Ο Κέρουακ ήταν οπαδός της αυθόρμητης πρόζας, ενώ οι επιρροές του από τον Ντοστογιέφσκι, τον Μπρεχτ, καθώς και τους Ισπανόφωνους ομότεχνους του από την γειτονική Λατινική Αμερική, ήταν κάτι παρά πάνω από εμφανείς. Από θεματικής πλευράς, το έργο του εκτείνεται σε διάφορα ετερόκλητα πεδία όπως η Ανατολική πνευματικότητα, η τζαζ, η ελευθεριάζουσα ιδιοσυγκρασία των ινδιάνων της νότιας Αμερικής, ο Βουδισμός και το Ζεν, σε πολλές περιπτώσεις η ιρασιοναλιστική μεταφυσική φιλοσοφία του κατά τρία χρόνια νεότερου Περουβιανού Κάρλος Καστανιέδα και η ναρκοκουλτούρα ως παράδοση των εκεί ιθαγενών, η φτώχεια και τα ταξίδια.
Παρά τα όλα σχεδόν ετερόκλητα παραπάνω χαρακτηριστικά που προσπαθούσαν να γεφυρώσουν τον φιλοσοφικό υλισμό και τον ντετερμινισμό με τον μεταφυσικό ιρασιοναλισμό, δημιουργώντας ένα νέο δυϊσμό(που ουδέ μια σχέση είχε με τον προγενέστερο Αριστοτελικό), τόσο ο Κέρουακ, όσο και οι σύγχρονοι του, μέσα από το beatniks movement, το τελευταίο θεωρείται από τους ειδικούς, ότι παρότι δεν έδωσε κανένα ένα νέο ύφος στην αμερικανική λογοτεχνία και ποίηση, ωστόσο ανακάτεψε ολοσχερώς την τράπουλα στην μέχρι τότε απόλυτα συντηρητική Αμερικανική κοινωνία, όπου το πάνω χέρι είχαν οι Πάστορες και οι Επιχειρηματίες, η λεγόμενη «Ηθική Χριστιανική Πλειοψηφία».
Το beatniks movement του οποίου, προκάλεσε μια γενικευμένη και άνευ επιστροφής ηθική ρωγμή στην Ευαγγελική ηθική, αποτέλεσε μαι γενικότερη πολιτισμική εξέγερση ενάντια στις κοινωνικές συμβάσεις της συντηρητικής κοινωνίας της δεκαετίας του ’50, του ’60, αλλά ακόμα και σήμερα δημιουργεί διαρρήξεις στις παρυφές των νεοσυντηρητικών μετώπων που ανασυντάσσονται με τους όρους της εποχής.