του αίματος για την μετάγγιση.
Η παρακολούθηση χρόνιων ασθενών με συγγενή αιματολογικά νοσήματα και σαν παράδειγμα αναφέρονται η αιμορροφιλία και το μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας, η Μεσογειακή Αναιμία.
0 έλεγχος και η αντιμετώπιση των διαταραχών της πηκτικότητας του αίματος ( αιμορραγική διάθεση, θρόμβωση).
0 έλεγχος των αυτοάνοσων νοσημάτων του αίματος.
0 έλεγχος της ιστοσυμβατότητας δηλ. των αντιγόνων των ιστών, με σκοπό την επιλογή του κατάλληλου δότη για ένα δέκτη, για μια μεταμόσχευση μυελού των οστών.
Επίσης σαν έργο έχουν την παρασκευή αντιορρών, που χρησιμοποιούνται σαν αντιδραστήρια, την παρασκευή των παραγώγων πλάσματος και την συντήρηση των στοιχείων του αίματος με τη μέθοδο της Κρυοβιολογίας.
Η πλασμα-κυπαροαφαίρεση, με τα καινούργια μηχανήματα.
Η εκπαίδευση του ιατρικού, νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού.
Η Αιμοδοσία, ως εξαιρετικά εξειδικευμένος τομέας, πλαισιώνεται με επιστημονικό, νοσηλευτικό και τεχνικό προσωπικό υψηλής στάθμης με εξειδίκευση στον τομέα της Αιμοδοσίας.

Τι πρέπει να γνωρίζει ο υποψήφιος Αιμοδότης


Κάθε χώpα έχει τους δικούς της κανονισμούς για τον καθορισμό των προϋποθέσεων που πρέπει να πλήρη ένας υποψήφιος αιμοδότης.

Όμως στα γενικά σημεία υπάρχει συμφωνία όλων των χωρών, που οι Υπηρεσίες Αιμοδοσίας είναι κάτω από Κρατικό έλεγχο και ακολουθούν τα διεθνώς παραδεδεγμένα και τυποποιημένα από την Διεθνή Κοινότητα Αιμοδοσίας:

Πριν την αιμοληψία, ο κάθε υποψήφιος αιμοδότης εξετάζεται από ειδικευμένο ιατρικό προσωπικό της Αιμοδοσίας στην οποία προσέρχεται.

Η διαδικασία αυτή αναφέρεται ως επιλογή του αιμοδότη και περιλαμβάνει κλινικά και εργαστηριακό έλεγχο:
Λήψη συντόμου ιατρικού ιστορικού και συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου που αποβλέπει στην αποκάλυψη παθήσεων οι οποίες συνιστούν απαγόρευση ή αντένδειξη για τη λήψη αίματος. Το ερωτηματολόγιο συμπληρώνεται με τη συνεργασία του αιμοδότη και υπογράφεται από αυτόν.
Σύντομη κλινική εξέταση που περιλαμβάνει την εκτίμηση της γενικής κατάστασης και κυρίως του καρδιαγγειακού συστήματος του αιμοδότη. Ο σφυγμός πρέπει να είναι ρυθμικός και οι σφίξεις 50-110 / λεπτό και η αρτηριακή πίεση, συστολική μεταξύ 95-180 mmH9 και η διαστολική 50-100 mmHg.
Προσδιορισμό της αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη του υποψήφιου.

Οι διάφοροι φορείς που ασχολούνται με την ενημέρωση του πληθυσμού για την ανάγκη της εθελοντικής Αιμοδοσίας, πρέπει να γνωρίζουν τα εξής:

Κάθε υγιής άνδρας ή γυναίκα ηλικίας 18-62 ετών μπορεί άφοβα να δίνει αίμα 3-4 φορές το χρόνο.
Ο όγκος αίματος που προσφέρει ο αιμοδότης (450 ml) από τα 5 κιλά που διαθέτει ο κάθε ενήλικος άνδρας ή γυναίκα, αποκαθίσταται αμέσως από τον οργανισμό. Το πλάσμα του αίματος αναπαράγεται σε 24 ώρες και τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε ένα περίπου μήνα.
Δεν πρέπει να διενεργείται αιμοληψία πριν περάσουν 2 μήνες από την προηγούμενη δωρεά αίματος.
Η αιμοδοσία είναί τελείως ανώδυνη και διαρκεί 5-1 λεπτά της ώρας.
Κανένα φάρμακο δεν αντικαθιστά το αίμα ή το πλάσμα που χρειάζεται ο ασθενής.

Διάφορα νοσήματα ή παθολογικές καταστάσεις απαγορεύουν οριστικά ή πρόσκαιρα την αιμοδοσία, από το φόβο μήπως επιβαρυνθεί η κατάσταση υγείας του αιμοδότη ή μήπως μεταβιβαστεί με τη μετάγγιση ένα λοιμώδες νόσημα στον δέκτη.

1. Ηπατίτιδα.
Αποκλείονται σαν αιμοδότες άτομα που τους τελευταίους 6 μήνες χειρουργήθηκαν ή δέχθηκαν μετάγγιση αίματος ή παραγώγων αίματος.
Αποκλείονται σαν αιμοδότες για 6 μήνες, όσοι ήρθαν σε σε επαφή με άτομα που πέρασαν ηπατίτιδα. Αποκλείονται σαν αιμοδότες όσοι έχουν θετικό το Αυστραλιανό Αντιγόνο ηπατίτιδας -Β και το αντίσωμα κατά της ηπατίτιδας C , στο αίμα τους.
2. Ελονοσία.
Άτομα που πέρασαν ελονοσία, αποκλείονται από αιμοδοσία. Όσοι ταξίδεψαν σε χώρες που ενδημεί η ελονοσία μπορούν να αιμοδοτήσουν έξι μήνες μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα εφ όσον δεν έχουν πυρετό και συμπτώματα. Όσοι προέρχονται από χώρες που ενδημεί η ελονοσία αποκλείονται για τρία χρόνια.
3. Άτομα που νόσησαν από οποιαδήποτε λοίμωξη, Θα κρίνονται από το υπεύθυνο προσωπικό της Αιμοδοσίας.
4. Δεν πρέπει να δίνουν αίμα άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα όπως: καρδιακό νόσημα, διαβήτη, υπέρταση, χρόνια νεφροπάθεια, ηπατοπάθεια, αναιμία ή άλλο σοβαρό νόσημα.
5. 0 αιμοδότης κατά την διάρκεια της λήψης του ιατρικού ιστορικού, πρέπει να αναφέρει τυχόν συμπτώματα και παλαιότερη νόσηση από αφροδίσιο νόσημα, ώστε να βοηθηθεί ο υπεύθυνος της Αιμοδοσίας να κρίνει με ασφάλεια.
6. Λόγω του κινδύνου του AIDS (Επίκτητη Ανοσολογική Ανεπάρκεια) που οφείλεται σε έναν ιό που κυκλοφορεί στο αίμα και προσβάλλει το σύστημα άμυνας του οργανισμού, προκαλώντας μείωση της αντίστασης του σε λοιμώξεις και άλλες ασθένειες, πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο για την λοίμωξη αυτή.

Δεν πρέπει να δίνουν αίμα:
---Άνδρες και γυναίκες, που γνωρίζουν άτι έχουν AIDS ή έχουν μολυνθεί από τον ιό του AIDS.
---Άνδρες, που έχουν έρθει σε σεξουαλική επαφή με έναν άλλο άνδρα.
---Άνδρες και γυναίκες, που είχαν σεξουαλική επαφή με άτομα που ζουν ή προέρχονται από την Αφρική (στις χώρες κάτω από τη Σαχάρα) τη νοτιοανατολική Ασία, τη νότια Αμερική και τα νησιά του Ειρηνικού, στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.
---Άνδρες και γυναίκες με πολλούς ερωτικούς συντρόφους
---Άτομα που κάνουν χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών.
---Οι ερωτικοί σύντροφοι των ατόμων των παραπάνω κατηγοριών.

7. Σοβαρές αλλεργικές καταστάσεις απαγορεύουν την αιμοδοσία. Εποχιακές αλλεργικές καταστάσεις και λήψη αντιαλλεργικών φαρμάκων απαγορεύουν προσωρινά μόνο την αιμοληψία.
8. Σχετικά με τους εμβολιασμούς δίνονται οι εξής οδηγίες:
---Αποφυγή αιμοδοσίας επί 3 εβδομάδες μετά το εμβόλιο ιλαράς, παρωτίτιδας, κίτρινου πυρετού και πολιομυελίτιδας από το στόμα (SABIN).
---Η αιμοδοσία είναι δυνατή 24 ώρες μετά τα παρακάτω εμβόλια εφ' όσον βέβαια ο υποψήφιος αιμοδότης δεν έχει τα συμπτώματα: τετάνου, τυφοειδούς πυρετού, παρατύφων, χολέρας, διφθερίτιδας, γρίπης, πολιομυελίτιδας (SALlη και πανώλους.
9. Οι έγκυες δεν επιτρέπεται να δώσουν αίμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τουλάχιστον έξι μήνες μετά τον τοκετό.
10. Εάν ο αιμοδότης παίρνει φάρμακα η απόφαση για την πραγματοποίηση αιμοληψίας αφήνεται στην κρίση του γιατρού της Αιμοδοσίας
11. Άτομα που είναι ετερόζυγοι φορείς Μεσογειακής Αναιμίας, Δρεπανοκυτταρικής Αναιμίας και έχουν ελαφρές διαταραχές των ενζύμων των ερυθροκυττάρων (ανεπάρκεια G-6PD) μπορούν να αιμοδοτήσουν εφ’ όσον το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης τους είναι άνω των 12gr/dl.

Εργαστηριακός έλεγχος του αίματος

Μετά την αιμοληψία, στην τράπεζα αίματος γίνονται εργαστηριακές εξετάσεις που περιλαμβάνουν απαραιτήτως:

Προσδιορισμό ομάδων αίματος των συστημάτων ΑΒΟ και Ρέζους.

Oι νεφροί σας δουλεύουν σκληρά για σας
Mάθετε πως να τους προστατεύετε

Λειτουργία των Nεφρών
Tο αίμα σας φιλτράρεται από τους νεφρούς σας. Oι νεφροί σας εμποδίζουν το αίμα να αποβάλλει τα ερυθρά και τα λευκά αιμοσφαίριά του καθώς και τα αιμοπετάλια, ενώ επιτρέπουν στο νερό το αλάτι και τα χημικά απόβλητα να μετασχηματισθούν σ' αυτό που στη συνέχεια θα αποτελέσει τα ούρα.

Tι είναι η διαβητική νεφροπάθεια
O διαβήτης μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους νεφρούς σας. H εν λόγω βλάβη ονομάζεται διαβητική νεφροπάθεια. H κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια.
Όταν τα σπειράματα, που αποτελούν το λειτουργικό φίλτρο του νεφρού, υποστούν βλάβη, οι ουσίες που θα έπρεπε να ανακυκλωθούν και να περάσουν στο αίμα περνούν στα ούρα, ενώ ορισμένες άχρηστες ουσίες περνούν στο αίμα.
Mια κατηγορία ουσιών που πρέπει να ανακυκλωθούν είναι οι πρωτεΐνες. Όταν αυτό δεν συμβαίνει και οι νεφροί επιτρέπουν την απέκκριση των πρωτεϊνών στα ούρα, αυτό είναι σημείο ότι οι νεφροί έχουν υποστεί βλάβη.
Πολλά άτομα με διαβήτη που εμφανίζουν μικρές ποσότητες της πρωτεΐνης λευκωματίνης στα ούρα τους (μικρολευκωματινουρία) για 5 χρόνια αναπτύσσουν μετά από 15 χρόνια διαβητική νεφροπάθεια.

Eλεγχος της σωστής λειτουργίας των νεφρών
Πρέπει να ελέγχετε τη λειτουργία των νεφρών σας τακτικά. Eάν έχετε διαβήτη για τουλάχιστον 5 χρόνια θα πρέπει να υποβάλλεστε στη δοκιμασία ανίχνευσης της μικρολευκωματινουρίας σε ετήσια βάση.
Eάν η διάγνωση του διαβήτη έγινε σε πολύ νεαρή ηλικία πρέπει να αρχίσετε τον ετήσιο έλεγχό σας μετά την ενηλικίωσή σας. Eάν περάσουν 10 χρόνια χωρίς να διαπιστωθεί μικρολευκωματινουρία είναι πολύ πιθανό να μην αναπτυχθεί νεφροπάθεια.
Eάν δεν εμφανίζετε μικρολευκωματινουρία μετά την παρέλευση 10 ετών από την έναρξη του διαβήτη ο κίνδυνος να αναπτύξετε κάποτε νεφροπάθεια είναι ελάχιστος αλλά παρ' όλα αυτά πρέπει να συνεχίσετε να υποβάλλεστε στο σχετικό έλεγχο.
Oι φυσιολογικές τιμές της μικρολευκωματινουρίας κυμαίνονται από 5 έως 10 mg/ml. Όταν οι τιμές ξεπεράσουν τα 10 mg/ml τότε θεωρούνται παθολογικές.

Πρόληψη της νεφροπάθειας
Tο πρώτο βήμα σας στην πρόληψη της νεφροπάθειας είναι να διατηρείτε τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματός σας όσο το δυνατόν πλησιέστερα στα φυσιολογικά. Σήμερα υπάρχουν πολύ ισχυρές ενδείξεις πως η ανταμοιβή για την επίτευξη καλού ελέγχου της γλυκόζης αίματος από την εμφάνιση του διαβήτη και μετέπειτα είναι η κατακόρυφη μείωση των επιπλοκών. Eπίσης η προσπάθεια για μείωση της αυξημένης αρτηριακής πίεσης είναι απαραίτητη προκειμένου να αποφευχθεί η νεφροπάθεια.

Aντιμετώπιση της νεφροπάθειας
Eάν διαπιστωθεί μικρολευκωματινουρία, πρέπει να υπερδιπλασιάσετε τις προσπάθειες σας όσον αφορά τη διατήρηση σχεδόν φυσιολογικών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα σας και στην αποκατάσταση της φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης.
Eάν έχετε επίμονη μικρολευκωματινουρία, δηλαδή μικρολευκωματινουρία επί αρκετούς μήνες, πρέπει να τρώτε λιγότερες πρωτεΐνες. Eίναι πολύ δύσκολο να σχεδιάσει κάποιος μια δίαιτα με τόσο περιορισμένη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Συμβουλευτείτε ένα διαιτολόγο.
H υψηλή αρτηριακή πίεση υποβάλλει σε αδικαιολόγητη πίεση τα μικρά αιμοφόρα αγγεία των νεφρών. Aνεξάρτητα από τη λειτουργική κατάσταση των νεφρών σας, εάν έχετε υψηλή πίεση πρέπει να την μειώσετε στο φυσιολογικό επίπεδο του 130/80 mm/Hg ή και χαμηλότερα.

Eξέλιξη της νεφροπάθειας
Στους περισσότερους ανθρώπους με μικρολευκωματινουρία ύστερα από 10 ή περισσσότερα χρόνια με διαβήτη η ποσότητα των πρωτεϊνών που αποβάλλεται με τα ούρα αυξάνεται. Aυτό ονομάζεται πρωτεϊνουρία ή μακρολευκωματινουρία και είναι σημείο νεφρικής ανεπάρκειας.
Όταν οι νεφροί δεν λειτουργούν φυσιολογικά το σώμα κατακρατεί το επιπλέον αλάτι και νερό με αποτέλεσμα την αύξηση της αρτηριακής πίεσης σε παθολογικά επίπεδα (υπέρταση). Eπίσης συσσωρεύονται στο αίμα άχρηστες ουσίες οι οποίες επιδρούν δυσμενώς σε όλα τα συστήματα του οργανισμού.
Σημαντική φροντίδα λοιπόν για σας αποτελεί η πρόληψη της νεφρικής ανεπάρκειας. H διερεύνηση της μικρολευκωματινουρίας είναι απαραίτητη για τα άτομα με διαβήτη, δεδομένου ότι η ύπαρξή της αποκαλύπτει την έναρξη της διαβητικής νεφροπάθειας σε πρώιμο, λειτουργικό και αναστρέψιμο στάδιο.
O προσεκτικός έλεγχος του σακχάρου αίματος και η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης στα φυσιολογικά επίπεδα μειώνουν την μικρολευκωματινουρία και επιβραδύνουν ή αποτρέπουν την εμφάνιση νεφρικής ανεπάρκειας.

Ευχαριστούμε θερμά την Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας (http://www.eiep.gr/)για την ευγενική χορηγία του περιεχομένου.

Πηγή:in.gr

Θεραπευτική ιππασία

Από αναφορές του Ξενοφώντα στο βιβλίο του «περί ιππικής» μαθαίνουμε ότι στην αρχαία Ελλάδα οι ανάπηροι πολέμου είχαν ιατρική βοήθεια σε τομείς που δεν θα φανταζόμασταν! Οι γιατροί χρησιμοποιούσαν τα άλογα και τη ιππασία για να βοηθήσουν τόσο την σωματική όσο και την ψυχική αποκατάσταση των αναπήρων πολέμου. Ήταν γνωστό ότι η ιππασία δημιουργώντας ιδιαίτερη σχέση αλόγου και αναβάτη, έχει ευεργετική επίδραση στον άνθρωπο.
Η θεραπευτική ιππασία χρησιμοποιήθηκε στην συνέχεια από τους Ρωμαίους αλλά ακόμη και στην μακρινή Κίνα γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν την ίδια μέθοδο.
Σήμερα, 25 σχεδόν αιώνες μετά τον Ξενοφώντα, η θεραπευτική ιππασία ξαναβρίσκει τρόπο να βοηθήσει άτομα με ειδικές ανάγκες. 'Ανθρωποι με σωματικά ή νοητικά προβλήματα, δέχονται την ευεργετική επίδραση της ιππασίας, βελτιώνοντας την κατάστασή τους κι όχι απλά κάνοντας ευχάριστες βόλτες όπως κάποιοι από εμάς θα νομίζαμε.

Τι είναι όμως η Θεραπευτική Ιππασία;

Η Αναπτυξιακή Θεραπευτική Ιππασία αποτελεί θεραπευτικό σύστημα αποκατάστασης ασθενών με κινητικά, αισθητηριακά, ψυχολογικά και μαθησιακά προβλήματα με θεραπευτικό μέσο το κινούμενο άλογο.
Το παιδί ή ο ενήλικας όταν βρίσκεται πάνω στη ράχη του αλόγου, αφενός δέχεται παθητικά την τρισδιάστατη κίνηση του αλόγου στον χώρο και αφετέρου πραγματοποιεί ενεργητικά ειδικές φυσικοθεραπευτικές ασκήσεις από ποικίλες αρχικές θέσεις, ανάλογα με τους θεραπευτικούς στόχους που έχει θέσει ο φυσιοθεραπευτής. (θέσεις: ιππαστί, πλάγιο κάθισμα, τετραποδική, γονυπετής, όρθια, ύπτια, πρηνής κ.ά.) (Dr. Wolfgang Heipertz, 1977).

Το θεραπευτικό πρόγραμμα κάθε ατόμου σχεδιάζεται κατάλληλα ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του. Προηγείται αξιολόγηση κάθε συμμετέχοντος και ακολουθεί αξιολόγηση της προόδου του με ειδικό σύστημα.
Εκτός από τον εξειδικευμένο φυσιοθεραπευτή που είναι υπεύθυνος του προγράμματος, η θεραπευτική ομάδα θα πρέπει να περιλαμβάνει ψυχολόγο και εκπαιδευτή ιππασίας, ενώ τα βοηθητικά μέλη (οδηγοί και πλαϊνοί βοηθοί) θα ήταν προτιμότερο να προέρχονται από ειδικότητες όπως φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία, γυμναστική ακαδημία και λογοθεραπεία.

"RIDING PHYSIOTHERAPY - Φυσιοθεραπεία & ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΙΠΠΑΣΙΑ"

Το πρόγραμμα " RIDING PHYSIOTHERAPY - Φυσιοθεραπεία & Θεραπευτική Ιππασία " (RPT) διεξάγεται στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Ομίλου Μεσογείων από την Ειδική Φυσιοθεραπεύτρια Ειρήνη Κάπαρη , υπεύθυνη προγράμματος. Τα προγράμματα πραγματοποιούνται με τη συμμετοχή θεραπευτικής ομάδας που περιλαμβάνει Σχολικό Ψυχολόγο, Εκπαιδευτή ιππασίας και 6 βοηθούς (φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και γυμναστές ως οδηγοί των αλόγων και πλαϊνοί βοηθοί των ιππέων).

Οι συμμετέχοντες είναι παιδιά και ενήλικες που αντιμετωπίζουν κινητικά, αισθητηριακά, ψυχολογικά ή μαθησιακά προβλήματα και πραγματοποιούν ειδικό πρόγραμμα ασκήσεων πάνω στο άλογο που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση (βάδην). Τα προγράμματα περιλαμβάνουν ημίωρες ατομικές ή ομαδικές συνεδρίες . Χρησιμοποιούνται ένα έως τρία κατάλληλα επιλεγμένα και εκπαιδευμένα άλογα, με ειδικό εξοπλισμό και ειδικά βοηθητικά θεραπευτικά μέσα. Το κόστος των συνεδριών είναι αντίστοιχο με το κόστος των συνεδριών φυσιοθεραπείας στο σπίτι.

Σε ποιους απευθύνεται
Η συγκεκριμένη μέθοδος αποκατάστασης απευθύνεται τόσο σε παιδιά ηλικίας άνω των 2 ετών , όσο και σε ενήλικες , χωρίς περιορισμό ορίου ηλικίας.
Ενδείξεις της μεθόδου αποτελούν οι εξής:

· Εγκεφαλική παράλυση (όλοι οι τύποι),
· κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις,
· απουσία άκρων,
· μυϊκή ατροφία, μυϊκή δυστροφία,
· κακώσεις νωτιαίου μυελού,
· δισχιδής ράχη,
· παραπληγία (παράλυση των κάτω άκρων),
· ημιπληγία (παράλυση σύστοιχου άνω και κάτω άκρου),
· σκλήρυνση κατά πλάκας,
· καρδιαγγειακές παθήσεις,
· διαταραχές του λόγου,
· προβλήματα όρασης - τύφλωση,
· προβλήματα ακοής,
· σύνδρομο Down ,
· αυτισμός,
· νοητική υστέρηση,
· προβλήματα συμπεριφοράς,
· υπερκινητικότητα,
· δυσλεξία,
· μαθησιακές δυσκολίες,
· ψυχικές διαταραχές

Αποτελέσματα

Τα θεραπευτικά αποτελέσματα που σημειώνονται και έχουν ερευνηθεί σε χώρες του εξωτερικού διεξοδικά, περιλαμβάνουν κινητικά, ψυχολογικά και εκπαιδευτικά-παιδαγωγικά οφέλη .
Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής:

· μείωση της σπαστικότητας και ομαλοποίηση του μυϊκού τόνου,
· βελτίωση ελέγχου κεφαλής, κορμού και λεκάνης,
· προώθηση σωστής στάσης σώματος,
· βελτίωση του λόγου (ποιότητα και ένταση αυτού),
· βελτίωση της ισορροπίας,
· προώθηση και βελτίωση της βάδισης,
· αύξηση του εύρους κινήσεων των αρθρώσεων,
· αναχαίτιση παθολογικών προτύπων κίνησης και προώθηση των φυσιολογικών,
· βελτίωση των προστατευτικών αντιδράσεων,
· βελτίωση του συντονισμού,
· ανάπτυξη του αισθητικοκινητικού και οπτικοκινητικού συστήματος,
· βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας και της αντοχής,
· ανάπτυξη της ομαδικότητας, της συνεργασίας και της κοινωνικοποίησης,
· ανάπτυξη της αυτοπειθαρχίας και της υπομονής,
· ανάπτυξη αυτοέλεγχου και υπευθυνότητας,
· ελάττωση της εσωστρέφειας,
· καλλιέργεια σεβασμού και αγάπης προς τα ζώα,
· ανάπτυξη διαχωρισμού αντικειμένων, χρωμάτων, μεγεθών, γραμμάτων και αριθμών,
· βελτίωση της συγκέντρωσης και της αντίληψης του ατόμου, καθώς και
· ανάπτυξη της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησης που έχει ο ιππέας για τον εαυτό του

Με ποιους τρόπους

Κατά τη διάρκεια των συνεδριών RPT χρησιμοποιούνται άλογα κατάλληλα επιλεγμένα ως προς τον βηματισμό τους (μήκος βήματος, ποιότητα κίνησης, στροφή λεκάνης, κατακόρυφη ανύψωση, εμβαδόν ράχης κ.ά.)
Επίσης τα άλογα αυτά εκπαιδεύονται τακτικά για το πρόγραμμα , δηλαδή υπακούουν ακόμη και μόνο με τη φωνή του φυσικοθεραπευτή (voice training) , δεν ενοχλούνται από το κάθισμα ή την αλλαγή θέσεων των ιππέων εκ κινήσει, δέχονται τους πλαϊνούς βοηθούς του ιππέα και κάνουν με ευκολία! αλλαγή ρυθμού βηματισμού (αργό, μεσαίο, γρήγορο βάδην). Ο θεραπευτικός βηματισμός είναι μόνο το βάδην.
Ο φυσιοθεραπευτής επιλέγει το κατάλληλο άλογο και τον κατάλληλο ρυθμό βηματισμού για κάθε περιστατικό .
Κατά τις συνεδρίες χρησιμοποιείται ειδικός εξοπλισμός, ειδικά βοηθητικά θεραπευτικά μέσα (σέλες, ηνία, σφήνες, αναβολείς, ζώνη γυμνιππευτικής κ.ά.) καθώς και ειδικά εκπαιδευτικά - παιδαγωγικά μέσα (παιχνίδια όπως μπάλες, κρίκοι, γράμματα, αριθμοί, χρώματα, ήχοι, κ.ά.). Κατά τις συνεδρίες το άλογο κινείται σε ευθεία γραμμή, κύκλους, ημικύκλια, σερπαντίνες, ζιγκ-ζαγκ κ.ά.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθέιτε στην υπεύθυνη του προγράμματος κυρία Ειρήνη Κάπαρη, Ειδική Φυσιοθεραπεύτρια Νational Classifier των Παραολυμπιακών Αγώνων
Τηλ. επικοινωνίας: 6973 43 13 04, 210 51 45 101
και στον Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας στο τηλέφωνο 210-7488566 (09:00-13:00)

Πηγές: child.gr, Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας equestrian.org.gr/greek/index.htm